PortaliForumPytësoriRegjistrohuidentifikimi

Share | 
 

 Zanafilla e Masonerise

Shiko temën e mëparshme Shiko temën pasuese Shko poshtë 
AutoriMesazh
LaNiGc

avatar

Numri i postimeve : 682
Pikët : 2452
Reputation : 291
Join date : 23/03/2012
Mosha : 29
Vendodhja : DIGITAL OCEAN

MesazhTitulli: Zanafilla e Masonerise    Sat May 12, 2012 5:10 am

Zanafilla e Masonerise

.
II. 1 Themelimi i masonerisë Çdo organizatë, grup, shoqëri, sekt, ka momentin dhe historinë prej kur daton si e tillë, ashtu edhe shoqëria masone ka historinë e saj prej kur filloj të daton, ku në dokumentet zyrtare ajo themelohet në Londër-Angli, në rrugën “Great Queen”1 (mbretëresha e madhe), ku edhe sot e ka të njëjtin emër kjo rrugë, aty më datë 24 Qershor 1717 themelohet Lozha e Madhe e Anglisë,2 kjo lozhë konsiderohet amë për të gjitha lozhat tjera botërore, si dhe selia qendrore e masonerisë. Prej asaj dite e deri më sot, kjo lozhë është aktive dhe ka vazhduar përhapjen e lozhave të saja nëpër tërë Evropën dhe në botë. Pas themelimit të lozhës së Anglisë, më vonë themelohet ajo e Francës dhe Sh.B.A.-së, të cilat konsiderohen ndër lozhat më të mëdha.

II. 2 Definicioni i masonerisë Masoneria përshkruhet nga Lozha e Madhe e Bashkuar e Anglisë si “Një sistem i përbërë nga norma morale, i maskuar nga alegoria dhe i ilustruar me simbole”.3 Pra, nga ky definicion, kuptojmë se kjo shoqëri është e bazuar mbi norma të përgjithshme morale, në edukimin e anëtarëve të saj me principe masone dhe se kjo shoqëri bazohet në ilustrime, sistemi i saj është i mbuluar me alegori, kurse kuptimet e tyre shfaqen përmes simboleve. Shpesh herë disa njerëz, masonerinë e definojnë si besim fetar, si sekt fetar hebre, krishterë, etj. por kjo nuk është e vërtetë, ku këtë e kuptojmë nga vetë autorët mason, të cilët e mohojnë një gjë të tillë, ku historiani mason, Laurence Gardner4 thotë: “…Masoneria (si të gjitha klubet dhe shoqëritë e organizatat e tjera të ngjashme) nuk ishte (as është) një besim fetar dhe as në një mënyrë ndonjë farë institucioni me sfond fetar. Për këtë arsye është e hapur për të gjithë. Problemi i vërtetë që e angështonte Kishën qëndronte në faktin se Masoneria, në kundërshtim me pjesën më të madhe të shoqërive të ngjashme, ishte e lidhur me një kusht fshehtësie. Kjo ishte në kundërshtim me doktrinën “rrëfyesore” të Kishës, që i detyronte besimtarët t`i rrëfeheshin priftit. …Masoneria përfaqësonte një mjedis brenda të cilit Kisha humbiste autoritetin e vet…”5 Po ashtu, një rregull i veçantë në lozhat e masonerisë, është se u ndalohet anëtarëve të saj të bëjnë biseda rreth fesë dhe politikës.6 Nëse shikojmë definicione tjera të autorëve mason mbi masonerinë, do të shohim se ata e definojnë këtë shoqëri si: “art i bazuar mbi principet e gjeometrisë” dhe “shkencë e cila merret me zhvillimin dhe përsosjen e mendjes njerëzore”.7 Këto ishin definicione të cilat i kanë sjellë vet autorët mason, por kundërshtarët e kësaj organizate, nuk e llogaritin atë si shoqëri mbi norma morale, shkencë apo art, por e konsiderojnë atë si një lëvizje politike, e cila dëshiron të rrëzoj qeveri, të sundoj botën, të shkaktoj luftëra, etj. Atë e definojnë si organizatë të fshehtë, e cila fsheh vëllazëri mbi besime pagane. Masoneria akuzohet se mban fshehur sekrete të mistershme të cilat janë në dëmin e njerëzimit. Këtë e deklaron edhe masoni Menli P. Holl, në librin “Leksione mbi filozofinë e lashtë” ku thotë: “Masoneria është një vëllazëri brenda një vëllazërie, një organizatë e jashtme, që fsheh një vëllazëri të brendshme të njerëzve të zgjedhur. Shoqëria e padukshme është një vëllazëri e fshehtë, e përkushtuar ndaj një Sekreti të Mistershëm”.8 II.2.1 Emërtimi i masonerisë Kjo organizatë u emërtua me emrin masonry, kurse anëtarët me mason (murator), anëtarët e shkallëve të para quhen freemason (ang.) apo frankmason (fre.) që nënkupton “murator i lirë”. Përdorimi i parë i fjalës Freemason është shënuar në vitin 1376, por ajo është e lidhur thjeshtë me vëllazërinë e ndërtimit në Angli.9 U quajtën mason, prej në momentin kur Templierët, ushtarët e Luftërave të Kryqëzatës u kthyen prej Palestine në Evropë, themeluan shoqërinë sekrete fremasonët, dhe e quajtën kështu në nder të ndërtuesve të Tempullit të Madh të Solomonit.10 Tjerë mendojnë se termi freemason buron nga tkurrja e fjalëve frestone mason që d.m.th. “mjeshtër gurrë prerës”, specialist në prerjen e gurëve që nuk ciflosen dhe janë të lehtë për prerje, si dhe në lidhje me ata që dinin të punonin gurin dhe ishin të lirë të udhëtonin për të siguruar porosi pune, apo në referim të ndaj Shtatë Arteve të Lira dhe ndaj fjalës “i lirë”. Një tjetër hipotezë duke u nisur nga një perspektivë në mënyrë tipike fizike, na çon të marrim në konsideratë figurën e arkitektit që është i lirë në kuptim që di dhe mund të realizoj atë që dëshiron duke e nxjerrë nga guri, apo në referim të shkallës së parë masone, asaj të fillestarit i cili ka “lindur i lirë”, ky term i cili paraqitet në shek.XIV”.11 Pra, shohim se edhe emërtimi e masonëve si muratorë, ndërlidhet me definicione të ndryshme, ku të dy interpretimet ndërlidhen me ndërtimin, pra, këtu është për qëllim ndërtimi i Pallatit të Solomonit në Jerusalem, e cila është një nga qëllimet kryesore të masonerisë, pra, ndërtimin e pallatit të tyre mbi rrënojat e Mesxhidul Aksasë. Ky tempull, nuk ka për qëllim ndërtimin e Pallatit të Sulejmanit a.s., por ky pallat është një tempull pagan të cilin duan ta ndërtojnë për hir të hyjnisë së tyre, Antikrishtit. II.3 Prejardhja e masonerisë Treguam se dokumentet zyrtare tregojnë se masoneria është e themeluar publikisht në vitin 1717, por kjo organizatë ka rrënjët më thellë në histori, ku shumica e analistëve dhe shkrimtarëve mbrojnë qëndrimin se masoneria është versioni modern i ushtarëve dhe kalorësve Tempullarë, të cilët udhëhoqën luftërat e kryqëzatave prej Evrope në Palestinë, për të pastruar Tokën e Shenjtë prej “pa besimtarëve”. Pra, mësimet dhe organizimi i masonerisë në mënyrë të fshehtë daton shumë kohë më parë se viti 1717. Së pari të tregojmë për çështjen e Tempullarëve. Pas disfatës së Kryqtarëve në Palestinë, Kalorësit Tempullarë kthehen në Evropë më 1127 të ngarkuar me një koleksion të rëndësishëm dokumentesh shumë të lashtë. Urdhri i Kalorësve Tempullarë u themelua në vitin 1118. Këtë urdhër e përbënin nëntë kalorës francez, që kishin bërë betim të ngriheshin si mbrojtës të Tokës së Shenjtë. Këta quheshin edhe si Ushtarë të Krishtit.12 Në vitin 1127 kërkimet e kryera nga Tempullarët në thellësitë e fshehta të Tempullit të Jerusalemit kishin përfunduar dhe ata ishin kthyer në Francë të ngarkuar me një thesar legjendar. Pas kësaj kohe, ata arrijnë një fuqi të madhe në Evropë, saqë filluan të përfshihen në punët e rëndësishme si në nivel politik, ashtu edhe në atë diplomatik dhe ekonomik, në Evropë dhe në Lindjen e Mesme. Tempullarëve filluan t`u nënshtroheshin edhe mbretërit.13 Më pas, kur këta paraqesin kërcënim për sigurinë dhe sundimin e Kishës, fillojnë të ndiqen nga ana e Kishës Romake. Gjatë vitit 1306 Urdhri i Tempullarëve ishte bë aq shumë i fuqishëm sa ngjalli xhelozi tek mbreti i Francës, Filipi i IV, e ky në bashkëpunimme papën e Vatikanit, papa Klementi V, komplotoi në sulm për zhdukjen dhe eliminimin e këtij urdhri Tempullarë. Të premten më 13 Tetor 1307 fillon zhdukja dhe ndjekja e Tempullarëve prej France. Ata u akuzuan se zhvillojnë praktika fetare fe mohuese, homoseksualizëm dhe magji të zezë.14 Prej këtu edhe daton legjenda e natës fatkeqe, e Premtja 13 (Tek perëndimorët, kur bie dita e Premte më datën 13, ato kanë besim se kjo do të sjell ndonjë fatkeqësi, ku kemi edhe shumë filma horror nga Hollywood-i me këtë tematikë). Me fillimin e zhdukjes së Tempullarëve, mësimet e tyre nuk morën fund, sepse mbreti nuk arriti që t`i zhduk të gjithë, ku një pjesë e tyre arritën që t`i ikin sistemit të Kishës dhe u strehuan në shtetin në të cilin nuk kishte pushtet Kisha Katolike, në Skoci. Mësimet e fshehta, janë përcjellë prej te Tempullarët, te masonët e sotëm.15 Këto mësime i përcollën, pasi u vendosën në Skoci Tempullarët. Por tani Tempullarët ishin kthyer publikisht në skenë përmes shoqërive sekrete të përhapura anembanë Evropës, por më shumë përmes një tjetër emri: Masoneri.16 Pra, masonët përfaqësojnë urdhrin Tempullarë. Ashtu siç deklaron edhe David Icke17, se: “Masoneria lindi në Skoci midis familjeve të njohura të Vëllazërisë…”.18 David Icke po ashtu mohon që masoneria lindi prej lozhave të muratorëve, të cilët punonin nëpër kishat dhe katedralet e mëdha, por se masonët rrjedhin prej Esenëve, nga hebrenjtë Farisej (Levitët), nga shkollat misterike egjiptiane dhe greke, etj.19 Po ashtu Icke, duke iu referuar fjalimit të masonit Ramsej, thotë: “Masoneria rrjedh prej shkollave misterike të lashtësisë që respektonin kultin e Dianës, Minervës dhe Isidës. Si dhe se Masoneria kishte lindur në Tokën e Shenjtë në kohën e kryqëzatave (Kalorësve Tempullarë) dhe jo midis muratorëve”.20 Dëshmitë tjera për ekzistimin e masonerisë para vitit 1717 janë të shumta. Siç cek edhe Gardner se: “ është e padyshimtë se rryma masone “spekulative” arriti në Angli nga Skocia kur të dy kurorat u bashkuan në vitin 1603, por është gjithashtu e padyshimtë se në terma “operativ” Vëllazëria masone e Londrës mburrej me një stemë heraldike që nga viti 1472. Po aq interesant është se në vitin 1655 emri ishte ndryshuar në “Shoqëria e Masonëve të Londrës”.21 Dy dokumentet më të vjetra masone të ruajtura në Angli i takojnë përkatësisht vitit 1390 dhe vitit 1450.22 Po ashtu, dokumentet kelte të vitit 1535 dëshmojnë se shoqëria sekrete ka ekzistuar para vitit 1440, nën emrin Vëllazëria e Shën Gjonit dhe që atëherë e deri më 1535 nën emrin Urdhri Mason i Shën Gjonit, apo Vëllazëria masone.23 Këto ishin disa të dhëna mbi prejardhjen e urdhrit mason, si dhe datimi i kësaj organizate para formimit zyrtar të vitit 1717

_________________
Ç'do gabim Eshte PSIM - Ç'do psim Eshte MSIM
Mbrapsht në krye Shko poshtë
LaNiGc

avatar

Numri i postimeve : 682
Pikët : 2452
Reputation : 291
Join date : 23/03/2012
Mosha : 29
Vendodhja : DIGITAL OCEAN

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat May 12, 2012 5:15 am

III. Simbolet e masonerisë
III.1 Definimi i simboleve
Fillimisht, duhet të definojmë simbolin, se çka është ajo, për të kuptuar më lehtë pastaj vlerën që kanë ato për masonët.
Simbol është diçka që përfaqëson apo sugjeron diçka tjetër, e cila është e ndërlidhur me ngjashmëri me të përfaqësuarën, apo e definojmë si shenjë e dukshme për diçka të padukshme. Po ashtu, simboli definohet edhe si: figurë e ndonjë objekti intelektual, moral, shpirtëror, e cila na paraqet mendjes sonë diçka që nuk na është treguar, porse kuptohet nga shenja. Për rëndësinë që kanë simbolet në masoneri, thuhet: “Masoni i cili nuk e dinë kuptimin e simboleve, ai dobët e njeh masonerinë”.77

Njerëzit janë të vetmet krijesa në botë që përdorin simbolet për t`iu referuar diçkaje tjetër, përdorin simbole për gjithçka që mendja mund të shoh, përdorin simbole apo gjeste për gjithçka që pesë shqisat mund të perceptojnë, ku shumë njerëz përpiqen që t`i komentojnë dhe interpretojnë këto simbole.78

Sekretet e masonerisë, janë të mbuluara me simbole, andaj shohim se ka shumë simbole masone, ku këto simbole kanë kuptime të shumëfishta dhe tregojnë në çdo rast një interpretim filozofik.79

Masonët për të ruajtur këto sekrete, përdorin simbole, ku ritet, ceremonitë, shenjat me duar dhe duar shtrëngimet, bazohen në shkencën dhe artin e simbolizmit. Prej në fillim të historisë së simboleve, ato shërbenin për të përçuar ide, koncepte dhe sekrete tek tjetri.80 Simbolet shërbejnë si gjuhë e fshehtë për masonët, përmes të cilëve kuptohen mes vete.81 Konfuçio ka thënë: “Shenjat dhe simbolet kontrollojnë botën, e jo frazat dhe ligjet”


III. 2 Simbolet masone dhe prejardhja e tyre



Lozhat masone kanë simbolet dhe shenjat e tyre të përhapura kudo në vende publike. Historianët masonë thonë se përpos simboleve dhe fjalëkryqeve, në masoneri nuk ka asgjë tjetër sekret.82 Të fshehtat e vërteta të masonerisë qëndrojnë të fshehura në simbolet dhe legjendat e saja. Simbolet dhe legjendat janë mjete me të cilat të vërtetat e masonerisë janë bartur tek anëtarët e rinj.83

Anëtarët e shoqërive të fshehta kanë përdorur gjithmonë një kod komunikues të bazuar mbi fraza, fjalë, shtrëngime duarsh dhe simbole, ashtu edhe masonët i përdorin këto shenja dhe simbole të trashëguara nga tradita masone mesjetare.84

Por, këto simbole nuk e kanë prejardhjen prej traditës mesjetare të masonëve, por daton qysh më herët, simbolet dhe ritualet e tyre datojnë që nga periudha antike.

Egjiptianët e vjetër të cilët nuk kanë dëshiruar që t`ua paraqesin filozofinë dhe misteret e tyre njerëzve të pa denjë, i kanë fshehur principet dhe filozofinë e tyre pas shenjave dhe simboleve, ku edhe masoneria bashkëkohore ka sistemin egjiptas.85 Pra, nënkuptojmë se simbolet dhe ritet masone kanë prejardhje nga Egjipti antik.86

Një teori tjetër e përkrahur mbi prejardhjen e simboleve masone, është se ato datojnë edhe më parë se ato egjiptiane, duke thënë se simbolet masone kanë prejardhje nga Babilonia, (600 vjet para qytetërimit Egjiptian).87 Pa marrë parasysh, Egjiptiane apo Babilonase, masonët dhe udhëheqësit e lozhës masone mburren se ritualet e masonerisë e kanë prejardhjen nga besimi i lashtë egjiptian. Masoneria e sotme pranon lirshëm lidhjen që ka ajo me besimin dhe ritualet Egjiptiane, dhe shpalos me krenari idhuj egjiptian.88

Pra, simbolet e masonerisë, kanë një prejardhje pagane të popujve të lashtë, që dëshmon bindjet masone.


III. 3 Manifestimi i këtyre simboleve në shoqëri



Këto simbole të masonerisë, përpos se hasen në lozhat e masonëve, ato mund të hasen edhe në shoqëri dhe në vende publike, për të treguar se në atë vend ka njerëz me ndikim nga masonët, si dhe në disa vende kanë ilustruar simbolet e tyre në rrugë, po ashtu këto simbole hasen në logo-të e firmave dhe kompanive të njohura botërore, në emblemat e ushtrive, të shteteve, në monedha dhe para si dhe vende të tjera.

Simbolet e tyre janë gjithkund, në vulën e madhe amerikane dhe në logot e dhjetëra korporatave, në OKB-në, Kërkoni për pika mbi piramida apo sytë e Horus-it, do të filloni të kuptoni se për çka bëhet fjalë.89

Statuja e lirisë në New York të Amerikës është një simbol i lashtë i Semiramidës, e cila mban në dorë pishtarin me flakën e Nimrodit dhe si një simbolizëm të lidhur me perëndinë dhe perëndeshën Diell.90 Kjo statujë ishte dhuratë nga masonët e Francës.Statuja e lirisë në NY | Logoja e Columbia Pic | Skulpturë e hyjneshës Hera | Louvre-Paris



Magjistari në kartat Tarot, një simbol i vjetër i magjisë është aplikuar në ndërtimin e statujës së lirisë në New York.



Po ashtu edhe qyteti i Washingtonit në Sh.B.A., rrugët e tij janë të ndërtuara në një stil i cili përbën yje dhe shenja të zodiakut. Arkitekti i qytetit ishte Pier Karl l`Enfant, i cili ishte mason, po ashtu, projektin e morri me lejen e Xhorxh Washingtonit, i cili po ashtu ishte mason. Ky aspekt i përket çdo elementi të tij, nga rrjeti i rrugëve tek ndërtesat dhe tek arkitektura e tyre. Në skicën e qytetit dallohen jo më pak se 20 ndërthurje zodiakale, secila e lidhur në mënyrë misterioze me ndonjë aspekt yjor të veçantë.Rrugët e Washingtonit, me yllin Satanist,



çdo kund nëpër rrugët e Washingtonit, vërejmë yje dhe piramida.
Po ashtu, në qytetin e kërkuar të tyre, Izrael, vërehen shenjat e tyre, ku në Gjykatën Supreme të Izraelit, e cila u financua dhe u dizajnua nga Rotshildët, është e mbushur me simbole masonike.92

Pra, vërejmë se simbolet e tyre janë gjithkund rreth nesh, andaj ato vërehen në moment kur fillojmë t`i shikojmë, por duhet t`i njohim në fillim, por atëherë t`i shikojmë.





Simbolet kryesore të masonerisë
IV.1 Syri Gjithëshikues
Simbolet më të njohura masone, pa të cilat asnjë lozhë nuk fillon ceremonitë dhe ritualet, si dhe lozha duhet të jetë e pajisur me këto shenja, po ashtu të gjithë masonët, duhet t`i njohin këto simbole si pjesë e ritualit të tyre, gjenden në Figurën 1, ku shohim të gjitha simbolet kryesore, duke filluar prej në maje, ku shihet syri i cili shikon gjithçka. Në vijim do të sjellim disa të dhëna në lidhje me kuptimin e këtij syri, se prej ku daton dhe çka simbolizon.

Syri i cili sheh gjithçka u bë vonë si simbol i masonerisë dhe është një nga simbolet kyçe të masonerisë, kurse daton që nga periudha e Egjiptit të lashtë. Ky sy, simbolizon shpesh syrin e zotit Egjiptian, Horus, si dhe ky sy ndonjëherë paraqitet brenda një trekëndëshi apo Piramide. Haset edhe në artin Krishterë tek të cilët simbolizon Syrin e zotit. Ky sy në origjinë i bashkëshoqërohej nga ana e alkimistëve, errësirës (ose asgjësë) aftësisë së atij që punon të arrijë të shoh në errësirë, për të perceptuar rregullin që fshihet prapa kaosit në dukje.93

Po ashtu ky sy haset edhe në kultura tjera. Legjenda Romake Horacije, ka mundur me një sy të mposht kundërshtarin, si dhe të ndalon hyrjen e armikut në qytet. Në legjendën Skandinave, zoti Odin e ka humbur njërin sy dhe pastaj është bërë magjistarë. Një sy simbolizonte për ta fuqitë magjike që gjenden në shikim.94 Kurse në Egjipt simbolizonte syrin e Horus-it. Ky ishte zoti egjiptian me kokë shqiponje, ishte biri i Oziris-it dhe Isis-ës; shpesh i paraqitur si me një sy, syri Horus, apo i paraqitur si disk diellor me flatra. Po ashtu ky sy simbolizon syrin e drejtësisë të cilit asgjë nuk i kalon pa parë, as në jetën shpirtërore, as në atë materiale. Ai kontrollon që çdoherë të kryhen ritualet dhe traditat. Lufta e Horus-it me vëllanë e tij, Set, i cili ia nxori syrin Horit, ilustron luftën e përhershme në mes dritës dhe errësirës, ku sytë duhet të jenë hapur dhe të kujdesshëm. Në Egjipt, Horus adhurohej si zot, faraon hyjnor, sundues që dëshiron sundimin e botës.95 Po ashtu, në Egjipt, ky sy përdorej nga popullata si talisman mbrojtës, faraonët i çonin në varret e tyre me talismanin e Syrit të Horusit, të vendosur brenda fashave që mbështillnin trupin e tyre të balsamosur. Në Budizëm dhe Hinduizëm, koncepti i syrit të tretë është shumë i pranishëm, andaj edhe çdoherë vizatojnë nga një pikë në ballë, ku në traditën Hindu, ky sy, paraqitet përmes Shiva-së, si “syri i dijes” dhe besohet se funksionon më shumë si një mësues shpirtëror i brendshëm, e cila na mëson nevojën për të nxënë. Ky sy që lëshon dritë, ka qenë i përdorur gjatë shumë shekujve si një figurë që simbolizon Zotin. Syri brenda trekëndëshit përfaqësonte në Mesjetë tek Krishterët Trininë e Shenjtë të besimit Krishterë. Tek masonët, ky sy njihet si syri i fatit i cili shikon poshtë kombin e ri të favorizuar. Tek masonët përdoret çdoherë syri i shoqëruar brenda reve. Ky sy, u bë pjesë përbërëse edhe e Vulës së Madhe të Sh.B.A.-ve, si dhe i vizatuar në monedhën një dollarësh qysh në vitin 1782 nga ana e artistit Pjer Euzhen d`Simitjer.96

Syri që sheh gjithçka, i paraqitur në kartëmonedhën prej një dollari, e paraqet me mjeshtëri karakterin e lig dhe të kudondodhur të Iluminati-ve, syri grotesk i Luciferit në majë të piramidës vëzhgon çdo amerikan sa herë që qytetari nxjerr nga kuleta dhe merr në dorë kartëmonedhën, por pak njerëz i kushtojnë rëndësi.97 Masonët janë futur në sistemin mistik hebre të Kaballës dhe kanë pranuar si simbol të vetin syrin gjithëshikues.98 Syri që sheh gjithçka nëpër lozhat masone simbolizon diellin, i cili është drita, kurse sjellësi i Dritës, ishte Luciferi, pra, këto janë fasada për mbulimin e adhurimit të Luciferit, ku syri simbolizon zotin mason.99 Në misteret antike ky sy simbolizonte shikimin i cili depërtonte përmes dimensioneve të kohës dhe vendit. Është simbol i shikimit të mprehtë. Në lozhat masone ky simbol prezanton syrin e zotit i cili din gjithçka, i cili nuk flenë asnjëherë.100

Edhe në Islam, e kemi të mirënjohur konceptin e një syri, ku në hadith na është cekur se do të vjen Dexhalli (Antikrishti), i cili do të jetë i verbër në njërin sy.101 Ndoshta, ky është zoti mason të cilin e presin me krenari me vite të tëra.

Illuminati dhe Masonët duan që këtë simbol ta paraqesin nëpër të gjitha logot e kompanive, industrive, partive dhe flamurëve, me qëllim që popullata ta pranoj si një simbol universal. Tash do të sjellim disa fotografi në të cilat vërehet qartë syri i Antikrishtit, apo syrit të Luciferit.Shkronja G, skuadra dhe kompasi





Edhe kjo shkronjë me kompasin mund të vërehen në qendër të Figurës 1, andaj edhe për këto simbole masone do shkruhet në vijim.

GDo të fillojmë së pari me shkronjën `G`. Kjo shkronjë shpesh paraqitet në mes të kompasit dhe skuadrës, e cila është vula zyrtare dhe universale e shoqërisë së masonerisë.

Shkronja G është një nga simbolet e rëndësishme masone, mendohet se shkronja G është inicial i ndonjë fjale siç është Gloire (fr. famë), Grandeur (fr.fisnikëri), Gnosa (njohuri), apo Generation (fr. lindje). Kurse në masonerinë angleze, kjo shkronjë është shkronja e parë e fjalës God (ang.zot), është po ashtu shkronja e parë e fjalës Gjeometri, e cila është shkenca e Ndërtuesit të Madh të Universit, pasi prej në fillim, masonëve u mësohet se `masoneria dhe gjeometria janë sinonime të njëra tjetrës`;

Pra, të konsiderohet masoneria si një shoqëri e cila ruan dituritë e vjetra shkencore si dhe

se arkitektura dhe muratoria (mason d.m.th. murator) janë të formuara dhe përpiluara në bazë të shkencës së gjeometrisë. Po ashtu, në greqishte, shkronja G simbolizon Gama-në.102 Kurse, okultisti Eliphas Levi, thotë se shkronja G shënon planetin Venera dhe se Venera është simbol i organit gjenital mashkullor, Kurse Venera është edhe një emër me të cilin njihet Luciferi (djalli)?! Po ashtu thotë se është simbol i Gnosis, e cila është fjali e shenjtë për Kaballën.103

Tash, do të vazhdojmë në lidhje me kompasin dhe skuadrën (katrorin), për të kuptuar se pse kjo u zgjodh si vula zyrtare e masonerisë.

Në masoneri, kompasi simbolizon lidhjet dhe vijën kufitare, kurse skuadra apo katrori simbolizon moralin dhe aktet morale.104

Skuadra dhe kompasi përfaqësojnë po ashtu edhe psikikën dhe shpirtin, kurse lozha në të cilat paraqitet kjo shenjë, simbolizon botën materiale dhe shpirtërore, simbolizojnë energjinë e shpirtit dhe zjarrin.105

Sipas një tregimi të cilin e rrëfejnë masonët, thuhet se Hiram Abif, figurë shumë e rëndësishme në mësimet masone, si dhe ndërtues dhe arkitekt kryesor i Tempullit të Solomonit, të cilin e vranë tre punëtorë, për t`ia marrë dituritë e fshehta që kishte për ndërtim, këta vrasës thuhet se e vranë arkitektin me vizore dhe skuadra.106

Këtë simbol, sipas analistit David Icke, masonët e kanë huazuar prej Kolegjit Romak të Arkitektëve, i cili ka datuar shumë më parë se themelimi i masonerisë.107

Emblema e skuadrës dhe kompasit, ngjan shumë me yllin e Davidit dhe përfaqëson tokësoren dhe hyjnoren që veprojnë së bashku.108

Kjo emblemë e masonerisë interpretohet edhe në mënyra dhe variante të ndryshme, por në masoneri, këto janë kuptimet që më shpesh i mbështeten dhe i referohen këtij simboli.






_________________
Ç'do gabim Eshte PSIM - Ç'do psim Eshte MSIM


Edituar për herë të fundit nga LaNiGc në Sat May 12, 2012 5:21 am, edituar 2 herë gjithsej
Mbrapsht në krye Shko poshtë
LaNiGc

avatar

Numri i postimeve : 682
Pikët : 2452
Reputation : 291
Join date : 23/03/2012
Mosha : 29
Vendodhja : DIGITAL OCEAN

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat May 12, 2012 5:17 am

Dy shtyllat (Jachin&Boaz)



Ndër simbolet e rëndësishme në lozhat masone janë edhe dy shtyllat e njohura si Jachin dhe Boaz. Edhe këto dy shtylla, sipas legjendës masone, gjendeshin në hyrje të Pallatit të Solomonit, i cili pallat përfaqësohet përmes lozhës masone. Andaj edhe gjenden në të gjitha lozhat masone. Së bashku këto dy shtylla përfaqësojnë konceptin global të qëndrueshmërisë. Por, këto janë hasur edhe në tempujt e faraonëve në Egjipt.

Këto simbole lidhen me dy mitologji, ku njëra është biblike, e tjetra, masonike.133 Këto dy shtylla përmenden së pari herë në Bibël, në rrëfimin mbi Tempullin e Solomonit, ku thuhet: “Pastaj vendosi shtyllat në portikun e tempullit; vendosi shtyllën në të djathtë dhe e quajti Jakin, pastaj vendosi shtyllën në të majtë dhe e quajti Boaz.134

Jachin do të thotë “nderim”, kurse Boaz “forcë”. Disa thonë se shtylla Jachin paraqet Solomonin, kurse Boaz paraqet Davidin, apo paraqitja e klerit dhe mbretit.135

Kuptimi i këtyre dy shtyllave është se këto simbolizojnë aspektin e mashkullores dhe femërores, anën pozitive dhe negative, etj.136

Po ashtu, thuhet se Boaz ishte emri i katragjyshit të Davidit, e në hebraisht do të thotë “tek forca”, kurse Jachin rrjedh prej gjuhës Fenikase, që do të thotë “ai do të jetë”, që së bashku nënkuptojnë “Tek forca do t`ia hedh themelet”.137 kurse në traditën masone, Jachin dhe Boaz, në vitin 1762, për së pari herë, në një tekst mason, shfaqet citimi dhe të përmendurit e këtyre dy shtyllave.138

Por, këto dy shtylla në simbolikën masone, kanë një domethënie të thellë, por ne do të cekim vetëm kryesoret. Si shumë simbole që pamë deri tash, paraqesin dy të kundërta, ashtu edhe këto shtylla, në lozha paraqiten çdo herë njëra në maje me diellin, kurse tjetra, në maje me hënën, pasi çdo gjë që ekziston, është çift dhe mund të njihet vetëm me të kundërtën, kur bashkohen japin një rezultat të tretë, kështu ekzistojnë drita dhe terri, e mira dhe e keqja, aktiven dhe pasiven, po dhe jo, të jashtmen dhe të brendshmen, burrin dhe gruan.139

Po ashtu, këto dy shtylla sipas Fellows, janë dy shtylla të imagjinuara, .. shtylla Boaz simbolizon Oziris-in, apo Diellin, kurse Jachin simbolizon Isidën, simbol i tokës dhe prodhimit të saj, si dhe Hënën.140

Përmendëm se këto dy shtylla çdoherë paraqiten në shoqërim të diellit dhe hënës, të cilët janë po ashtu të rëndësishëm për masonerinë. Dielli ka qenë çdoherë në qendër të besimeve të rrejshme. Besimet e lashta të Misterit e nderonin diellin si perëndi. Kjo haset edhe tek Romakët dhe Grekët.141 Në masoneri, Dielli dhe Hëna kanë rolin e ciklusit solar dhe lunar.142 Sipas Albert Pike: Dielli ishte mashkull, kurse Hëna femër.143

Pra, shohim se edhe këto dy shtylla si simbole masone, mbështeten sikur kanë bazë fetare në Dhiatën e Vjetër, si dhe datojnë në kohën e mbretit Solomon, por në esencë, këto dy shtylla përfaqësojnë derën nëpër të cilin do të hyn mbreti i pritur mason, të cilët e adhurojnë diellin dhe hënën, ku sot nëpër botë, shohim në shumë shtete, ku ngrihen ndërtesa të larta çift, të cilat kanë simbolikën e dy shtyllave që i diskutuam. Më të njohurat janë dy Kullat Binjake të cilat u shkatërruan në vitin 2001 në New York (Sh.B.A.), por hasim nga dy kulla edhe në shtete tjera, siç janë: Londër, Dubai, Japoni, Kinë, Indonezi, Malajzi, Istanbull, si dhe shumë vende tjera.



IV. 7 Hoji (hualli) i bletëve

Ndër simbolet e masonerisë, e cila paraqitet edhe në Figurën 1, është edhe bleta dhe hualli i bletës, e cila ka një simbolikë të veçantë.

Bleta ishte edhe si simbol në kulturën Egjiptiane, pasi tek ata, bleta simbolizonte shpirtin.144 Ishte po ashtu simbol i Egjiptit dhe simbolizonte pushtetin mbretëror dhe familjet mbretërore të faraonëve.145

Përpos se në Egjipt, bletët janë edhe simbol i lashtë i perëndeshës së dashurisë Semiramida, po ashtu si simbol e kanë përdorur familja mbretërore e Merovingëve të Francës. Bletët të sjellin ndërmend edhe bletën mbretëreshë, një simbol i Isidës.146 Edhe themeluesi i Trojës, i cili quhej Dardan, i cili mbahej si djalë i zotit Jupiter, simbolet e të cilit ishin gjarpri, shqiponja dhe bletët.147

Bletët jo vetëm që janë krijesa biblike që i bashkëshoqërohen më shpesh figurës së Solomonit, por zgjoji i bletëve ishte edhe njëri prej simboleve të masonerisë, për të dhënë idenë e aktivitetit të palodhur të lozhave. Bletët përmendeshin bashkë me urtësinë dhe dijen, pasi hualli i tyre gjashtëkëndorë, është një përsosuri natyrore, ku gjashtëkëndëshi është pjesa e brendshme e Heksagramit. Bletët ishin edhe njëri prej simboleve të dinastisë mbretërore të Stjuartëve dhe gdhendeshin shpesh mbi enët e Jakobinëve prej kristali, si shenjë njohje.

Në masonerinë e sotme, zgjoi i bletëve u përdor si emblemë e veprimtarisë dhe e ndihmës së ndërsjellë solidare.148




IV. 8 Pika dhe rrethi

Një ndër simbolet më të rëndësishme në simbologjinë dhe traditën masone, sipas Garnder-it, është rrethi dhe pika.149 ? Është zgjedhur si simbol, pasi prej te pika është i barabartë në të gjitha anët dhe nuk ka kufi.

Ky simbol quhet Circumpunct dhe është simbol alkimik i arit, dhe i diellit, pasi ari dhe dielli kanë të njëjtën ngjyrë; si dhe ka qenë simbol i perëndisë së Egjiptit, Amon-Ra dhe Oziris; është simboli Uroboros-gjarpri që kafshon bishtin e vet. Ky simbol na jep të kuptojmë se mendja dhe shpirti janë një.150

Ky simbol haset edhe në shumë kultura tjera antike, me kuptime të ndryshme, si tek Amerikanët vendas, në Kanada, Meksiko. Ku tek këta të fundit ky simbol paraqet syrin e zotit, kurse tek kinezët, simbolizonte ditën apo diellin. Monumenti i Washingtonit, nëse shikohet nga lartë, do të vërejmë se është një rreth-pikë. Kurse në masoneri, paraqet kontrollimin e ndjenjave. Po ashtu, një rreth-pikë mund të vizatohet me kompas, që është simbol mason. Por në të shumtën e rasteve, ky simbol ishte i ndërlidhur me zotat e tyre.151

Por tek okultistët, satanistët, luciferianët dhe shoqëritë e fshehta, ka kuptime tjera, të cilët janë më vulgare, ku simbolizon mbretërinë e Satanës dhe adhurimin e diellit.152

Magjistarët e vizatojnë në tokë për të thërritur demonët. Por për ta, ky simbol është paraqitje e organit gjenital mashkullor, e cila është njohur më parë si adhurim i këtij organi. Në Indi, ky simbol përfaqësonte Shiva-në. Pra, ky është simbol i zotave pagan. Paraqet universin, po ashtu pika në mes paraqet diellin, kurse rrethi sistemin diellor, por të gjitha këto komente astrologjie, janë larg nga esenca, për çka e konsideronin atë okultistët, si një simbol i shumimit dhe marrëdhënieve intime, ku pika përfaqëson mashkullin, kurse rrethi femrën.153

Pra, e shohim se edhe ky simbol mason është marrë nga traditat pagane, të cilët kanë adhuruar zotin diell, ku edhe në masoneri është i njëjti kuptim, por mbulohet me anë të fjalëve dhe kuptimeve të ndryshme.

_________________
Ç'do gabim Eshte PSIM - Ç'do psim Eshte MSIM
Mbrapsht në krye Shko poshtë
LaNiGc

avatar

Numri i postimeve : 682
Pikët : 2452
Reputation : 291
Join date : 23/03/2012
Mosha : 29
Vendodhja : DIGITAL OCEAN

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat May 12, 2012 5:28 am

Masoneria (pjesa e pestë)
Shkruan: Shaban Tairi


Në pamundësi për t’i nxjerr të gjitha fotografitë e personazhëve që përmend autori, ne menduam t’i nxjerrim vetëm këto katër, si më pikantet.

Masonët dhe Illuminati, për të treguar pushtetin e tyre, si dhe inkorporimin e tyre në industrinë e filmit dhe të muzikës, vendojnë edhe aty simbolet e tyre. Këtë e bëjnë në mënyrë shumë precize, saqë popullata dhe ndjekësit e pranojnë atë si diçka e cila është në trend, por nuk e kuptojnë se ato shenja në esencë tregojnë, infiltrimin e këtyre organizatave sataniste në këto industri.

Ne në temën e kaluar, sollëm disa simbole të kompanive dhe organizatave të ndryshme, në të cilat haset syri gjithpamës. Në vazhdim do të sjellim edhe disa fotografi, për të treguar se sa është e famshme sot në Hollywood dhe në MTV, mbulimi i njërit sy.

E kjo qartë tregon se këta njerëz janë shërbëtor dhe ushtar të Dexhallit i cili do të jetë me një sy. Këngëtarët dhe artistët, të cilët do t’i sjellim, janë ndoshta më të njohur për publikun e gjerë, andaj ne vetëm do t’i sjellim fotot.

Këtu janë këngëtarët më të njohur si Rihanna, Jay-Z, Justin Timberlake, Shakira, Lady Gaga, Seline Dion, Eminem, Busta Rhymes, Nelly Furtado, Christina Aguilera, etj. Shihni vet, dhe jepni konkludim, se vallë a është e mundur që të gjithë këto këngëtar, të jetë e rastësishme që e mbulojnë njërin sy?! Ndoshta disa nuk e dinë se përse e bëjnë një gjë të tillë, e bëjnë të gjithë do ta bëj edhe unë! Por një grup tjetër e dinë shumë mirë se përse e bëjnë këtë shenjë.





Masonet,feja,morali,femra

Lidhur me religjonet dhe masonët, Harun Jahja, ndër të tjera, shkruan: Masoneria lind, si një organizatë tërheqëse sekrete dhe interesante, kundërshtimi që i bëhej besimeve të përgjithshme të shoqërisë siguronte njëlloj kënaqësie psiqike tek antarët e vet.

Karakteristikë themelore e riteve masonike, është shenjtërimi i simboleve dhe koncepteve pagane në vend të atyre tradicionale të feve monoteiste. Në këtë mënyrë, ata që bëheshin masonë, dhe ia kthenin shpinën krishterimit, bëhehin paganë...

Masonerisë nuk i mjaftonte vetëm praktikimi i cermonialeve të çuditshme, por ajo pasonte edhe strategjinë e planifikuar që të largojë Europën nga fetë hyjnore, dhe t’a joshë në paganizëm... Përkudër studiuesëve të shumtë, që masonerinë e trajtojnë si ateiste, Harun thekson se masoneria nuk është ateiste, por koncepti i Zotit që ata kanë adoptuar ndryshon nga ajo fetare. Zoti i Masonerisë është një princip i lavdëruar.

Është në kulm të evolucionit...” Ndërsa Xhasper Ridli shkruan: “Përkundër krijimit të sindikatave të fshehta, në kundërshtim me ligj, sa i përket religjionit muratorët plotësisht i nënshtroheshin dhe zbatonin ligjin. Ata nuk kundërshtonin doktrinat dhe autoritetin e Kishës rimokatolike dhe plotësisht e pranonin pa kurrfarë kundërshtie. Të dy gjonat, edhe Gjoni Pagëzues edhe Shën Gjoni, ishin të shenjtë dhe mbrojtës të tyre.

Ndërsa festat e Gjonit Pagëzues, 24 qershori dhe ajo e Shën Gjonit, 27 dhjetori, ishin dy festa që muratorët i festonin. Muratorët nderonin edhe Barbarën e shenjtë, e cila i mbronte nga rrufeja si edhe katër (4) martirët. (Këta ishin katër muratorë që në kohën e Perandorit të Romës, nuk kishin pranuar të mohonin krishterimin, dhe sipar urdhërit të perandorit ishin varrosur për së gjalli në një arkë prej plumbi dhe ishin hedhur në një lumë.

Pas 42 ditëve i kishte shpëtuar një i krishter dhe i kishte fshehur në shtëpinë e vet...)” Sipas Zhicit, masonët për vete, por edhe miqtë e tyre, thonë sa ata janë njerëz që besojnë Zotin, pavarësisht cilit, Zotit të Moisiut, Hyjit të Krishtit apo Allahut të Muhametit; Teorikisht çdo besimtar në Zotin, i krishter, hebre, mysliman, hindus, ose budist mund të bëhet mason... por, për disa ata janë pa parti dhe antikristianë... për disa vetëm antimyslimanë!

Në një shkrim në internet, thuhet se Zoti sipas masonëve është Arkitekti i Madh i gjithësisë, Krijuesi (Luciferi) dhe nuk i takon asnjë feje. Mendimi se masonët janë ateistë, (por jo ateistë të marrë), dhe kundërshtarë, veçmas kundër tri religjoneve më të njohura monoteiste: Hebraizmit, Krishterimit dhe Islamizmit, dominon gati te të gjithë kritikët që janë marrë me zhvillimin dhe traditatat e masonersë... Masonët pohojnë se i pranojnë të gjitha fetë...

Por mësimet e tyre përmbajnë shumë gjëra që të krishterët nuk i pranojnë... Rëndom pohohet se masonët besojnë në një Qenie (Forcë) gjë që fare lehtë mund të njësohet me Zotin…Principi i tyre: “Me rëndësi është të besosh; se si e quajnë krijuesin Zot, Allah apo Natyrë, nuk është e rëndësishme...

Edhe pse akuzohen si antikristianë më të mëdhenj, ata theksojnë se Zoti i të krishterëve nuk është i tmerrshëm, hakmarrës, si te religjionet tjera. Ai është i butë, shumë i mëshirshëm, ndaj njerëzve, fëmijëve të vet. (Ai fali edhe vrasësit e të vetmit birë që pat!).

Sipas Popvskit: “Masoni është i obliguar t’u nënshtrohet ligjeve morale, të ketë njohuri për artin dhe kulturën, dhe kurrë të mos jetë një ateist injorant e i marrë. Masoni duhet të kuptojë se Zoti “shikon” ndryshe nga njeriu, njeriu sheh vetëm formën e jashtme, ndërsa Zoti depërton në thellësi të zemrës së njeriut.

I cilësdo fe çoftë masoni nuk guxon të largohet nge Rendi, ai duhet të besojë në Arkitektin e lavdishëm të qiellit dhe të tokës dhe të nderojë ligjet e shenjta të moralit”

Karakteristikë themelore e masonerisë, thuhet është virtyti, morali i lartë. Masonët gjithsesi mund të vërtetojnë se janë organizata të rralla ku fjalët “virtyt dhe moral” merren shumë seriozishtë, edhe pse nganjëherë vie në kundërshtim me garim për të holla. Në kuadër të detyrave morale, ishin këto ndalesa: shkelja e kurorës, qëndrimi jashtë shtëpisë pas orës së tetë, shkuarja nëpër pijetore dhe shtëpi publike, ndalimi i kurvërisë, bixhozi etj. “muratori duhet t’i përkulet ligjit të moralit, thuhet në Statutin e Andersonit. Ridli, thotë se masonët kanë themeluar lozha “ku njerëzit pavarësisht nga religjioni dhe përkatësia, paraqesin kinse moralin hyjnor...

Qëndrimi i masonëve ndaj femrave është një anakronizëm i skajshëm.

Edhe pse sjelljet e tyre ndaj bashkëshorteve të tyre dhe të punësuarave është mjaft dashamirëse, ata, jo vetëm që përjashtojnë femrat nga rradhët e tryre, por refuzojnë të kenë punë me çfarëdo shoqërie qoftë ku ka femra. Ky fakt shpesh është komentuar negativisht. Në lozha mund të pranoheshin vetëm meshkuj.

Meqenëse nuk pranonin femra në lozhat e tyre, masonët shumëherë u akuzuan si urrejtës të femrave, pra si antifeministë. Njerëzit çudteshin se si femrat ishin të përjashtuara nga lozhat kur të gjitha takimet konsideroheshin si ngjarje shoqërore. Masonët arsyetoheshin se nuk pranojnë femra, meqë historikisht ato kurrë nuk kishin punar si muratore, dhe se do të tërhiqnin vëmendjen e meshkujve, por edhe për të mënjanuar thashethemet mbi sjelljet jomarale në lozhë...

Mirëpo Lëvizja Feministe në Francë, në vitet e 1880-ta kërkonte që edhe femrat të pranoheshin në lozha... Orienti i Madh kishte reaguar, por nuk kundërshtoi themelimit lozhave të përziera. Andaj Lozha e Madhe angleze, shkruan Zhic, kishte vendosur se nuk do të ketë punë me masonët të cilët janë tolerantë ndaj ateistëve, por edhe ndaj atyre që bashkëpunojnë me lozhat e femrave dhe lozhat e përziera. Ky ishte edhe një shkak i moszhvillimit të lozhave.

Përkundër reagimeve të Lozhës së Madhe, në Francë, nga fillimi i sh. 18, edhe femrat pranoheshin për masonë. Kjo traditë vazhdoi edhe gjatë sundimit të Napoleonit. Mjeshtër i Madh ishte edhe vetë Zhozefina!

_________________
Ç'do gabim Eshte PSIM - Ç'do psim Eshte MSIM


Edituar për herë të fundit nga LaNiGc në Tue May 15, 2012 12:38 am, edituar 1 herë gjithsej
Mbrapsht në krye Shko poshtë
LaNiGc

avatar

Numri i postimeve : 682
Pikët : 2452
Reputation : 291
Join date : 23/03/2012
Mosha : 29
Vendodhja : DIGITAL OCEAN

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sun May 13, 2012 4:14 am

HISTORIA E VËRTETË E MASONËVE
Kohët rreth vitit 1820 dukej sikur ishin kohët më të mira për marrëdhëniet speciale mes urdhrit vëllazëror të masonerisë dhe kombit të ri amerikan. Nuk ishte vetëm, sepse shumë anëtarë të shquar të brezit themelues si George Washington, Benjamin Franklin dhe 13 prej 39 nënshkruesve të Kushtetutës, kishin qenë anëtarë, ishte dhe për faktin se republika që po rritej me shpejtësi dhe shoqëria vëllazërore kishin shumë ideale të përbashkëta. Vlerat republikane amerikane dukeshin si vlera masonike: vlerësimi i lartë për të mësuarin dhe progresin, dhe për atë që mund të quhet një fetari e gjerë dhe tolerante. Steven Bullock, historian në Institutin Politeknik të Uorcesterit dhe studiues i vëllazërisë malonike në Amerikë, shprehet se masonët “ndihmuan për t’i dhënë kombit të ri një bërthamë simbolike”. Nuk ishte kot kompasi, katrori dhe emblema të tjera të lidhura me masonët të gdhendura kudo, edhe në bizhuteri, edhe në tavolina që u përkisnin masonëve ose jo-masonëve. Gjithashtu, nuk është pa domethënie fakti se një numër i madh amerikanësh mendonin se Vula e Madhe e SHBA përmbante simbole malonike. Ishte një lloj prirjeje ndaj vëllazërisë që njerëzit ta shihnin influencën e masonerisë dhe atje ku nuk ekzistonte.

Që në kohën e Revolucionit masonët ishin bërë celebruesit gjysmë-zyrtarë të kulturës amerikane civile. Me veshjen e tyre specifike të përbërë nga përparëset, masonët origjinalë, në fakt, ishin gurë-masonët. Ato e kishin zakon që të hidhnin në mënyrë rutinë gurthet e themelit në ndërtesat qeveritare dhe kishat, si dhe merrnin pjesë në parada dhe ceremoni të tjera publike.

Kur Lafayette, tashmë i plakur, bëri turneun e tij në SHBA në vitet 1824-25 anëtarët e “zanatit” (siç quhet masoneria) e pritën në mënyrë të spikatur masonin duke e ftuar të qëndronte në lozhën lokale. Ai udhëtim shërbeu për të rritur anëtarësimin në masoneri, i cili ishte rritur nga 16 mijë anëtarë në vitin 1800, në 80 mijë anëtarë, në vitin 1822.

Si ndodhi atëherë që ajo çfarë dukej si epoka më e mbarë e masonerisë u kthye në tmerr? Përgjigja mund të gjendet pjesërisht në reagimin publik të ndarë në dysh ndaj turneut të Lafayette. Për shumë qytetarë shfaqja e hapur e afeksionit vëllazëror ndaj një fisniku të huaj mbante erë elitiste dhe konspiracionale. Thënë troç, kjo “ngjalli dyshimet e një zanati si një urdhër ndërkombëtar me sekrete dhe të një të shkuare radikale revolucionare”.

Ishte hera e parë që masoneria përballje me një reagim të tillë. Që nga lindja e lëvizjes vëllazërore të organizuar në fillim të shekullit të 18-të në Londër, deri në këtë ditë, masoneria ka qenë objekt kurioziteti të madh dhe dyshimesh të herëpashershme. Me ritualet sekrete dhe përfshirjen e mençurisë së lashtë e shkencës dhe arsyes së Rilindjes moderne, si dhe anëtarësimin ekskluziv, vëllazëria masonike ka shërbyer si ushqim për teoritë konspirative dhe shkrimtarët oportunistë, të etur për të fituar duke “ekspozuar” në mënyrë imagjinare mënyrat sekrete dhe ambiciet sekrete të vëllazërisë. Nëse “sekreti i madh” i masonëve, siç thoshte Benjamin Franklin “është se ato nuk kanë asnjë sekret”, ato që sugjerojnë se është ndryshe, duke përfshirë këtu edhe romancierin Dan Brown, thjesht kërkojnë të krijojnë audiencë.

Historia e vërtetë e masonëve është shumë më interesante se gjithë përrallat që rrotullohen rreth saj. Është e vërtetë që arritjet thelbësore të masonëve në formimin e qytetarëve solidë, krijimin e rrjeteve sociale dhe mbështetjen e kauzave filantropike, janë më të shquarat përballë përpjekjeve për të dëmtuar organizatën. Se si masoneria u ngjit në një pozicion aq të lartë në jetën publike amerikane për të humbur shumë shpejt mantelit e respektit, është një histori që ka filluar në Skoci dhe Angli. Masonët që e kanë zanafillën në lozhat e shekullit të 17-të në Britani, kur pranoheshin zotërinj të përzgjedhur, zotoheshin për besnikëri ndaj kurorës dhe ndaj zotit. Këta anëtarë të “pranuar” tërhiqeshin nga karakteri social i vëllazërive, si dhe nga ritualet private të ceremonive që dikur i ndihmonin artizanët të ruanin sekretet e zanatit. Lidhjet e masonerisë me arkitekturën e lashtë, gjeometrinë dhe arte të tjera racionale, si dhe shkencën ia rrisnin akoma më shumë joshjen që transmetonte. Teksa anëtarët e pranuar, të cilët ishin më së shumti anëtarë të Shoqërisë Mbretërore shkencore të Britanisë, filluan të dominonin lozhat, fokusi i jetës vëllazërore u zhvendos tek konsiderata filozofike dhe eksplorimi i lidhjeve ndërmjet ligjeve të zbuluara të natyrës dhe mençurisë së qytetërimeve të lashta. “Ato studionin arkitekturën greke dhe romake për të gjetur çelësin e të vërtetave të humbura të qytetërimeve të lashta”. Në Amerikë, masoneria u përqafuar dhe nga institucioni aristokrat, si dhe nga anëtarët e klasës komerciale që aspironin shtresën aristokrate. Masoneria inkurajoi një lëvizje sociale dhe një elitë më përfshirëse nëpërmjet arsimimit, kultivimit të sjelljes dhe nderit, si dhe tolerancës për diferencën në çështjet delikate të fesë. Në kohën e Revolucionit, burrat me karakter, talent dhe ambicie, përdorën masonerinë për të ngjitur shkallët sociale. Por, pavarësisht punëve të mira të vëllazërisë, mitet e veprave të errëta vazhdonin ta përndiqnin masonerinë. Por, sfida më e madhe e masonerisë nuk ishte përdorimi në fantazitë konspirative, por dobësimi i pozitës së saj në Amerikë, duke humbur forcën dhe adhurimin e vërtetë të anëtarëve.

Origjina legjendare

Edhe pse të ashtuquajturat “lozha” të masonëve janë shfaqur në shekullin e XVII-të, në Écosse, origjina e tyre historike implikon edhe një origjinë legjendare dhe simbolike më të lashtë. Masonët e parë e lidhnin simbolikisht këtë origjinë mitike me origjinën e vetë masonerisë (domethënë me origjinën e artit të ndërtimit). Në një shekull, ku studimet paleontologjie nuk ekzistonin akoma, ishte e natyrshme për ata që ta lidhnin origjinën e saj me epokën e Adamit (njeriu i parë sipas konceptit të kohës) ose atë të Noes (ndërtimi i Harkut dhe fesë së “parë”) ose më shpesh me atë të ndërtimit të tempullit të Salomonit nga arkitekti Hiram Abi. Në fund të shekullit të XVI-të, dorëshkrimi i Régius e vendoste në mënyrë emblematike shoqërinë e Masonëve nën emrin e Euklidit dhe të Pitagorët, baballarët e gjeometrisë dhe nën mbrojtjen e mbretit Athelstan të Anglisë. Të tjera dorëshkrime që lidhen me shoqërinë e masonëve, si dorëshkrimet e Halliwell (c. 1390), le Cooke (c. 1400), statujat e Ratisbonne (1498), statujat e Schaë (1598), York (1370), Absolion (1668), Sloane (1700) paraqesin aspekte të ngjashme. Në fund të shekullit të XVIII, me rizbulimin e Egjiptit antik nga perëndimorët, natyrshëm këto rituale malonike e zhvendosën origjinën simbolike në epokën e ndërtimit të piramidave. Në mesin e shekullit XIX të romanticizmit, me rastin e rizbulimit të trashëgimisë së Mesjetës, miti masonik përforcoi gjithaq natyrshëm referencat me ndërtimin e katedraleve. Pas gjithë këtyre modifikimeve të dukshme simbolike, ajo që bie në sy është se shoqëria e ka zhvendosur gjithnjë simbolikën e saj drejt atyre që sollën progres gjatë gjithë historisë në histori, artin e ndërtimit dhe vlerave që ata shpallin.

Antimasonizmi, frikë nga misteri dhe sekreti

Antimasonizmi ka lindur e ushqyer nga frika prej sekretit, misterit dhe “shoqërive sekrete”. Ky qëndrim lidhet edhe me kundërshtimin e ideve progresiste dhe liberale të dala nga shekulli i Lymierëve, koha gjatë të cilës shumë filozofë të njohur janë bërë anëtarë të masonerisë. Antimasonizmi konsiderohet një doktrinë që zhvillohet në disa mjedise katolike dhe tek kundër-revolucionarët.

Masonët e famshëm

Mendohet që masonët e famshëm kanë qenë të shumtë dhe në rend alfabetik nis me Aldrin (që vuri këmbën në hënë në 21 korrik 1969), por në këtë listë figurojnë edhe emra të mëdhenj si filozofi i madh i të drejtës Jean-Baptiste Baudin që është bërë anëtar i shoqërisë në 1842, Pierre Brossolette. Por edhe Mozarti radhitet ndër masonët, pasi është pritur në lozhën e bamirësisë në Vjenë në 1784, dhe mendohet se edhe Donatien Alphonse, markezi iSade (1740-1814) ka qenë mason, por ka një debat për këtë. Por nuk ka asnjë dyshim për anëtarësinë e Hugo Pratt, autor filmash vizatimorë në masoneri. Ndër politikanët figuron edhe Paul Ramadier (1888-1961) që nuk e ndali kurrë aktivitetin masonik. Ai ka qenë president i parë i parlamentit të Republikës së gjashtë. “Ne jemi trashëgimtarë të burrave dhe grave që kanë përmirësuar njerëzimin: Volteri, La Fayette, Garibaldi, Auguste Blanqui, Victor Schoelcher, emir Abd El-Kader, Louise Michel, Bakounine, Jean Zay, Félix Eboué, Pierre Brossolette dhe shumë të tjerë, janë disa nga anëtarët e kësaj shoqërie, sipas “Grand Orient”.

syri3.com

_________________
Ç'do gabim Eshte PSIM - Ç'do psim Eshte MSIM
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:06 am

Cfare eshte Masoneria ? Kush jane ata ? Si jetojne ?
Masoneria paraqet organizate te formuar nga rregulla dhe parime jezuite me një disipline shumë te ashper.Janë fuqi sunduese e botës,përmes qeverive botërore dhe njerëzve të tyre te cilët arrijnë ne pozitat me te larta dhe e marrin qeverine ku pastaj udheheqin me shtetin.çdo qeveri qe i pengon,minohet nga ata.Formulat e tyre sherbejne vetëm për qellime materiale dhe për rrenimin e shoqerise ekzistuese.qëllimi i tyre është mbi kombëtar,supranacional,global ngase ata kanë për qëllim sundimin e botës e jo vetëm te një vendi apo regjioni.Pra Masoneri
"kombëtare" nuk ka as edhe nuk ekziston diçka e tillë.Roli i tyre ne shoqeri është tejet i madh ngase ata janë ata te cilët qeverisin me shtetin,e duke qeverisur me shtetin kuptohet se i qeverisin edhe qytetaret e atij shteti.Ata veprojnë sipas agjendes se tyre te famshmem,e cila është tejet e rrezikshme për të gjitha shoqëritë ekzistuese.
Kjo është ajo agjende:
1. Shkatërrimi i të gjitha qeverive pacifiste
2. Heqja e trashegimise
3. Zhdukja e prones private
4. Zhdukja e patriotizmit
5. Zhdukja e familjes
6. Heqja e relegjionit
7. Krijimi i një qeverie botërore
Kjo pika e 7 është GLOBALIZIMI i famshem qe tani është perhap me te madhe,e qe ka për qëllim sundimin e botës nga një qeveri e vetme,qe ne këtë rast do të sherbente UN dhe Security Council i
UN.Shumë me lehtë do të jetë sundimi i botës nga një qendër e vetme sesa te sundohej bota veç e veç,kështu qe UN i'a lehteson një gjë te tillë.
Kush janë MASONET SHQIPTARE?Intersante he!?
Ok,do të tregoj edhe pse....Është hera e pare qe flas me emra edhe pse mund te jetë shumë .....
Mason shqiptar ne Kosovë është politikani me i pasur shqiptar deri me tani z.Veton Surroi,i cili ka pozite ne PIRAMIDEN E FAMSHME MASONE.Ndërsa Mason shqiptar ne FYROM është z.Arben Xhaferi.Për me shumë nuk mund te ju flas edhe pse kam shumë gjëra interesante për t'iu treguar,mirëpo për shkaqe....do i'u kisha lutur te me kurseni.Me këtë desha te i'u argumentoj se ka masone shqiptare,te cilët veprimtarine e tyre e zhvillojne përmes Politikes,Mediave,....
Illuminati quhet ndryshe dhe Vellazeria e fshehte ose The Secret Brotherhood.
Elita e kesaj organizate mbi organizatat, ne pjesen me te madhe kane lindur e tille. Pra jane femije te ish-elites dhe prinderit e tyre kane qene masone, sick akne qene gjysherit dhe stergjysherit.
Ja si eshte shprehur nje nga kreret e Masonve, i grades me te larte:
Eksistojme sot ne kete bote sic kemi ekzistuar prej mijera vjetesh, nje trup i ndricuar humanesh te gjithe se bashku ne ate qe mundt e quhet Urdheri i Kalvarit. Perbehet nga ata te cilet me forcen e mendimit dhe ate shpirterore kane arritur te gjejne fatin e fshehte te ketij qyteterimi. E ardhmja e ketij fati
sekret eshte nje Rend Boteror i drejtuar nga nje Mbret me fuqi te mbinatyrshme. Ky mbret i ardhshem do jete nje pasardhes i denje dhe pjestar i Urdherit te Illuminati, qenie e denje dhe qe i perket nje familje heronjsh te qenies njerezore. Manly P. Hall 33° Mason
Po e nderpres kete shkrim ketu per ta vazhduar me pas sepse eshte shume i gjate dhe ka elementa te shumte qe duhen shpjeguar me detaje ne menyre qe te behet i kuptueshem per ate qe skane njohuri te mjaftueshme ose qe e degjojne per here te pare. Sa per tju mbajtur me ne korrent te ngjarjeve, prej disa kohesh qarkullon termi NWO ose New World Order ose Rendi i Ri Boteror qe ne menyre paksa te mekur eshte permendur nga media zyrtare dhe qe ka filluar te kundershtohet haptazi ne qarqet progersive, shkencore, politike dhe sociale. Hapat e para te ketij NWO jane stabilizuar me krijimin e bashkimit Europian dhe synimi eshte qe te shtrihet ne te gjithe boten. Mbase ju kujtohen protestat e fuqishme ne Gjermani para disa muajve gjate mbledhjes se bere nga Bilderbergers ku pati edhe te demtuar nga demonstruesit. Bilderbergers jane nga grupimet me te fuqishme ekonomike sot ne bote, qe disponojne mjete financiare dhe politike kaq te pamasa sa mund te rrezojne ne gjunje cdo lloj qeverie brenda 24 oreve.
Per ta mbyllur pjesen e pare te ketij shkrimi dua te shtoj qe familja Bush eshte nje pjestare e Masonve, madje e Freemasonry. Vete George Bush i riu dhe i vjetri jane pjestare te njeres nga gradat e
freemasonry Skull & Bones dhe po i tille eshte dhe ish kandidati per president John Carry.Me poshte po postoj foton e Adam Wieshaupt dhe simbolin e Illuminatit qe quhet ndryshe edhe The Cult Of All Seeing Eye ose Kulti i Syrit qe Sheh Cdo Gje. Ky simbol eshte pjese e simboleve te freemasonry.
Dua te shtoj edhe dicka. Ky simbol i masoneve dhe i Illuminati ndodhet edhe ne kartmonedhen prej 1 $ amerikan
1 Maji i vitit 1776 eshte data me e rendesishme per planet luciferiane per Rendin e Ri Boteror te Masoneve te Lire. Ne kete date nje jezuit obskurantist, profesor i te drejtes kanonike ne Universitetin e Ingolstadt ne Bavari, Adam Weishaupt krijoi nje organizate ose shoqeri sekrete te quajtur Ancient and Illuminated Seers of Bavaria qe me pak fjale do te thote Profetet e Lashte dhe te Ndricuar (ne kuptimin mendjendritur) Bavarez ose si term i shkurter nga anglishtja AISB
Illuminati si doktrine u be nje perzjerje e sekreteve masonike (doktrina luciferiane), misticizmi islamik (Sufism) dhe disiplina mendore jezuite (Hatha Yoga). Nje element shume i rrezikshem ne filozofine e kesaj organizate dhe doktrines se saj eshte perdorimi shkencor i drogave, hashashi, per te prodhuar nje gjendje te iluminuar ose te ndricuar te mendjes nje komponent qe lidhet direkt me binomin Knights Templar (Kaloresit e Tempullit) dhe Order of the Assassins (Urdheri i Vrasesve) qe daton vitin 1050 mbas Krishtit. (Keto te dyja jane pjese te organizates masone, nje nga shkallet e hierarkise se saj qe do me duhet ti shpjegoj ne nje shkrim me poshte. )
Illuminimi eshte nje nga elementet me kryesor te Masoneve dhe levizjeve te tjera me karakter okult. Cdo kandidat i levizjes masone kerkon kete lloj ndricimi mendor dhe kjo gje i premtohet. Sa me lart ngjitet ne hierarkine e levizjes aq me shume "ndricim" ai merr. Eshte per shkak te ketij objektivi "te ndricimimt" qe ka kjo shoqeri, pra Masonet, qe AISB u bei njohur nga te gjithe si Illuminati.
Termi Illuminati eshte shumesi i fjales latine illuminatus qe do te thote DIKUSH QE ESHTE I NDRICUAR dhe ne rastin konkret ka parasysh dike qe ka marre bollekun dhe forcen e mendimit te Masonve te Lire ose sic njihet rendom ne ambientet e ndryshme sot Freemasonry.
Teknikisht nje Illuminati eshte nje Master Mason qe ka perftuar gjithe njohurine dhe "ndricimin" dhe niveli i tij i reputacionit apo dhe hierarkise e kalon ate te grades 32 madje edhe 33. (Keto jane gradat me te larta ne Masonery dhe qe te arrish aty duhet perkushtim, pergatitje dhe dedikim absolut. Darius)
Ja ne cfare nivelesh shtrihen Illuminati
Njerez qe arrijne nivele te tilla njihen si Mjeshtra te Mjeshtrave te Tempullit dhe pervec emrit Illuminati njihen ndryshe edhe si:
#The Society of the Elect
# Great White Brotherhood
# Argenteum Astrum (Silver Star)
# Order of One
# Torch-bearers
# Invisible College
# Custodians of the Plan
# The Lords of Compassion
# Guardians of the Grail
# Society of Illumined Minds
# World Mind
# Council of Masters
# Hesychasts
# Order of the Perfectibilists
# The Council of All Beings
# Wisemen
# Invisible Order
# Secret Brotherhood
# The Brain Trust
# Crusaders of the Green Cross
# Seekers on the Threshold
# Masters of Wisdom
# The Hierarchy
# Council of Nine
# Fraternitas Saturni
# Hermetic Brotherhood of Light
# All Souls Group
(spo e quaj te nevojshme perkthimin e ketyre emrave sepse jane te thjeshte per tu kuptuar edhe nga ata qe skane njohuri ne anglisht. Darius)
Deri ketu nuk ka asgje te vecante qe mund te krijoje ndonje pershtypje apo ndjenje paniku per ate qe degjon Illuminatin per here te pare. Por ja kush jane strukturat e Illuminatit dhe ku shtrihen ato:
Bankat dhe Grupi Monetar
1- Bankat Nderkombetare Qendrore
2- Bankat Qendrore
3- Fondi Monetar Nderkombetar
4- Banka Boterore
5- Banka Nderkombetare e Te Ardhurave
6- Banka Boterore e Kursimeve
7- Korporatat Shumekombeshe
8- Fondacionet
Grupet e Shoqerive Sekrete
# Freemasonry
# Skull & Bones
# Grand Orient Lodge
# Grand Alpina Lodge
# Knights Templar
# Royal Order of the Garter
# Priory De Sion
# Rosicrucians
(Edhe ketu e quajta me vend qe te mos i perktheja emrat sepse keto jane emrat qe njihen sot ne te gjthe
boten. Darius)
Grupet Politike
1- Udheheqesit e Qeverive te vendeve te ndryshme te botes
2- Kombet e Bashkuara
3- Bilderbergers
4- Komisioni Trilateral
5- Keshilli i Mardhenjeve me Jashte
6- Klubi i Romes
7- Instituti Aspen
8- Korija Bohemiane
9- Federatat Rajonale (Nato, EEC, etj)
10-Sindikatat Nderkombetare te Punetoreve
Grupet e Inteligjences
# CIA
# KGB
# British Intelligence
# Mafia/Krimi i Organizuar
# Kartelet e Droges
# Interpol
# Partite Komuniste
Grupet Fetare
1- Keshilli Boteror i Kishave
2- Keshilli Kombetar i Kishave
3- Parlamenti Boteror i Feve
4- Vatican, The Sovereign Military Order of Malta (SMOM)
5- Grupet dhe Kultet e te ashtuquajtures New Age
6- Protestantet Liberal Te Denominuar
7- Unity Church
8- Unitarian / Universalist Church Baha'i
9- Tempulli i Kuptimit
Grupet qe merren me edukimin
# UNESCO
# World Peace Groups
# Planetary Congress
# World Constitution and Parliamentary Assoc.
# Environmental Groups
# Lucis Trust
# World Goodwill
# World Union
# Esalen Institute
# Media Establishment

Masonet me me fame ( shikoni ne foto )
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:08 am

LIBRI I NDALUAR

SEANCA E PARË

Projekti i qeverisë së bazuar në forcë

Këtu frazeologjitë nuk kanë vend, këtu bëhet fjalë vetëm për rëndësinë e idesë dhe për ndriçimin e kraha-simeve e të thënjeve. Kështu do të qartësojmë sistemin tonë duke i shqyrtuar ngjarjet nga pikqëndrimi i ynë dhe i Gojëve (1) .

Fillimisht duhet qartësuar, se shumica e njerëzve posedojnë më shumë veti të këqia se sa të mira. Për këtë arësye, efekti më i madh arrihet përmes dhunës dhe frikësimit se sa përmes polemikave të mësuara e bindëse. Çdo njeri është i etshëm për pushtet. Të paktë janë ata që nuk do të pranonin të bëheshin diktatorë, vetëm po të mundnin. Shumë më të paktë janë ata, që nuk do të sakrifikonin interesin e përgjithshëm për interesa personale.

(1)- (Goja, gojët, apo gojimët sipas këtyre Procesverbaleve – Programit të fshehtë të masonerisë sioniste për sundimin e botës: të gjithë të tjerët që nuk janë hebrenj janë paganë dhe kafshë.) - ( Novus ordo Seclorum )

Dhuna është drejtësi

Çka e ka stepur dhe udhëhequr këtë masë të shtypshme e konzervuese të cilën e quajmë njerëzim? Që në fillim të jetës shoqërore, njerëzit i janë nënshtruar dhunës së verbër e brutale, pastaj ligjit, i cili është gjitha-shtu dhunë, por e maskuar. Nga kjo konkludohet se, sipas ligjit, drejtësia gjendet në dhunë.

Liberalizmi e vret lirinë e vërtetë

Liria politike është vetëm ide, por jo edhe realitet. Këtë ide duhet ndry-shuar në momente të duhura, për të tërhequr fuqinë e masave popullore në organizatën tonë politike, me ndihmën e butësisë së idealizmit të saj, nëse kemi vendosur për ta rrënuar pushtetin. Ky synim lehtësohet, nëse kundërshtari është i infektuar me idenë e lirisë dhe të liberalizmit. Kështu sistemi ynë arrin fitore: sipas ligjit të jetës, sapo që frerët e pushtetit të lëshohen nga një dorë, i merr tjetra, meqenëse fuqia e verbër e popullit nuk mund të mbesë as për një ditë pa udhëheqës... Si pasojë, pushteti i ri zëvendëson të vjetrin, të dobësuar nga liberalizmi, që në lindjen e tij.

Fuqia e jonë e artë
Në ditët tona pushteti ynë i bazuar mbi pushtetin e udhëheqësve liberalë është pushtet i artë.

Anarkia i bën popujt të dorëzohen para nesh

Ideja e lirisë është e parealizueshme, sepse askush nuk di të shërbehet me të në masë të duhur. Mjafton që ta lesh një bataljon ta drejtojë lirshëm vetveten për një kohë, dhe kjo liri do ta bëjë të shpartallohet shpejt. Fillojnë luftrat e brendshme, të cilat, nga konflikte të vogla, shndërrohen në luftëra sociale, të cilat përmbysin shtetet dhe fuqia e tyre shndërrohet në hi e pluhur. Shteti, ose do të dërmohet nga luftrat e brendshme, ose, nga një luftë qytetare, do të bartet në duart e një armiku të huaj: në të dy rastet ai shtet ka mbaruar; i dorëzohet pushtetit tonë.

Despotizmi i kapitalit tonë

Despotizmi i kapitalit tonë i ofron popujve dërrasën e shpëtimit, për të cilën janë të detyruar të kapen për të mos rënë në humnerë...

Nuk ka moral kundër kundërshtarit të brendshëm

Atë, i cili mendon se arësyet tona janë të pamoralshme, do ta pyesja: nëse një shtet ka dy armiq dhe nëse lejohet që kundër armikut të jashtëm të përdoren mjete të llojllojshme strategjike, si p.sh. ruajtja në fsheh-tësi e planeve ofanzive dhe defanzive, sulmet e natës apo sulmet me forca të mëdha, pse këto mjete do të ishin të pamoralshme, kur do të ndërmirreshin kundër armikut tonë më të përbetuar, kundër rrënuesit të pasurisë sonë, kundër konkurrentit tonë për pushtet?

Të mbjellim anarkinë midis masave

A mund të shpresojë një njeri i mënçur dhe i arësyeshëm se do të arrijë të sundojë me masat përmes fakteve dhe arësyeve, duke i hapur rrugë budallalliqeve kontradiktore të budallenjëve, shpirtërisht të cekët, por me aftësi për çoroditur edhe një bataljon të tërë?... Masat udhëhiqen kryesisht me epshe cikrrimtare, me thashetheme, me zakone, me tradita dhe teori sentimentale. Ato ndërhyjnë në mospajtimet partiake, të cilat pamundësojnë çdo marrëveshje, edhe atje ku ato angazhohen seriozisht; sepse masa, e paudhë-zuar me fshehtësitë politike, shumë lehtë krijon botkuptime të pakuptimta, duke mbjellur farën e anarkisë në pushtet.

Në politikë nuk ka moral
Nga ajo që u tha më lartë, rrjedh se politika nuk ka asgjë të përbashkët me moralin. Pushtetari i cili i përmbahet moralit, nuk është politikan mendjemprehtë dhe pozita e tij udhëheqëse nuk është as e qëndrueshme as afatgjate. Ai i cili dëshiron të udhëheqë, duhet të dijë të mashtrojë dhe të shtiret. Ndershmëria dhe sinqeriteti, si dy cilësi të krenarisë popullore, në politikë quhen dobësi. Ato përmbysin pushtetarët nga pushteti më lehtë se armiku më i egër. Le t’i përmbahen Gojët atyre vetive, por ne nuk guxojmë kurrsesi të lejojmë që ato të na udhëheqin në veprimtarinë tonë.

Forca krijon drejtësinë

Drejtësia e jonë gjendet në forcë. Fjala “drejtësi” shënon kuptimin i cili nuk bazohet në asgjë. Drejtësi mund të thuhej: “më jepni çka dua dhe do t’ju dëshmoj se jam më i fuqishëm se ju”. Ku fillon drejtësia? Ku mbaron? Ku mbështetet? Në shtetet me pushtet të organizuar dobët, ku ligjet dhe udhëheqësi janë të pafuqishëm, me autoritet të dobët për shkak të liberalizmit dhe përpa-rësive të imagjinuara të tij, është e drejta e jonë, që me fuqinë e më të fortit, të sulmojmë dhe rrënojmë regjimin ekzistues dhe institucionet e tij, të vejmë dorë mbi ligjet, të riorganizojmë ndërmarrjet duke u bërë zotërues të tyre.

Papushtueshmëria e Masonerisë (2) së fshehtë ( 0 )

Qeverisja e jonë është e papushtue-shme, sepse është e padukshme, dhe e tillë do të jetë derisa të arrijë fuqi të atillë që asnjë fuqi dhe as komplot të mos mund ta çrrënjosë.

(2) – Masoneria është organizatë e përfolur e fshehtë e masonëve, patronëve më të pasur të botës) ( EL MASÓN ) - (Piramida masonerike )

Qëllimi justifikon mjetin

Nga e keqja e përkohshme, të cilën jemi të detyruar ta zbatojmë, do të vendoset begatia e qeverisjes së përhershme, me të cilën rrjedha e çrregulluar, për shkak të liberalizmit të jetës qytetare, do të kthehet sërish në gjendje normale. Qëllimi justifikon mjetin. Prandaj, le të përqëndrohemi më shumë në atë se çfarë është e vlefshme dhe nevojshme, se sa në atë se çfarë është e mirë dhe morale. Para vetes e kemi planin tonë; rruga e jonë është e shënuar dhe nga ajo nuk mund të largohemi, pa iu ekspozuar rrezikut për të zhdukur veprën e shumë shekujve.

Masa është e verbër
Për të përpunuar mënyrën e përshtatshme të veprimit, duhet llogaritur në poshtërsinë, paqëndrueshmërinë dhe cektësinë e masës, në paaftësinë e saj për të kuptuar kushtet e ekzistencës dhe të mirëqenjes së vet; duhet patur në dijeni se masa është e verbër, imponuese, pa mendim të vetin dhe se ajo përgjon majtas e djathtas, në mënyrë skllavëruese.
I verbëri nuk mund t’i udhëheq të verbërit e tjerë, pa rrezik për të rënë në greminë. Rrjedhimisht, të besuarit tanë - edhe po të jenë gjenialë, por politikisht të paudhëzuar - nuk mund të kërkojnë të drejtojnë me masat, pa i qenë të ekspozuar rrezikut për të humbur tërë kopenë e tyre.

ABC-ja e politikës - Pafuqia e partive politike

Vetëm njerëzit e përgatitur që nga fëmijërija janë të zotë të kuptojnë fjalët e ABC-së politike. Populli i lëshuar vetvetes apo udhëheqësve nga mesi i tij, shkatërron veten me polemika politike partiake, si edhe nga konfrontimet që ato i shkaktojnë, e të cilat burojnë nga dëshira për pushtet e nderime.
A është e mundshme që masat popullore të polemizojnë qetë dhe pa konfrontime, duke bërë punët shtetërore, të cilat nuk guxojnë t’i përziejnë me ato personale? Plani, i ndarë në shumë pjesë, sa ka edhe koka në masë, humb kompaktësinë e vet, bëhet i pakuptueshëm dhe i pazbatueshëm, për shkak të opinioneve të ndryshëm të cilët mund të jipen. Qeverisja e vetme – qeverisja autokratike

Një projekt i qartë dhe i gjërë mund të hartohet vetëm nga një njeri. Ai vendos në rend të gjitha hallkat e mekanizmit të një makine. Nga kjo mund të konkludohet, se në interes të mirëqenjes së një shteti është vendosja e pushtetit në duart e një individi përgjegjës. Civilizimi nuk mund të mbijetojë pa despotizëm absolut, sepse atë nuk e sjellin masat, por udhëheqësit e tyre. Masa është e egër; ajo këtë e dëshmon në çdo rast. Sapo të arrijë tek liria (ideja e lirisë), e shndërron menjëherë në anarki, në kulm të barbarizmit.

Alkoholizmi – Humanizmi – Jeta e shfrenuar

Shikoni ato qenje të alkoholizuara e shtazarake, të fundosura nga pijet, me të drejtë të pakufizuar të përdorimit. Kjo e drejtë iu është dhënë Gojëve, në të njejtën kohë si edhe liria. (Tanët, duke kujtuar Kherema (3)-n, nuk shërbehen me këtë liri). Popujt Gojimë, janë të shtazarakuar me alkohol; rinia e tyre është e degjeneruar nga mësimet klasike dhe jeta e shfrenuar e parakohshme, në të cilën e kanë futur agjentët tanë, shërbëtorët, nëpunësit etj. në pozita më të mira, si edhe femrat tona, midis të cilave numërojmë edhe ato të Gojëve, të zhytura në luks dhe jetë të shfrenuar.
(3) – Fjalë hebreje: “Ndalesë”.

Parimet dhe themelet e qeverisjes masonike

Forca dhe hipokrizia
Principi i ynë është: forca dhe dyfytyrësia. Vetëm dhuna triumfon në politikë, sidomos nëse fshihet me aftësitë e domosdoshme për pushte-tarët. Forca duhet të jetë parimi, dhelpëria dhe dyfytyrësia principe të çdo qeverie, e cila nuk dëshiron që të heq dorë nga pushteti para një force të re. Kjo e keqe është mjeti i vetëm për të ardhur tek të mirat. Prandaj nuk duhet të frikohemi të përdorim korrupsionin, mashtrimin dhe tradhëtinë, kur mund të na shërbejnë, për të arritur qëllimin tonë. Në politikë duhet ditur se si uzurpohet prona e huaj, për të arritur pushtetin e nënshtrimin.

Terrori

Qeveria e jonë, e cila ecën rrugës së pushtimeve të qeta, ka të drejtë t’i zëvendësojë tmerret e luftës me vrasje të reja, jo aq të dukshme (perfide), por më të suksesshme, për të nxitur terrorin, i cili do të na sigurojë nënshtrimin e verbër të Gojëve ose dobësinë e tyre. Rreptësia e drejtë dhe e pamëshirshme, janë faktorët kryesorë të fuqisë së qeverisë. Prandaj, për të arritur fitore, është jo vetëm në interesin tonë, por edhe e kemi për detyrë jashtëzakonisht të nevojshme, t’i përmbahemi programit të forcës dhe të hipokrizisë. Fuqia e çdo shkence që bazohet në numra varet sa mjete përdorë. Ne do të fitojmë, jo aq duke zbatuar mësimet tona rigoroze, sa nga vet parimet tona duke i nënshtruar të gjitha qeveritë - Mbiqeverisë sonë. Mjafton të dihet që jemi të pamëshirshëm, duke thyer çdo rezis-tencë.

Liria – Barazia – Vëllazërimi

Që nga koha e zhvillimit të Greqisë së Vjetër, ne të parët kemi brohoritur: “Liri”, fjalë të cilën mëpastaj e kanë përsëritur aq shpesh papagajt e pavetëdijshëm, me të cilën janë shërbyer duke hequr botën e mirëqenjes e të lirisë së vërtetë individuale dhe mbrojtjen e kësaj lirie nga dhuna e masës. Gojët e tillë, të ashtuquajtur të mençur dhe të ditur, nuk kanë mundur të kuptojnë sa abstrakte janë këto fjalë, të cilat i kanë dëgjuar nga të gjitha anët: nuk janë kujtuar se në të vërtetë nuk ka liri, siç nuk ka as barazi, pasiqë vet natyra ka përcakruar jobarazinë mendore, të karakterit, të aftësive; nuk kanë vërejtur se politika e jonë i ka hedhur jasht jetës së tyre të zakonshme, në rrugë të sundimit (4) tonë. Edhe budallai mund të qeverisë, nëse është i udhëzuar në politikë, ndërsa i paudhëzuari, edhe sikur të jetë gjenial, do të humb në rrugët që ne ia tregojmë.
(4) – Nuk janë pajtuar midis por, bile janë konfrontuar njëri me tjetrin.

Ne e kemi varrosur monarkinë

Në këtë parim është bazuar qeveria e dinastisë së mbretërve tanë, kështu që i biri ka qenë i udhëzuar nga babai i vet në fshehtësitë politike, në fshehtësitë deri tek të cilat nuk ka guxuar të vijë askush. Gojët e kanë humbur kuptimin e trashëgimisë së bartjes së pushtetit, dhe kjo humbje ka mundësuar suksesin e misionit tonë.

Eliminimi i benificioneve të fiseve Goje
Brohoritjet tona: “Liri, Barazi, Vëllazëri” - falë agjentëve tanë të verbër - kanë sjellur në radhët tona legjione të tëra, nga të gjitha anët e botës, të cilët me entuziazëm kanë bartur flamurin tonë. Por, në realitet, këto fjalë kanë qenë fjalë kafshuese me të cilat sistematikisht është dobësuar mirëqenja e Gojëve, duke rrënuar paqen, harmoninë dhe solidaritetin e bashkëpunimit sipas ligjit dhe themelet shtetërore të tyre. Më vonë do të shihni se pikërisht kjo ka mundësuar fitoren e sistemit tonë të pushtimit të qetë të botës. Pastaj kemi arritur t’ju ndërprejmë të gjitha privilegjet, si edhe vet qenjen e aristokracisë së Gojëve, të asaj aristokracie e cila ka qenë mbrojtëse e popullit dhe atdheut kundër vepri-meve tona.

Aristokracia e re

Në gërmadhat e aristokracisë së gojëve ne kemi ngritur aristokracinë tonë
të re të përkrahësve tanë, duke patur për kriter shkencën dhe pasurinë.

Të llogariturit në dobësi dhe epshe

Fitorja e jonë është e lehtësuar sepse në raport me njerëzit shumë të nevojshëm, jemi mbështetur në vetitë më të ndieshme të natyrës njerëzore: numrat, etjen për uzurpim, nevojat materiale. Secila nga këto dobësi në vete ka mjaftuar të eliminojë çdo iniciativë personale duke ia dorëzuar vullnetin atij që ia blenë punën.

Liria e kuptuar gabimisht na dorëzon pushtetin

Kuptimi abstrakt i lirisë na mundëson t’i bindim masat se qeveria e tyre nuk është asgjë tjetër, përpos një punëdrejtues i pronarit të tokës – i popullit, dhe se ajo mund të ndërrohet si dorëzat e harxhuara. Kjo mundësi e ndërrimit i ka bërë të na dorëzohen. Zgjedhja e tyre ka mbetur praktikisht në dorën tonë.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:09 am

SEANCA E DYTË

Maska politike

Do të filloj me atë që tanimë është thënë. Kujtoni ju lutem se si qeveritë dhe popujt e Gojëve kënaqen me formën e jashtme të gjërave. Si pra ata do të mund të zbulojnë kuptimin e brendshëm(1), kur udhëheqësit e tyre ëndërrojnë vetëm për dëfrime dhe kënaqësinë e të mirave materiale. Kjo ka një rëndësi të madhe për të bërë llogaritë tona, duke e zhvilluar politikën tonë.

Tani do të shqyrtojmë çështjet e pushtetit, të lirisë së fjalës, lirinë e mendimit, të drejtën e organizimit shoqëror, barazinë para drejtësisë, paprekshmërinë e pronës, të vendbanimit, të tatimit dhe idenë e tatimit të fshehtë. Asnjëra nga këto pyetje nuk guxon të debatohet publikisht para popullit; dhe as që duhet numëruar para tij të gjitha elementet tona bazë. Rëndësia e kësaj heshtje qëndron në atë që, duke kaluar heshtur para këtyre parimeve, ruajmë lirinë e veprimit tonë. Kjo na mundëson të shkyqim ndonjërën nga ato elemente më-pastaj, në çdo rast të volitshëm, pa e hetuar askush këtë. Përndryshe, po t’i publikonim, do të duhej t’i merrnim me rezervë.

(1) – Strategjinë tonë, duke prezentuar parimet e së drejtës moderne, sikur ne e kemi pranuar vetë, pa hyrë në detaje.

Suksesi është i garantuar

Populli në një mënyrë të veçantë i nderon ata që në vete personifikojnë fuqinë. Për çdo akt të dhunës brohorisin: “Vërtet është i poshtër, por i zoti! Me çfarë vetbesimi artificial ka luajtur rolin!”
Ne synojmë që, pa u vërejtur, t’i detyrojmë të gjithë popujt për të ndërtuar vepra të reja, me të cilat përgatisim planin, për të rrënuar plotësisht rendin ekzistues, të cilin do ta zëvendësojmë me mbretërinë tonë dhe me ligjet e saj. Prandaj, duhet të sigurojmë mbështetjen e kësaj force, e cila është e përbërë (“aq na bën?”) nga agjentët tanë – “kryeministrave” modern të shteteve. Këtu forca eliminon të gjitha pengesat të cilat na dalin përpara.

Grushtshteti

Kur të zbatojmë grushtshtetin, popuj-ve do t’ju themi: “Gjithëçka shkoi keq për ju. Ju keni rënë në hall të madh. Ne do t’i zhdukim shkaqet e halleve tuaja: kombësitë, kufijtë, dallimet valutore. Vërtet, duke mos i kuptuar arësyet tona, mund të na gjykoni; por, që të jeni të drejtë, shqyrtoni së pari çka ju ofrojmë...” Atëherë ata do të na mbajnë mbi supe me entuziazëm, gëzim dhe shpresë. Votimet do të na përgatisin terenin për t’i shtyer në to edhe njerëzit më të thjeshtë, duke organizuar kudo që të jetë e mundur grupe dhe shoqëri të veçanta. Votat e masave do ta luajnë rolin vendimtar, duke na bërë shërbimin e fundit: konfirmimin e ligjeve tona.

E drejta e përgjithshme e votës

Për të fituar shumicën absolute, duhet ta jetësojmë, pa dallime, të drejtën e përgjithshme të votës së lirë. Këtë shumicë nuk do të mund ta fitonim tek shtresa e shkolluar dhe e pasur.

Fuqia e jonë rrënon familjen nën despotizëm

Cilitdo, që është i brumosur me mendimet e vlerës së tij personale, do t’ia shkëpusim të gjitha lidhjet familiare midis gojëve; njerëzit me vlerë do t’i pengojmë të votohen: masat, nën udhëheqjen tonë, nuk do t’ju mundësojnë atyre të dalin në skenë. Masa do të mësohet të na dëgjojë vetëm ne, ne që paguajmë për përkujdesjen dhe dëgjueshmërinë e saj. Këto mjete na sigurojnë në shuplakë këtë fuqi të verbër, kështuqë ajo nuk mund të lëvizë fare pa ndihmën e agjentëve tanë të futur për ta drejtuar, e cila e di se prej tyre varen të ardhurat e tyre, shpërblimi dhe çdo fitim tjetër.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:10 am

SEANCA E TRETË

Riedukimi i popullit

Duke zbatuar parimet tona, kini kujdes në karakterin e popullit ku punoni. Zbatimi i përgjithshëm dhe i barabartë i këtyre parimeve nuk mund të sjellë sukses para se të riedukohet populli. Nëse shkoni hap pas hapi dhe me kujdes, akoma pa kaluar 10 vite do t’i shihni ndryshimet e karaktereve edhe më të rezistue-shëm. Ne kështu do të llogarisim me një popull më shumë nga popujt e tjerë, i cili do t’i nënshtrohet idesë sonë të inter-nacionalizmit njerëzor.

Rrënimi i qeverive

Pasi që të marrim pushtetin, fjalët demagogjike të parollave tona liberale “Liria, Barazia, Vëllazërimi”, do t’i zëvendësojmë me formulime të reja: “E drejta për liri, obligimet për Barazi, ideali i Vëllazërimit”, për ta kapur këtë egërsirë përsëri për brirë. Në të vërtetë pushteti i ynë tanimë këtë e ka arritur në masë të madhe, edhepse ka mbetur akoma një numër i konsiderueshëm i tyre.

Antisemitizmi

Nëse ndonjë qeveri ngrit zërin kundër nesh, kjo ndodh vetëm formalisht dhe me nxitjen tonë - sepse ne kemi nevojë për antisemitizmin e tyre, për të qeverisur më lehtë me vëllezërit tanë të nivelit të ulët. Këtë çështje nuk do ta zbërthej më gjërësisht.

Diktatura masonerike

Do të theksoj vetëm një çështje, atë se Mbiqeveria e jonë nuk po has më në pengesa nga qeveritë e Gojëve. Ajo është plotësisht legale, e njohur me emrin energjik dhe të dhunshëm - Diktaturë. Mund t’ju them hapur, se tani vetëm ne jemi ligjëdhënës; ne jemi gjykatës; ne jemi ata që Gojëve ju shqiptojmë dënimet nëpër gjykata, ne gjykojmë me vdekje apo amnis-tojmë; ne jemi urdhërdhënës suprem, në ballë të ushtrive tona të përbëra nga liberalët.

Terrori

Ne qeverisim me dorën e fortë, sepse ajo ashtu na ruan nga mbeturinat e organizatave të dikurshme politike me ambicje të pashuar, ato që mbajnë gjallë ndjenjen e urrejtjes dhe të hakmarrjes - të cilat i kemi rrënuar. Nga ne rrjedh Terrori i përgjithshëm.

Shërbëtorët e masonerisë
Midis agjentëve tanë të vetëdijshëm e të pavetëdijshëm, kemi njërëz të mendimeve të llojllojshme: monarkistë, demagogë, socialistë, anarkistë, komunistë dhe utopistë të të gjitha llojeve. Secilit i kemi dhënë detyrën e tij: secili gropon nga ana e vet dhe përpiqet të rrënojë atë në çka mbahet. Të gjitha shtetet e shtyera në këso manevrash, janë të etshme për paqe dhe të gatshme për të gjitha sakrificat, vetëm për ta fituar atë. Mirëpo, ne nuk do t’ju japim as qetësi as pajtim, derisa të mos e pranojnë Mbiqeverisjen tonë ndërkomëtare, duke iu nënshtruar plotësisht asaj. Popujt protestojnë, kërkojnë zgjidhjen e problemeve sociale nga ndër-kombëtarët. Ndasitë partiake kanë mundësuar që ai të ngel në mëshirë tonë, sepse për të bërë luftë partiake, duhen mjete financiare, të cilat i kemi ne.

Konflikti midis pushtetit dhe popullit

Do të frikoheshim sikur forcat e dukshme të qeverive goje të lidheshin me forcën e verbër të popullit. Por ne kemi marrë të gjitha masat përkatëse kundër një mundësie të këtillë: MIDIS KËTYRE DY FORCAVE KEMI NGRITUR NJË MUR TË FORTË MOSBESIMI. Kështu, forca e verbër e popullit do të mbetet një mbështetëse e jona, ne do të jemi udhëheqësit e saj, duke e drejtuar në kahje të qëllimit tonë. Për këtë do të përkujdesen agjentët tanë, të futur në brendinë e popullit.

Lidhjet tona me popullin

Kur të pranohet pushteti i ynë, ne do ta edukojmë hapur popullin, në vende publike, në konferenca, mbi lëndët politike, në mënyrën që ne na shkon për shtati. Fjala e SOVRANIT tonë do të njihet në të gjitha këndet e botës, në Ditën e Proklamimit.

Organizmi liberal

Për të mos i rrënuar institucionet e Gojëve para kohe, ne e kemi zgjatur me kujdes dhe mjeshtri dorën tonë brenda tyre, me të cilën i kemi udhëhequr e kontrolluar ngasësit kryesorë të mekanizmave të tyre. Këta ngasës, që dikur kanë funkcionuar me një sistem rigoroz por të drejtë, i kemi zëvendësuar me çrregullime idioteske liberale dhe anarkike. Kështu kemi ndikuar tek qeveritë, në ligjet zgjedhore, në shtyp, në lirinë individuale dhe, që është me më rëndësi, në arsim dhe edukim, në këtë gurthemel të jetës sociale.

Mbjellja e injorancës tek Gojimët
Sa i përket edukimit, tek rinia Goje ne e kemi mbjellë injorancën dhe degjenerimin. Nga ligjet ekzistuese - pa i ndryshuar esencialisht, vetëm i kemi deformuar me interpretime kontradiktore. Kemi krijuar diçka madhështore me rezulta-tet të cilat i kemi arritur.

Interpretimi i ligjit

Këto rezultate duken në faktin se, përmes interpretimeve tona, janë maskuar ligjet, duke fshehur plotësisht kuptimin e tyre para syve të qeverive, të paafta për të zbatuar pakon e ligjeve të tilla të paqarta, për shkak të cilave bëhen gjykime sipas ndërgjegjës.

Shkatërrimi i qyteteve kryesore

Nëse planet tona zbulohen para kohe, do të ketë kryengritje të armatosur. Duke paraparë këtë mundësi, ne i kemi mjetet rezervë: rrënimin e qyteteve kryesore së bashku me organizatat dhe dokumentacionet e tyre.

Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:11 am

SEANCA E KATËRT

Qëllimi i armatosjes së sforcuar

Shtimi i armatosjes dhe i policisë janë elemente të domosdoshëm për t’i arritur qëllimet e mësipërme. Në të gjitha shtetet jasht nesh, duhet të ekzistojnë vetëm masat proletare, disa milionerë të besueshëm, policët, ushtarët dhe qeverisja e jonë.

Konfrontimet, luftrat, armiqësitë në tërë botën

Për t’i shkaktuar këto në Europë, dhe nëpërmes Europës edhe në kontinente tjera, duhet t’i nxisim kryengritjet, përçarjet, armiqësitë dhe urrejtjen. Dobia është e dyfishtë: i mbajmë nën fre të gjitha shtetet, të cilat e dinë se tek to mund të nxisim kryengritjet, ose ta rindërtojmë rendin me hatër.

Ata janë mësuar që tek ne të shohin fuqinë e nevojshme strehuese. Intrigat tona në politikën botërore kanë përzier të gjitha fijet që lidhin ministritë e shteteve të ndryshme, dhe atë me ndihmën e kontratave tregëtare dhe obliga-cioneve financiare. Për të arritur këtë qëllim, na është dashtë të shërbe-hemi me një kurthë të madhe, duke vepruar me shumë dashamirësi gjatë bisedimeve dhe marrëveshjeve; por në atë që quhet “gjuhë zyrtare” kemi qenë të detyruar të tregohemi të pajtueshëm dhe të ndershëm. Gojët, të mësuar të shohin vetëm anën e jashtme të gjërave, të cilat ne ua tregojmë, na konsiderojnë bamirës dhe shpëtimtarë të njerëzimit.

Zbutja e Paganëve përmes luftrave speciale dhe luftës botërore

Ne jemi të gatshëm t’i përgjigjemi çdo krijese e cila do të ngritej kundër nesh, në cilindo shtet, duke shkaktuar shpërthimin e luftës midis tij dhe fqinjëve të tij; nëse kundër nesh bashkohen shumë shtete, ne do të ndeznim luftën botërore dhe në mënyrë të pahetuar do t’i shtynim në të.

Fshehtësitë politike

Suksesi kryesor në politikë sigurohet me fshehtësinë e aksionit. Vepra e një diplomati nuk guxon t’i përgjigjet fjalëve të tij.

Opinioni publik dhe suksesi ynë

Ne tanimë disa herë i kemi detyruar qeveritë Goje të luftojnë kundër të ashtuquajturit opinion publik. Një qeverie tanimë ne ia kemi treguar disa herë fuqinë tonë përmes atentateve terroriste. Kështu do t’i përgjigjemi edhe tjerave, nëse ngriten kundër nesh, me topat amerikanë, kinezë apo japonezë, të cilët i kemi plotësisht në dispozicion.


SEANCA E PESTË
Luftrat ekonomike na sigurojnë pushtetin

Për ne është shumë me rëndësi që luftrat të mos sjellin kurfarë fitimesh territoriale. Prandaj, e tërë lufta do të bartej në terren ekonomik. Atëherë popujt do ta kuptojnë se dominimi në këtë fushë varet nga bashkëpunimi ynë. Kjo gjendje do t’i sjellë kundër-shtarët tanë, para miliona syve, nën mëshirën apo pamëshirën e agjenturës sonë ndërkombëtare, e cila nuk njeh kufij, dhe e drejta e jonë ndërkombëtare do t’i shpartallojë të gjitha të drejtat njerëzore, me të cilat do të qeverisë, ashtu siç ligjshmëria qytetare i barazon marrëdhëniet reciproke të pjestarëve të vet.

Me këto rrugë do të mundësojmë që edhe fëmijtë tanë të arrijnë në rezultate të njejta me ato të cilat janë arritur që në kohë të vjetra, ashtu siç dëshmon Bibla (Nehemija IX, 22-25).

Ne i kemi frymëzuar ligjet themelore të shtetit, të përmbledhura nëpër kushtetuta, që t’i shtyejmë njerëzit të njohin fuqinë e tyre, dhe t’i vejmë në dijeni që këtë fuqi ta masin sipas fuqisë së sovranit. Rezultati final dihet.

Kushtetutat kanë institucionalizuar tri pushtete: ligjëdhënës, ekzekutiv dhe gjyqësor. Secili ka kufinj të caktuar, të cilët nuk mund t’i tejkalojë, pa e tronditur në themel tërë organizmin politik. Në këtë gjendje sovrani nuk ka qenë më një me shtetin; nuk e ka personifikuar më atë.

Këto kanë qenë të pavarura njëra me tjetrën, kështuqë ka mundur të ndodhë që akuza e bërë kundër njërës palë, të jetë dërguar, me pretekst hetimi, tek pala e akuzuar, e cila kështu ka qenë edhe gjykatës dhe akuzues. Kjo i ka bërë këto institucione të pal-ëndueshme, të plotfuqishme dhe të pavarura. Atëherë ne kemi mund të hedhim mendimin që ato nuk i shërbejnë më sovranit, pasiqë ato, si edhe sovrani, varen nga populli, interesave të të cilit nuk i shërbejnë më, sepse i pengon kontrolli i udhëheqësit, i cili kishte vetëm një qëllim: interesin e tij.

Për t’i shtrënguar edhe më shumë institucionet, udhëheqësve të shumtë ju kemi premtuar të drejtën e udhëheqjes kolektive, pa kurfarë kontrolli, me kusht që të na ndihmojnë në mënyrë aktive gjatë krijimit të paknaqësive me kushtetutat ekzistuese, duke përgatitur ardhjen e republikës në shtetin e tyre. Republikat do të na japin karrigën e botës.
Tani për tani vetëm e kemi zëvendësuar ndikimin e qeverive liberale me forcën tonë: me ar (kapital). Sot më asnjë ministër nuk mund të mbahet në pushtet pa mbështetjen tonë, pa përkrahjen tonë formale, të cilën ne e përgatisim prapa perdes
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:11 am

SEANCA E GJASHTË

Zhvillimi i shtetit republikan

Çdo republikë kalon nëpër tri faza: e para përngjet me ditët e para të njeriut të çartur e të verbuar, i cili hidhet me dëshprim majtas-djathtas; faza e dytë është demagogjia, e cila lind anarkinë, që shpie medeomos jo në despotizëm të ligjshëm, të hapur dhe të përgjegjshëm, por në despo-tizëm të fshehtë, të panjohur dhe të padukshëm, i cili punon me cinizëm, të cilin e mbulojnë agjentët e të gjitha llojeve, që ndërrohen pa zhurmë, që shkon në dobi të fuqisë sonë të fshehtë dhe i liron nga brengat për ta shpërblyer për shërbimet afatgjate.

Të rrënohet besimi në zot

Duhet pranuar se liria do të mund të ishte e palëndueshme dhe e përher-shme, sikur të bazohej në parimet e besimit në Zotin, në vëllazërinë njerëzore dhe po të ishte pa idenë e barazisë - e cila është kundër ligjeve të natyrës për pushtet. Populli i cili do të jetonte me këtë besim do të gjendej qetë dhe me modesti në mbrojtje të klerikëve të nënshtruar sipas parimeve të Perëndisë, të cilët përcaktojnë fatin e tij në tokë. Për këtë arësye, ne duhet të çrrënjosim besimin, të shkulim nga shpirtërat e Gojëve çdo mendim mbi Zotin dhe shpirtin, duke i zëvendësuar me formula matematikore, me interesa dhe epshe materiale.

Tregëtia dhe industria - Spekullimet

Në mënyrë që gojët të mos kenë kohë për të menduar dhe vërejtur se çka po ngjet me ta, duhet t’i orientojmë në kahje të etjes për profit, përmes industrisë dhe tregëtisë. Kështu, si individët, edhe populli, të ngërthyer në luftë për përfitime personale, as që do të vërejnë armikun e tyre të përbashkët: interesin tonë. Ndërkaq, që liria të arrijë të lëkundë dhe të shkatërrojë shoqërinë Goje, duhet punuar që spekullacionet të jenë themel i industrisë. Nga kjo, pasuria e nxjerrë për industri nga toka, do të kalojë në spekullim, dmth. do të shërbejë të mbush kontot tona, sepse të gjitha fijet e spekullimeve do të jenë në duart tona.

Viçi i artë

Luftrat e egra për pushtet dhe trazirat ekonomike do të krijojnë shoqëri të dëshpruara, egoiste, të pa shpirt, alergjike ndaj politikës dhe religjionit. Lider i tyre i vetëm do të jetë numri. Në vrap pas kënaqësive dhe pasurisë, do të bien në robërinë tonë të plotë. Falë kësaj, kur të vendosim të nxisim grushtshtetin, klasat e ulta Gojime do të ngriten kundër konku-rrentëve tanë kundër intelektualëve të tyre.

SEANCA E SHTATË

E drejta dhe avokatura
Titulli i rolit të avokatit i bën ata të ftohtë, të pamëshirshëm, kokëfortë dhe formalistë të thjeshtë. Ata shikojnë vetëm fitimin të cilin ua sjell mbrojtja, dhe nuk ju ha palla për të mirën e shoqërisë nga profesoni i tyre. Për këtë arësye ata i marrin të gjitha gjykimet pa dallim dhe kërkojnë në mënyrë të verbër, me çdo çmim, amnistinë e kriminelit. Për të arritur këtë, ata kapen edhe për imtësira ligjore të drejtësisë, me çka demorali-zohet e degradohet gjyqi (1) .
(1) - Shteti ynë do t’i përngjajë zotit hindus Vishnu. Çdo dorë nga 100 duart tona do të dirigjojë me tërë mekanizmin social të shtetit.

Diskreditimi i klerikut të gojëve

Ne jemi përkujdesur për ta deskre-dituar klerikun e Gojëve, për të rrënuar misionin e tij, i cili do të na pengonte. Ndikimi i klerikut në masë po bie dita ditës.

Shkatërrimi i krishtërimit

Liria e ndërgjegjes është proklamuar gjithandej; na ndajnë vetëm pak vite nga rënja e krishtërimit, të kundër-shtarit tonë më të rrezikshëm, për shkak të teorive të saj mbi jetën e ardhshme kuptimplote. Pengesat e tjera do t’i mposhtim lehtë, pasi që ta mposhtim së pari këtë. Klerikalizmit ia kemi ngushtuar aq shumë veprim-tarinë, saqë ndikimi i tij do të ketë kundërefekt.

Pallati i Papës

Në orën kur do të fillojmë shkatërrimin e pallatit të Papës, gishti i dorës së padukshme do t’ju tregojë masave Vatikanin, në të cilin ato do të vërsulen, ndërsa ne do të marrim rolin e mbrojtësit, për të evituar gjakderdhjen e tepruar. Ky akt do të na hap të gjitha dyert; do të hyjmë brenda dhe nuk do të dalim, pa e rrënuar tërë fuqinë e cila ndodhet në pallatin e Papës.

Papa i vërtetë dhe Patriarku i botës

Papën do ta zëvendësojë mbreti hebrej. Ai do të bëhet Patriarku Përgjithshëm i kishës internacionale, të themeluar nga ne. Por, derisa ta riedukojmë rininë, brenda një faze kalimtare do të rrënojmë besimin ekzistues dhe kishën, ngadalë e pa dhunë, me kritika dhe përçarje.

Qëllimet shkatërruese të shtypit bashkohor

Shtypi ynë do të zbulojë veprat e shtypit dhe të religjionit dhe pa-aftësinë e Gojëve të cilët nuk janë me ne. Ai këtë do ta bëjë me shprehjet më ofenduese, për të përulur të krishterët, ashtu siç e kanë përulur ata shekuj me rradhë racën tonë.
Organizata e policisë

Ne do të jemi të udhëzuar për gjithçka, edhe pa ndihmën e policisë zyrtare. Kjo polici e vendosur për Gojët nga ne, nuk është për asgjë tjetër, përpos për të penguar qeverinë Goje që ta njohë të vërtetën.

Nën programin tonë edukativ, një e treta e besimtarëve tanë do t’i mbikqyrë vullnetarisht të tjerët, dhe ate nga ndjenja e detyrës. Ky duhet të jetë princip i çdo nëpunësi. Këtë tanimë e bën një e treta e vëllezërve tanë, të cilët përkujdesen për të tjerët dhe na njohtojnë për atë që ndodh. Keqpëdorimi i shërbimit të spiunëve dhe të denoncuesve tek ne konsi-derohet nder. Ky kuptim në të ardh-mën do të jetë i përgjithshëm.

Ai i cili nuk i zbulon veprat politike ose bazat për të cilat bie në njohuri, do të konsiderohet bashkëfajtor, nëse vërtetohet se ka qenë i njohtuar.

Kahala - shembull i spiunazhit

Ashtu siç janë të detyruar sot vëllezërit tanë të paralajmërojnë tek Kahala (2) mbi kriminalitetin që ndodh, ashtu të gjithë të besuarit tanë të tjerë, me përgjegjësinë e tyre perso-nale, do t’i përmbushin detyrat e tyre ndaj shtetit.
(2) – Kahala është sistem hebrej i cili i obligon ata që të ndihmojnë bashkatdhetarët e tyre kudo që janë.

Keqpërdorimi i pushtetit

Duke i ofruar Gojëve butësinë e liberalizmit dhe pandërgjegjshmërinë, kemi zhvilluar egoizmin dhe epshin tek agjentët tanë, të caktuar për të vendosur rend. Tek ata i kemi zgjuar shprehitë shkatërruese, midis të cilave “rushfeti” zë vend të rëndësishëm. Në shumë qarqe kemi krijuar trazira, të cilat tek klasat e ulta kanë kanë nxitur paknaqësi dhe konflikte të gjëra.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:12 am

SEANCA E TETË

Ligji dhe pushteti i Gojëve humb respektin

Me ndikimin tonë, zbatimi i ligjeve Goje është sjellur në minimum. Autoriteti i tyre është rrënuar me interpretime liberale të cilat ne i kemi bërë. Çështjet më të rëndësishme parimore, politike e morale, gjykatat i zgjedhin sipas kuptimit që ju impnojmë ne. Ato gjykojnë palët nga pozicioni të cilin iu imponojmë ne, nëpërmes njerëzve të lëkundshëm, mendimit të shtypit ose mjeteve tjera, për të cilat nuk llogaritet se i përdorim ne. Vet senatorët dhe drejtoria e lartë përcjellin verbërisht këshillat dhe udhëzimet tona. Këtu po ju sjell një dëshmi të varfërisë së trurit shtazarak të Gojëve, të paaftë për të menduar dhe analizuar, për të vërejtur, aq më pak për të paraparë pasojat e një gjendje të këtillë të gjërave.

Populli i zgjedhur

Shpirti i Gojëve është plotësisht shtazarak: ai sheh, po nuk parasheh, dhe zbulimet e tij janë kryesisht të karakterit material. Nga e tëra kjo, rrjedh qartë se vet natyra ka përcaktuar që ne të drejtojmë me Gojimët dhe të sundojmë botën.

SEANCA E NËNTË

Zyrtarët e shitur

Kurdoherë që një qeveri, qoftë republikane apo autokratike sjell vendime, ajo inspirohet nga ligjet. Për këtë, kujdesi ynë duhet të kërkojë rrymën e cila është në gjendje për t’i deformuar ato, për t’i maskuar apo paqartësuar. Duke zbatuar ligjin në kuptim liberal, arrihet shprehia për të sjellur kërkesa të reja; moskryerja e këtyre kërkesave shpie në shkapër-derdhje dhe anarki. Atëherë, si sovran faktik të botës, mbretërit tanë, edhepse të pakurorëzuar akoma, do të mund të përforcojnë despotizmin tonë tanimë të fuqizuar, sepse ky është një despotizëm i padukshëm, pra edhe i papërgjegjshëm.

Në vend se të bie mbi ne, përgjegjësia do të bie mbi përfaqësuesit e popullit, të cilët, në mënyrë të pavetëdijshme dhe gjithsesi pa e njohur qëllimin, zbatojnë programin tonë. Por, pasi që ne i mbrojmë, sepse i dëgjojnë këshillat tona, përgjegjësia e tyre manifestohet eventualisht në ndërrimet e shërbimeve në drejtori apo në suspendimet e përkohshme; ndërkaq, në rast të kundërshtimit të urdhëresave tona, do të gjykoheshin me pushim të përjetshëm.

Drejtuesit, të cilët i kemi zgjedhur nga publiku, për shkak të servilizmit të tyre, nuk do të kenë përvojë në udhëheqje. Në lojën tonë ata lehtë do të shndërroheshin në piunë të dijetarëve tanë, të këshilltarëve tanë gjenialë, të specialistëve tanë, të cilët që nga rinia e hershme janë edukuar për drejtimin e punëve botërore. Siç e dini, këta njerëz kanë mësuar në tempullin e Zotit (1) tonë; ata kanë thithur udhëzimet e vlefshme nga planet tona politike, nga përvoja e historisë dhe përcjellja e çdo ngjarjeje. Gojët mirren me rutinat dhe teoritë, aspak nuk brengosen për pasojat që rrjedhin nga kjo. Për këtë arësye ne nuk duhet të mirremi me ta, ata janë duke u dëfryer.
Ligjet, të cilat burojnë nga teoritë shkencore, për gojët kanë rëndësi të madhe, dhe ne ju kemi krijuar besimin e verbër në shkencë. Intele-ktualët e tyre krekosen me dituritë e tyre, të cilat logjika nuk i ka vërtetuar, duke humbur kohë për t’i aplikuar në vepër kuptimet e shkruara nga mësimet teorike, siç i kanë shkruar agjentët tanë, për të ndërruar drejtimin e shpirtit të tyre në kahje të nevojave tona.
(1) – Satanait

Aftësia e adaptimit në politikë

Lidhur me karakterin dhe synimet e popujve, ne duhet të llogarisim në idetë moderne, për të mos gabuar në politikën e drejtimit të punëve. Fitorja e sistemit tonë - mekanizmi i të cilit mund të punojë ekskluzivisht sipas temperamentit të popullit me të cilin kemi të bëjmë, nuk do të jetë e plotë, nëse zbatimi praktik i tij nuk do të bazohet në rezultatet e së kaluarës dhe në të dhënat e të sotmes.

Roli i shtypit

Qeveritë moderne e kanë në duar fuqinë e jashtzakonshme, e cila krijon rrymime idesh në popull. Kjo fuqi është: SHTYPI. Roli i tij është të bëjë reklamime të domosdoshme, të paraqesë ankesat e popullit, të nxisë dhe të mbështesë paknaqësitë. Ai në vete mishëron fitoren e lirisë së intrigimit; por askush pos nesh nuk e di si ta organizojë këtë fuqi dhe si të nxjerrë fitim nga ajo. Me fuqinë e saj ne kemi arritur ndikimin tonë.
.
Ari dhe gjaku ynë

Përmes shtypit ne kemi mbledhur ar, edhepse shpeshherë e kemi arritur me lumenj gjaku e loti; por qëllimi arësyeton mjetet. Kjo na ka kushtuar me shumë sakrifica dhe viktima të njerëzve tanë, por çdo viktimë e jona vlen para Zotit të mijëra Gojimëve.

SEANCA E DHJETË

Qeveria despotike

Çfarë lloji i qeverisjes mund t’i jipet shoqërive në të cilat ka depërtuar korrupsioni në të gjitha poret, ku pasuria arrihet përmes mashtrimeve e dinakërisë, ku sundon anarkia, ku morali mbahet përmes dënimeve dhe jo parimeve të arritura, ku ndjenjat patriotike dhe religjioze janë zëvendësuar me ide kozmopolite? Cila formë tjetër e qeverisjes mund t’i jipet shoqërive të tilla, nëse jo despotike, të cilën do ta përshkruaj tani.

Duhet të realizojmë centralizimin e fortë të shtetit, për të mbajtur në duar të gjitha forcat e shoqërisë. Pastaj, me ligje të reja, do t’i regullojmë automatikisht të gjitha funkcionet e jetës politike të besimtarëve tanë. Këto ligje do t’i shfuqizojnë një nga një të gjitha benificionet dhe liritë, ndërsa mbretëria e jonë do të shfaqet me një despotizëm madhështor, i cili do të jetë në gjendje të shkel individë të rezistueshëm dhe të paknaqur, gjithmonë dhe gjithkund. Atyre që pohojnë se despotizmi për të cilin po flas, nuk përkon me përparimin modern, unë do t’ju dëshmoj të kundërtën.

Fuqia e bazuar në shkatërrimin e fesë

Në kohën kur popujt i konsideronin udhëheqësit e tyre si përfaqësues të vullnetit të Perëndisë, ata i nënshtroheshin pa diskutim vullnetit të sovranit të tyre. Por, që kur ne i kemi njohtuar me të drejtat e tyre, filluan t’i shikojnë ata si njerëz të vdekshëm. Posa ua kemi lëkundur besimin në Zot, pushteti është shndërruar në pronë publike, të cilën e kemi grabitur ne. Aq më shumë që ne e kemi mjeshtrinë e sundimit me masa dhe individë, me ndihmën e teorive, frazave të mëdha, ligjërimeve mbi jetën sociale, etiketimeve të çdo lloji të artit, qëllimin e së cilave Gojët nuk mund ta kuptojnë. Kjo mjeshtri është një karakteristikë e gjeniut tonë administrativ, e mbështetur në analiza dhe zbërthime suptile. Në këtë fushë, si edhe në hartimin e planeve të veprimit politik dhe të solidaritetit; jemi të pa konkurrencë.

Pse është e pamundshme marrëveshja midis shteteve

Një ditë mund të bashkohen të gjithë Gojët, por ne tanimë jemi të mbrojtur, nëpërmjet përçarjeve që i kemi mbjellur aq thellë midis tyre, sa që nuk mund të çrrënjosen më. Ne i kemi sjellur në konfrontim interesat e tyre personale, popullore dhe fetare dhe urrejtjen racore; të gjitha ndjenjat me shekuj të vjetra, me të cilat i nxisim dhe ushqejmë zemrat e tyre. Falë kësaj, asnjë shtet nuk mund të kërkojë ndihmë askund për luftë kundër nesh, sepse çdo shtet do të mendojë se koalicioni kundër nesh, do të jetë më shumë në dëm se në dobi të tij. Duke qenë shumë të fuqishëm, ata janë të detyruar t’i bëjnë llogaritë me ne.
Qeveritë nuk mund të bëjnë asnjë marrëveshje pa praninë tonë.

Populli i zgjedhur

Zoti ka thënë: “Sipas meje, mbretërit mbretërojnë”. Profetët (1) tanë kanë thënë se vet Perëndia na ka zgjedhur të mbretërojmë me botën. Për këtë Zoti na ka dhuruar gjenialitetin. Ne duhet të kryejmë detyrën tonë për këtë synim, për të pushtuar botën me mjete paqësore.
(1) – Dijetarët e errësirës.

Ari është fuqia e vërtetë e qeverisë

Të gjitha rrotat e mekanizmave shtetërore sot, i lëviz një ngasës, i cili është në duart tona. Ky ngasës është ari. Shkenca e ekonomisë politike, të cilën e kanë shpikur shkencëtarët tanë (2) , qëmoti i shpreh respekt prestigjit mbretëror të kapitalit tonë.
(2) - Plagiat i deformuar i të vërtetës shkencore apo shkenca të vjedhura nga gjenitë njerëzore?

Monopoli me tregëtinë dhe industrinëNë mënyrë që kapitali të ketë lirinë e veprimit, duhet krijuar lirinë e monopolit industrial, me të cilin do të nënshtrojmë popujt. Sot është më me rëndësi t’i çarmatosim popujt se sa t’i shtyejmë në luftë. Sot është më mirë t’i shfrytëzojmë se t’i qetësojmë ndjenjat e zgjuara, më mirë t’i pranojmë dhe interpretojmë idetë sipas kuptimit tonë se sa t’i shuajmë.

Roli rrënues i shtypit

Problem thelbor i qeverisë sonë është që përmes kritikës të dobësojmë shpirtin publik, që ai të humb shprehinë e vështrimit të gjërave.

Institucionet marioneta

Popujt dhe njerëzit fjalët i kanë marrë gjithmonë si vepra. Ata janë të kënaqur me sipërfaqësoren, dhe rrallë vërejnë se përfaqësuesit e tyre i përmbahen apo jo premtimeve të cilat i përkasin jetës sociale. Prandaj, ne i kemi organizuar institucionet mario-neta, përmes lozheve tona masonike, të cilat do të mbajnë fjalime se si ato i ndihmojnë zhvillimit.
Ne e kemi përvetësuar fizionomine e të gjitha partive për synime liberale, ne ju kemi siguruar oratorë, të cilët kanë folur aq shumë sa që dëgjuesit janë lodhur dhe kanë humbur vullnetin.

Korrupsioni i opinionit publik

Për të përfituar opinionin publik, ne duhet t’i vejmë ndërskamca e t’i hedhim mendime kontradiktore nga të gjitha anët, në mënyrë që Gojët e paudhëzuar të humbin në këtë labirint dhe të konkludojnë se është në të mirën e tyre të mos kenë fare mendim politik. Publiku nuk guxon t’i njohë çështjet politike në dritën e tyre të vërtetë, të cilat i takojnë vetëm atij që drejton. Mjet tjetër që të qeverisim me sukses është t’i shumëzojmë zakonet , shprehitë, epshet, ashtu që askush të mos mund të pështjellojë, në mënyrë që njerëzit përfundimisht, duke parë gjithçka në dritë tjetër, e duke dhënë interpretime personale, të mos mund të kuptohen as në mes veti.

Në këtë gjendje, armiqësia në mes të Gojëve do të bëjë që ata të tradhëtojnë njëri tjetrin për interesa tona. Kundërshtimi i mendimit krijon mosmarrëveshjen dhe urrejtjen më të suksesshme. Me këtë metodë ne do të korrim rezultate nga përçarjet e partive politike; do t’i ndajmë të gjitha forcat e tyre të bashkuara e të padëgjueshme, duke ju dobësuar vullnetin e iniciativave personale, të cilat do të kishin penguar punën tonë.

Rrënimi i nismave individuale
Nuk ka asgjë më vdekjeprurëse se sa nisma individuale. Nëse ajo është gjeniale, mund të bëjë më shumë se miliona individë mbi të cilët kemi vendosur mbikqyrjen. Ne jemi të detyruar t’i edukojmë Gojët ashtu që përpara çdo pune që kërkon iniciativë individuale, të ulin duart me shpirtë-ngushtësi.
Liria e veprimit, të cilën ia kemi futur Gojëve në kokë, iu dobëson forcat, kur të ballafaqohen me lirinë e huaj. Nga kjo rrjedhin dështimet, dëshpri-met dhe tronditjet morale të tyre.

Mbiqeverisja e jonë

E gjithë kjo, në fund të fundit, do të na shërbejë që të lodhim Gojët, për të qenë të detyruar të na ofrojnë pushtet ndërkombëtar, pushtet i cili me synimet dhe përgatitjet e veta mund t’i përfshijë pa vështirësi të gjitha qeveritë e botës për të krijuar një Mbiqeverisje.
Atëherë, në vend të sunduesve mbretëror, do të vendosim vet DEMONIN (3) , të cilin të gjithë do ta konsiderojnë Qeveri Mbishtetërore. Duart e tij do të shtrihen në të gjitha anët si kthetra, ndërsa organizata e saj do të jetë aq fuqiplote sa të sundojë me tërë botën.

(3) - Që dëshmon prejardhjen dhe synimet e këtij misioni.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:13 am

SEANCA E NJËMBËDHJETË

Unifikimi i urdhërimit dhe ekzekutimit

Plani i udhëheqjes duhet të jetë i vendosur në një kokë të vetme. Shpërndarja e tij nëpër shpirtëra të ndryshëm e dobëson atë. Ai do të jetë i njohur vetëm për Sovranin, ndërsa drejtuesit e tij do të zbatojnë pjesët që do t’ju besohen, në rast nevoje, pa të drejtë komenti. Kjo për arësye për të mos dështuar, apo dëmtuar kuptimin apo harmoninë gjeniale të tërësisë së tij, rëndësinë praktike të fuqisë së tij, të cilën e përmban çdo pjesë e Planit.

Nëse do debatohej dhe votohej, duke e ekspozuar para mendimeve të llojllojshme, do të mirrte kuptime të ndryshme, duke mos depërtuar në thellësinë dhe harmoninë e themeleve të tij. Planet tona duhet të jenë të menduar fuqimisht dhe logjikisht: prandaj edhe nuk mund t’i publikojmë, për të mos i dhënë mundësi opinionit për të sakatosur edhe këtë vepër gjeniale të udhëheqësit tonë.

Derisa të mos vijë ora e mbretërisë sonë, nuk do të ndërmarrim ndryshime thelbore të institucioneve ekzistuese; ne vetëm do të nën-shtrojmë bazën e tyre ekonomike, rrjedhimisht edhe funkcionimin e saj, duke e orientuar në rrugë të hartuar në planet tona.

Varrosja e institucioneve të shteteve Goje

Të gjitha institucionet e shteteve pothuajse janë të njejta, me emra të ndryshëm: përfaqësitë, ministritë, senati, këshilli shtetëror, organet ligjëdhënëse e ekzekutive. Nuk do t’ju flas mbi mekanizmin e marrëdhë-nieve reciproke të këtyre institucioneve, sepse ai është i qartë; vetëm do t’ju tërheq vëmendjen në atë, se secili nga ky institucion kryen një funkcion të rëndësishëm shtetëror. Këtu fjala “i rëndësishëm” ka të bëjë me funkcionin, e jo institucionin.

Nga kjo rrjedh se nuk kanë rëndësi institu-cionet por funkcionet. Institucionet kanë bërë ndarjen e të gjitha funkcioneve shtetërore: pushtetin drejtues, ekzekutiv, ligjdhënës, gjyqësor dhe të kontrollit. Prandaj, këto funkcione të organizmit shtetëror janë bërë të ngjashme me organet e trupit të njeriut. Nëse një organ i aparatit shtetëror dëmtohet, do të sëmuret shteti, siç ndodh edhe me trupin e njeriut.

Efektet e liberalizmit

Duke infektuar organizmin shtetëror me liberalizëm me këtë helm vdekjeprurës, e tërë jeta politike shteteve do të nënshtrohet; të gjitha do të goditen me sëmundjen vdekjeprurëse: shprishjen e gjakut. Nuk na mbetet tjetër, vetëm të presim fundin e agonisë së tyre.

Liberalizmi ka pjellë qeveritë kushtetuese, të cilat kanë zëvendë-suar aristokracinë2. Kushtetuta nuk është asgjë tjetër, përpos një shkollë e përçarjes, e konfrontimeve, e mosmarrëveshjeve, e mospajtimeve, e agjitacioneve të pafrytshme, e klaneve, e të gjitha atyre që e dobësojnë aktivitetin e shtetit.

Tribinat, si edhe shtypi, i kanë gjykuar sundimtarët me papunësi dhe pafuqi. Me këtë ata janë bërë të pavlerë. Për këtë edhe kanë rënë. Mëpastaj është bërë e mundur shpallja e epokës republikane: Përfaqësusesin e popullit e kemi zëvendësuar me karikaturën e tij - kryetarin e shtetit, të marrë nga masat, nga mesi i kreaturave tona, robërve tanë. Ky ka qenë eksplozivi i parë vënë shteteve të popujve gojimë.

Përgjegjësia e Presidentit

Në të ardhmen e afërt, do të përcaktojmë edhe përgjegjësinë e Presidentit. Atëherë nuk do të jemi më në pozitë të papërshtatshme për të zbatuar planin tonë: presidentët do të bartin tërë përgjegjësinë. Fakti i kësaj përgjegjësie, do të ndriçojë radhët e atyre që janë të etshëm për pushtet, kjo do të lind tollovinë dhe dezorganizimin në shtet, i cili nuk do të mund të zgjedh presidentin. Atëherë ne do hyjmë në radhët e tyre pa pengesa.

Presidentët e prishur - Kuvendi - Gjyqi suprem

Së pari do të përgatisim zgjedhjen e Presidentit, i cili, për të zhvilluar punën e tij, do të ketë një lloj “Paname” (1) . Për shkak të këtyre njollave nga e kaluara e tij, ai do të jetë kryerës besnikë i urdhërave, nga frika e zbulimit të tyre, por edhe nga levërdia dhe interesi të cilin ia sjell roli i Presidentit.

Kuvendit të delegatëve i takon që të zgjedh dhe mbrojë Presidentin, pushteti i të cilit do të bëhet cak i të gjitha sulmeve. Por ne, për ta mbrojtur, do t’ia japim të drejtën të thirret drejtëpërdrejt në emër të popullit, për ti ikur plebiscitit, pa ndërmjetësimin e përfaqësuesve të popullit, sepse populli është shërbëtor i yni i verbër.

Presidentit ne do t’i japim të drejtën të shpall gjykatën supreme. Këtë të drejtë do ta arësyetojmë me faktin se Presidenti, si shef i ushtrisë, mund të disponojë me ushtrinë për mbrojtjen e kushtetutës republikane, pasiqë ai është përfaqësues i kësaj kushtetute. Me këtë është e qartë se me një qeverisje të tillë, çelësi i shenjtë do të jetë në duart tona. Askush pos nesh nuk do të mund të sundojë me pushtetin ligjëdhënës.
(1) - Shprehje polonishte: Kabineti i Presidentit - me njerëz gjithashtu të komprometuar.

Kushtetuta e re demokratike

Për më tepër, Kuvendit do t’i mirret e drejta e interpelancës mbi masat të cilat do t’i ndërmarrë qeveria, me arësyetimin e mbrojtjes së sekretit politik, për të cilën do të jetë përgjegjës Presidenti. Numri i deputetëve të popullit, sipas kushtetu-tës së re, do të vihet në minimum, që do të zvogëlojë rritën e epsheve politike. Por, nëse epshet do të merrnin zjarr në Kuvend, ne do të kemi gjithmonë të drejtë për t’u thirrur në popull, si në shumicë.

Presidenti i republikës, do të ketë privilegj të emërojë kryetarët dhe nënkryetarët e Kuvendit dhe të Senatit. Ne do të punojmë që mbledhjet permanente parlamentare të zgjasin me muaj. Pos kësaj, Presidenti i shtetit, si shef i pushtetit ekzekutiv, do të ketë të drejtë të thërrasë apo shpërndajë kuvendet parlamentare, dhe, në rast të shpërndarjes, të shtyejë thirrjen e Kuvendit të ri parlamentar.

Për të mos e tejngarkuar përgjegjësinë e Presidentit, nëpërmes urdhëresave të tij, do t’i bindim ministrat dhe zyrtarët e tjerë që e rrethojnë, të kalojnë mbi ato, duke i zëvendësuar me veprime vetanake. Ata do të marrin nganjëherë përgjegjësinë në vend të tij. Këtë rol ne do t’ia rekomandojmë në veçanti Senatit, Këshillit shtetëror dhe Kabinetit ministror.

Presidenti i republikës do t’i debatojë ligjet ekzistuese në mënyra të ndryshme, ashtu si duam ne. Në rast nevoje, ai do të mund të bëjë anulimin e tyre. Ai do të propozojë ligjet e përkohshme dhe ndryshimet kushtetuese, vetëm nëse këto masa i arësyeton me një interes më të madh shtetëror.

Kalimi në autokraci

Me këto mjete, hap pa hapi, do t’i shfuqizojmë të gjitha ato që kemi qenë të detyruar t’i vendosim, dhe, kur të vijë ora e jonë për t’i zëvendësuar qeveritë e tyre me qeverinë tonë autokratike, do ta shfuqizojmë, pa u vërejtur, çdo kushtetutë.

Shpallja e Sovranit Fuqiplotë

Mund të ndodh që Sovrani ynë të pranohet sovran botëror, para shfuqizimit të kushtetutave. Ky pranim mund të vijë si rezultat i dëshprimit nga trazirat dhe rënja morale e qeverive, kur popujt të brohorisin: “Poshtë të gjithë, duam vetëm një lider, mbretin e botës, qoftë i gjakut sionist, i cili do të dijë të na bashkojë dhe të eliminojë shkaqet e përçarjes sonë: kufijtë, fetë dhe borgjet e popujve; mbretin i cili më në fund, do të na kthejë besimin dhe rendin, ato të cilat nuk po i arrijnë qeveritarët dhe përfaqësuesit tanë, duke na sakrifikuar gjithmonë për interesat e tyre.

Lozhet që përhapin sëmundje të ndryshme dhe të këqijat tjeraDihet mirë se si mund të nxiten epshet: duke i trazuar raportet midis popujve dhe qeverive. Kështu, të gjithë do të dërmohen nga përçarjet, nga armiqësitë dhe luftrat reciproke, nga bajraktarllëqet dhe mundimet e tjera, të cilat i çrrënjosin edhe popujt me durim të madh, përmes urisë e mjerimit, përhapjes së sëmundjeve të ndryshme, kundërhelmin e të cilave e njohin vetëm shkencëtarët tanë.

Duke mos patur rrugëdalje tjetër, Gojët do t’i nënshtrohen zotërimit tonë financiar e monopolist. Nuk guxojmë t’ju japim frymë të lirë, sepse do të na prolongohen rezultatet e veprimeve tona të gjertanishme, gjë që nuk shkon në levërdinë tonë.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:14 am

SEANCA E DYMBËDHJETË

Themelet e kushtetutës së re

Ja më në fund programi i kushtetutës sonë të përkohshme. Ne do t’i krijojmë ligjet, të drejtën dhe drejtësinë:

Me dekretet e Presidentit të përgjegjshëm;
Në formë të urdhëresave të përgjithshme;
Në formë të urdhëresave të senatit dhe të dekretit të këshillit shtetëror;
Në formë të rretheve ministrore, dhe
Nëse vie rasti i volitshëm, në formë të grushtshtetit.

Mjetet dhe hollësitë e revolucionit tonë

Duke iu përmbajtur këtyre pikave, do të mirremi me hollësitë e planit, të domosdoshme për të realizuar ndërrimin e mekanizmit të aparatit shtetëror, në momentin e volitshëm për ne.

Le të qartësojmë çështjet të cilat i përkasin lirisë, të drejtës së zgjedhjes dhe shumë çështjeve tjera, të cilat duhet të zhduken patjetër nga skena njerëzore, ose do të ndryshohen radikalisht me ardhjen në pushtet të Despotit ndërkombëtar.

Në atë moment duhet shpallur dhe zbatuar njëkohësisht dhe me rigoro-zitet të gjitha urdhëresat tona, sepse më vonë, çdo ndryshim pas goditjes i cili do të vinte përmes dorës së fortë, do të revoltonte popullin. Nga ana tjetër, nëse nuk do të zbatohej me vendosmëri, populli do të thonte: “E kanë pranuar gabimin”, gjë që do të dëmtonte aureolën e pagabueshmë-risë së pushtetit tonë. Që të dy rastet do t’i nënshtroheshin cënimit vdekje-prurës të autoritetit të forcës së re.

Pra, na duhet patjetër, që në momentin e shpalljes dhe ardhjes së pushtetit tonë, kur popujt janë akoma të hutuar nga grushtshteti, nga habia dhe frika, të kuptojnë se forca e jonë është aq e palëndueshme dhe e fortë, sa nuk do të llogarisim fare në protesta dhe as që do të mirremi me kërkesat apo vërejtjet e tyre, të cilat, nëse do të ketë nevojë, do t’i shtypim, në çdo kohë dhe në çdo vend.

Duhet ta dinë se ne i kemi marrë të gjitha që na kanë munguar me një hov, dhe nuk do ta ndajmë me askënd. Atëherë, nga frika në palcë, do t’i mbyllin sytë dhe presin se çfarë do të ndodhë, me shpresë se ndoshta do të dalë ndonjë përmirësim. Aq më shumë që nepremtojmë se do t’ju kthejmë të gjitha liritë dhe privilegjet, pasi që t’i qetësojmë partitë dhe nënshtrojmë armiqt e paqes. Ardhmëria do të tregojë, sa kohë do të presin.

Rrena mbulon Lozhet

Pse përndryshe do ta kishim shpikur politikën e rrugës së tërthortë, nga e cila, për interesat tona, diçka i kemi treguar Gojëve, për të arritur atë që nuk kemi mundur në rrugë të drejtëpërdrejtë? Politika ka qenë themel i organizatës sonë. Tani nuk na mbetet tjetër, përpos për të punuar në përfundimin e saj, për të arritur tek froni në themele komfortabile e të forta.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:18 am

SEANCA E TREMBËDHJETË

Liria

Kur të vijë ora e jonë, lirinë e cila mund të interpretohet në mënyra të ndryshme, do ta emërojmë kështu: “Liri quhet e drejta për të bërë atë që lejon ligji”. Ky interpretim do të jetë adekuat, sepse ligji do të lejojë vetëm atë që është në përputhje me programin e paraqitur më lart, të cilin do ta shtjelloj në vazhdim.

Shtypi nën pushtetin tonë

Sa i përket shtypit do të veprojmë si më poshtë:
Shtypi shërben për interesat tona për t’i zgjuar gjer në çoroditje epshet dhe egoizmin e partive. Ai shpeshherë është i zbrazët, i padrejtë dhe i rrejshëm, dhe shumica e njerëzve nuk e kupton se kujt i shërben në të vërtetë. Gazetave do t’ju vendosim sankcionin, si edhe të gjitha publikimeve të tjera. Çfarë interesi do të kishim, sikur të bëheshim shenjë e broshurave dhe e librave, sikur të mos liroheshim nga sulmet shtypit të përditshëm?

Do të veprojmë ashtu, që publikimi i shtypit, i cili na kushton shumë - sepse jemi të detyruar ta cenzurojmë - të bëhet burim i të ardhurave tona. Për këtë qëllim do t’i vejmë taksë të veçantë dhe nga botuesi dhe shtypëshkronja do të kërkojmë kaucionin, i cili do të garantojë pagesën e dënimit. Këto dënime do të mbrojnë qeverisjen tonë nga sulmet e shtypit, sulmet të cilat do të dënohen, me arësyetimin që secila gazetë e cila pa bazë dhe arësye i zgjon shpirtrat, do t’i nënshtrohet dënimit.

Sa i përket gazetave partiake, të cilat mund të mos brengosen për humbjet e parave, ne do të deklarojmë se askush nuk mund të rrezikojë prestigjin e qeverisjes sonë pa u dënuar. Nga këto arësye, ose nga pamundësia e tyre për të vërtetuar bazueshmërinë e arësyeve të sulmeve që i bëjnë, ne do t’i nënshtrojë edhe organet e padë-gjueshme të tyre.

Kur na duhet të bëjmë ndryshimin e ndonjë pike të institucioneve tona qeverisëse, këtë punë do ta organizojmë ashtu që ato të sul-mohen nga organet tona, dhe, pasiqë ata do të hedhin arësyetime të bazuara, për të dëshmuar paprek-shmërinë e pikës në fjalë, sulmet e tyre nuk do t’i ekspozohen ndjekjeve. Kjo, pos tjerash, do të shërbejë për të thënë se megjithatë ekziston fjala e lirë, e mënçur dhe e drejtë, të cilën ne nuk e shtrëngojmë.

Cenzura e gazetave, revistave, librave dhe organeve informative

Asnjë lajm nuk mund të dalë në opinion e të depërtojë në masë, nëse nuk i kalon kontrollit tonë, sepse të gjitha lajmet e botës kalojnë dhe cenzurohen nëpërmes agjencive tona. Këto agjenci, të themeluara nga ne, dërgojnë për opinion vetëm atë çka ne urdhërojmë.
Ai i cili dëshiron të bëhet botues, të ketë ndërmarrje botuese apo librari, është i detyruar të marrë diplomë për të ushtruar profesionin e tillë e cila, në rast të padëgjueshmërisë, mund t’i mirret. Me këtë regjim, mendimi i njeriut do të jetë mjet edukimi në duart tona, mjet i cili do të leçit shpirtin e popullit për të mos ëndërruar mbi të mirat e përparimit.

Përparimi

Këto iluzione shpiejnë në anarkinë e marrëdhënieve reciproke të njerëzve ndaj pushtetit, sepse ideja e zhvillimit ka thithur idenë e emancipimit të pakufishëm. Të gjithë liberalët kanë për synim ta kërkojnë këtë gjithnjë e më shumë, dmth. të shndërrohen në anarkistë, të paktën me mendime, nëse jo me vepra. Ata bëhen të pangopshëm me lirinë dhe bien në maniret e kokfortësisë, në anarki e cila kundërshton çdo gjë, vetëm sa për të kundërshtuar.

Gjithnjë shtypi

Le të kalojmë tani tek ndërmarrjet botuese. Çdo gjë që shtypet, do ta taksojmë sipas numrit të faqeve, dhe kjo taksë e veçantë do të sigurohet me kaucionin e kërkuar. Librat që kanë më pak se 600 faqe, do t’i vejmë në kategorinë e broshurave me tatime të dyfishta, ashtu që në njërën anë do të kufizojmë numrin e revistave, dhe, nga ana tjetër, do t’i detyrojmë shkrimtarët të botojnë vepra të gjëra dhe të mërzitshme, të cilat do të lexohen pak, për shkak të çmimit të tyre. Në këtë mënyrë do ta zëvendësojmë shitjen nga libraritë me revistat tona të lira.

Tatimi do t’i zvogëlojë synimet për literaturë të panevojshme; me këtë, shkrimtarët vetvetiu do të bien në duart tona. Nëse ka të atillë që duan të shkruajnë në frymë të kundërt me idetë tona, ata nuk do të gjejnë botues për t’i hedhur në dritë veprat e tyre. Çdo botues apo pronar shtyp-shkronje, duhet të marrë leje nga ne, para se të botojë ndonjë vepër, dhe nëse eventualisht nuk mund ta pengojmë, ne do të paraprijmë që të botohet, duke debatuar vetë mbi lëndën e saj, për të ulur përshtypjen e keqe që mund ta ketë vepra pas botimit.

Letërsia dhe gazetaria janë dy faktorët më të rëndësishëm të edukimit. Prandaj, shumicën e gaze-tave periodike - ditore, do t’i ketë qeveria e jonë. Sa i përket tjerave, ne do t’i blejmë ato duke i mbështetur. Kështu do të arrijmë ndikim të madh. Nga 30 botime, 25 do të botohen nga ne. Por, meqë opinioni nuk guxon të hetojë se si qëndrojnë gjërat, gazetat tona do të përmbajnë mendime të llojllojshme. Kjo do të na sigurojë besimin duke i tërhequr në kurthë kundërshtarët tanë, gazetat e te cilëve do t’i përcaktojmë ne.
Në vend të parë do të vejmë shtypin zyrtar. Ai do të vigjilojë pandërpre mbrojtjen e interesave qeveritare duke mos pasur kurfarë ndikimi. Në vend të dytë, do të vijë shtypi gjysëm-zyrtar, puna e të cilit do të jetë bashkimi i indiferentëve dhe butakëve.

Në vend të tretë, do të jetë shtypi me rryma dhe mendime plotësisht të kundërta me tonat, tek i cili do ta kemi vetëm një ndërmjetës, zëdhënësin (porte-voix) e çdo partie. Këto parti të ndryshme do të mbështeten tek ndërmjetësi ynë duke na hapur të gjitha letrat. Kjo kategori e shtypit do të përfaqësojë rrymat aristokratike, republikane, revolucionare, anarkiste, konzervative e rryma të tjera.

Por, si Zoti Vishnu, ne do t’i kemi njëqind duar, dhe secila do të prek pulsin e përfaqësuesve të ndryshim të opinionit publik. Sa herë që diç lëviz në luftrat opozitare, njëra nga këto duar i afrohet partisë së eksituar, për ta orientuar kah qëllimi ynë, sepse ai i cili është i eksituar jasht mase, humb çdo gjykim dhe gjakftohtësi, dhe i lëshohet lehtë ndikimit të tjetrit, duke menduar se ai do ta ndihmojë për të mundur armikun. Kështu, ata që mund të mendojnë se përfaqësojnë mendimin e partisë së vet, në të vërtetë do ta thonë atë që shkruajnë agjentët tanë duke u shqetësuar edhe më shumë; duke imagjinuar se mbrojnë flamurin e partisë së tyre ata do të paraqiten me atë që i japim ne.

Për të renditur në këtë kuptim ushtrinë tonë gazetareske, duhet ta organizojmë këtë punë me kujdes të veçantë.
Me emërtimin “Sektori qendor i shtypit”, do t’i thërrasim mbledhjet letrare, në të cilat agjentët tanë do t’ju japin shkrimtarëve parolla dhe udhëzime.

Prej gjithë asaj që duket se po debatohet dhe akuzohet politika e jonë, organet tona nuk do të hyjnë në bërthamë të gjërave, por do të shtyejnë njërin kundër tjetrit edhe kundër gazetave zyrtare. Kjo do të na mundësojë të hulumtojmë terenin, për të njohur opinioni publik lidhur me këtë çështje, duke na dhënë mundësi të shprehemi më qartë seç ishte e mundur në rrethin zyrtar, ku nuk është mirë të paraqiten arësyet e veprimit nga ana e qeverisë.

Sulmet ndaj nesh do të na shërbejnë për të menduar se liria e mendimit nuk është e ndaluar. Të tjerët, gjithashtu nga organet tona, do të dëshmojnë se të gjitha këto sulme janë të pabazuara, se autorët e tyre flasin, pa thënë asgjë, dhe se ata janë kundër urdhërave tanë, duke mos dhënë kurfarë arësyetimi të bazuar.

Me ndihmën e shtypit për çështjet politike, ne do të mund t’i zgjojmë apo qetësojmë shpirtërat sipas nevojës, t’i dëshmojmë apo mashtrojmë, duke shtypur herë të vërtetën herë shpifjet, faktet e besueshme, dhe, nëse ato pranohen dobët, aty për aty edhe demantet. Në këtë mënyrë, ne do t’i mposhtim me garancë kundërshtarët tanë, sepse, nga arësyet e sipërcekura, nuk do të kenë organe ku do të mund t’i paraqesin mendimet e tyre, ndërsa ne do të na mundëso-het t’i mbysim me themel gjykimet e tyre, qenë apo jo ato të vërteta.

Ne do ta kemi në çdo rast fjalën e fundit, e cila do të ndikojë tek Gojët, të cilët nuk e kanë shikimin e mprehtë. Këto fshisa eksperimentale, të cilat do t’i hudhim në kategorinë e tretë të shtypit tonë, sipas nevojës, ne do t’i qesim në shtypin tonë zyrtar.
Shtypi dhe Masoneria

Tanimë në gazetari ekziston solidariteti masonerik, që ka parollën e vet. Të gjitha organet e shtypit janë të lidhur në mes veti me fshehtësinë profesionale dhe, sikur tek augurët e vjetër, asnjë anëtar i kësaj korporate nuk do të zbulojë fshehtësinë e besuar. Për këtë, asnjë gazetar nuk mund të vijë në mes të shkrimtarëve në zë, nëse e kaluara e tij nuk garanton se do të jetë i nënshtruar ndaj udhëzimeve tona dhe parollës sonë.

Mjerimi, zbrazëtia, kryelartësia dhe të metat e tjera janë garancë e dëgjueshmërisë së gazetarit, i cili nxiton pas suksesit duke shkaktuar nënshtrimin e tij ndaj këtij solidariteti masonerik. Këto janë çelësat që hapin dyert e hapësirës letrare. Kjo hapësirë mbetet e mbyllur për shumë shpirtëra të mëdhenj, të cilët, si të papërkulshëm ndaj urdhëresave tona, nuk mund të hyjnë në te.

Nevojat e zonave krahinore

Planet tona shkojnë kah ajo që të përhapim ndikimin tonë në zona krahinore, ku duhet t’i nxisim përpjekjet për t’i orientuar kundër qyteteve kryesore, në të cilat mendimet mund të vonohen, sepse atje medimet zbatohen shpejt dhe me aksion. Derisa të mos jemi hapur në pushtet, qytetet kryesore duhet vënë nën ndikim të opinionit nga krahinat, dmth. nga shumica. Në çast të caktuar psikologjik duhet arritur, që kryeqytetet të mos mund të debatojnë lidhur me atë që do të jetë një akt i kryer, dhe i përqafuar nga shumica krahinore.

Pagabueshmëria e regjimit të ri

Kur të vijë koha që ne të jemi plotë-sisht në pushtet, nuk do të lejojmë më të dalin në shtyp shkaktarët e pandershmërisë publike.

Duhet arritur bindjet se regjimi i ri i tanimë i ka plotësuar dëshirat e tërë botës dhe se kriminaliteti është zhdukur. Kriminalitetet do të jenë të njohur vetëm për dëshmitarë të rastësishëm.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:18 am

SEANCA E KATËRMBËDHJETË

Dyfytyrësia e veprimit

Duhet t’i sigurojmë të gjitha mjetet të cilat do të mund t’i përdornin kundër nesh kundërshtarët tanë. Do të shërbehemi me shprehjet më të thella dhe më të ndërlikuara të fjalorit ligjëdhënës, për t’u arësyetuar gjatë ekzekutimit të dënimeve, të cilat mund të duken shumë të guximshme dhe të padrejta. Ja vlen shumë që dënimet të jipen me fjalë të cilat i japin dukshmërinë parimeve të moralit më të lartë.

Ndihmësit e drejtorisë sonë

Qeveria e jonë do të rrethohet nga të gjitha forcat e civilizimit në mes të cilave ajo do të veprojë. Ajo do të rrethohet nga gazetarë, njerëz të drejtësisë, udhëheqës dhe diplomatë, të cilët kanë fituar edukim të lartë në shkollat tona speciale.

Shkollat tona speciale dhe qëllimi i tyre

Njerëzit tanë do të jenë të njohtuar me të gjitha fshehtësitë e jetës shoqërore. Do të njohin teknikën politike, gjuhët e përbëra nga germat dhe fjalët politike. Do të njohtohen, nëse mund të thuhet ashtu, me qenjen e brendshme të njeriut, nivelet edukative, të metat, mangësitë dhe karakteristikat e Gojëve, e me të gjitha “telat” e ndieshëm në të cilët do të luhet. Do t’ju spjegohen veçantitë e ndryshme të klasave të ndryshme.

Nënkuptohet vetvetiu, se këta bashkëpunëtorë të ditur të pushtetit tonë nuk do të mirren nga mesi i Gojëve, sepse Gojët zakonisht kryejnë punë administrative, pa u brengosur për qëllimin që duhet arritur, dhe as që mendojnë për interesin nga puna e tyre. Ata përcjellin rutinën e mekanizmit administrativ, automatikisht të vënë në lëvizje; nënshklruajnë letra, dhe nuk i lexojnë, bëjnë shërbime nga interesi i tyre, apo nga karrierizmi.

Qeverinë tonë do ta rrethojmë me një numër të madh ekonomistësh (për këtë edhe shkencat ekonomike janë një nga lëndët kryesore me të cilat merremi), bankierë, ndërmarrës, kapitalistë, sidomos milionerë, sepse numri do të vendosë.

Vendet me rëndësi do t’i besohen njerëzve me renome të keqe

Derisa të mos sigurohet se nuk do të rrezikohen pozitat zyrtare për vëllezërit tanë, ato do t’ju japim njerëzve, me të kaluar dhe karakter që i ndan një greminë nga populli i tyre, dhe poqese kundërshtojnë interesat tona ose i tejkalojnë urdhëresat tona, do t’i ekspozohen ndjekjeve gjyqësore, dhe përzënjeve /internimeve/, për shkak të keq-përdorimeve të cilat i kanë bërë, e të cilat do të zbuloheshin. Kështu, do të ishin të detyruar të mbrojnë interesat tona si të tyret.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:20 am

SEANCA E PESËMBËDHJETË

Revolucionet e njëkohëshme botërore

Kur më në fund të marrim pushtetin, me ndihmën e grushtshteteve të përgatitura gjithkund dhe në të njejtën kohë; kur njëherë e përgjithmonë të pranohet paaftësia e qeverive ekzistuese të Gojëve (që mund të ndodh së shpejti; në përfundim të shekullit XX ?...apo më vonë?...), ne do të çrrënjosim edhe padëgjue-shmërinë dhe kryengritjen më të vogël kundër qeverisë sonë.

Ndalesa e shoqërive të fshehta – Gjyqi suprem

Së pari do t’i eliminojmë pa mëshirë ata që nuk pranojnë t’i marrin armët për të vendosur pushtetin tonë.
Themelimi i organizatave të fshehta do të dënohet me vdekje, ndërsa ato ekzistuese të cilat, pasi që i njohim, edhe na kanë shërbyer, do të shpërndahen. Masonët që dijnë shumë do t’i internojmë në vende të largëta, ose do ta reduktojmë numrin e tyre, ndërsa masonët që nga çfarëdo arësye, na kanë kanë mundësuar të banojmë në Europë, do të jetojnë në frikë të përgjithshme nga internimi, sepse ne do ta shpallim ligjin nga qendra e qeverisë sonë, nga Europa, me të cilin do të leçitet secili që i ka takuar ndonjë organizate të fshehtë, edhe nëse ka pushuar së ekzistuari.
Vendimet e qeverisë sonë do të jenë definitive dhe pa mundësi ankese.

Shumëzimi botëror i Lozhave masonike

Duke pritur ardhjen e mbretërisë sonë, do t’i krijojmë vetë Lozhat masonike në të gjitha anët e botës. Në to do të inkuadrojmë të gjithë ata që janë të aftë për t’u bërë politikaj të mëdhenj, sepse këto Lozhe do të jenë burimet tona kryesore të informacionit si edhe mjet i ndikimit tek politikajt.

Lozha drejtuese Qendrore – mendimtarët sionistë

Të gjitha Lozhat do të kenë një qendër të panjohur me të cilat do të udhëheqin dijetarët tanë. Çdo Lozhë do të ketë përfaqësuesin e dukshëm i cili do të mbulojë dijetarët e lartëpërmendur, nga të cilët do të marrin parollat dhe programin. Këtu do të krijojmë çerdhen e të gjithë elementëve revolucionarë e liberalë, të cilët do t’i tërheqim nga të gjitha shtresat e shoqërisë. Planet më të detajizuara politike do jenë të njohura për ne dhe do të vijnë me direktivën tonë ditën e njejtë të hartimit.

Në Lozha do të tërheqim të gjithë agjentët e policisë nacionale, sidomos internacionale. Sërbimet e kësaj të fundit janë sidomos të nevoj-shme për ne, sepse do t’i mbulojnë aksionet tona me arësyetim të shuarjes së revoltave e krye-ngritjeve, do të krijojnë arësye të paknaqësive etj.

Udhëheqja me shoqata të fshehta

Shumica e atyre që inkuadrohen në shoqata të fshehta janë aventuristë, shtreberë apo shpirtëra mendjelehtë. Me njerëz të tillë do ta kemi lehtë të vazhdojmë veprën tonë, dhe, sipas dëshirës, të lëvizim makinën maso-nerike.
Nëse e tërë bota ngritet në kryengritje, kjo ndodh sepse kemi nevojë për këtë, për të rrënuar solidaritetin e saj të madh ose për të parandaluar çdo veprim të pavarur të saj. Nëse bota do të ëndërronte një gjë të tillë, do t’i vijë njëri nga shërbëtorët tanë më besnik.

Kështu ne llogarisim edhe me veprimtarinë masonike, sepse e dijmë se kah po e drejtojmë njerëzimin. Ne e kemi të njohur qëllimin e fundit të çdo akcioni politik apo social, ndërsa Gojët nuk vërejnë asgjë jasht rezultatit të drejtëpërdrejtë të çdo urdhërese e cila ju është dhënë. Ata anojnë vetëm kah fitimi momental, për t’u kënaqur me plotësimin e dëshirave, kryerjen e projekteve të drejtëpërdrejta, pa qenë fare të vetëdijshëm se këto projekte rrjedhin nga ne duke iu imponuar në kokat e tyre.

Angazhimi i Gojëve rreth suksesit

Gojët shkojnë në Lozhe nga kureshtja ose shpresa se do të marrin një copë karrige. Ka të tillë që atje vijnë vetëm sa për t’i publikuar utopitë e tyre, qoftë edhe në rreth të ngushtë. Ata kërkojnë lavdata, dhe ne ato nuk i kursejmë, sepse është në dobinë tonë që ata t’i adaptohen entuziazmit të suksesit.

Sa e lehtë që është për t’i bërë shpirtngushtë këta kokëboshë naivë edhe me mossuksesin më të vogël apo thjesht vetëm duke ua shkurtuar lëvdatat, sukseset e vogla dhe uljen e prestizhit! Atëherë është lehtë t’i nënshtrosh, duke i sjellur afër dëgjueshmërisë së vullnetshme, vetëm me shpresën e suksesit të ri.

Se sa tanët e urrejnë suksesin vetëm e vetëm që t’i realizojnë planet e tyre, aq janë edhe Gojët të gatshëm që për suksesin e tyre t’i rrezikojnë planet. Kjo e lehtëson shumë detyrën tonë për të udhëhequr me ta. Këta, në dukje si tigra, në realitet, kanë shpirt deleje, ndërsa kokat i kanë bosh (me fjalë tjera: në kokë kanë shkujë ajri). Ne iu kemi futur në kokë idenë fikse, ëndrrën, që individualitetin njerëzor ta zëvendësojnë me unitetin simbolik të kolektivizmit.

Kolektivizmi

Me të sigurtë mund të gjykohet se ata nuk e kuptojnë se si kjo ide të cilën e kemi lansuar ne, është në kundërshtim me themelet e natyrës, e cila që nga fillimi i krijimit, lind një qenje të ndryshme nga tjetra, me qëllim për t’i dhënë secilit individua-litetin e vet. Fakti se Gojimët kemi arritur t’i sjellim deri tek verbëria e tillë, tregon se sa më i ulët është zhvillimi i trurit të tyre nga i yni. Truri i tyre është i barabartë me të kafshës. Kjo vërteton zgjedhjen tonë, dhe kjo garanton suksesin tonë.

Duhet terrorizuar dhe vrarë pa marrë parasysh viktimat
Nga kjo shihet se sa mendjemprehtë ishin dijetarët tanë kur i kanë përpunuar planet për nënshtrimin e Gojëve, duke na dhënë parimin për të mos u ndaluar nga mjetet që duhet përdorë, pa marrë parasysh numrin e viktimave për të realizuar misionin tonë aq të rëndësishëm e serioz. Nuk i kemi numëruar Gojët e rënë gjatë rrugës, ndërsa tanët i kemi ruajtur, duke iu dhënë pozitë të tillë në botë, të cilën nuk kanë mundë ta ëndërrojnë në kohën kur dijetarët tanë kanë hartuar planin e punës, një mijë vjet më parë.Viktimat që i kemi dhënë, kanë shpëtuar racën tonë.

Viktimat masonerike – Liberalizmi për Gojët

Vdekja është fund i paevitueshim e secilit prej nesh. Më mirë të shpejto-het për ata që pengojnë punën tonë, se sa për vëllezërit tanë të cilët kryejnë punën tonë. Le t’i kthehemi masonëve.
Që sot ne i vrasim ata për shkak të padëgjueshmërisë së tyre, dhe ate në mënyrë që vetëm vëllazëria mund të dyshojë se janë likuiduar, ndoshta edhe vet viktimat...

Në sytë e opinionit, të gjithë vdesin me vdekje natyrale, dhe ate kur duhet. Vëllazëria nuk guxon të dëshmojë, sepse e kemi zhdukur embrionin dhe vullnetin më të vogël që të dëshmo-het kundër urdhërave tona.
Ndaj Gojëve propagandojmë liberalizmin, popullin tonë e mbajmë në dëgjueshmëri rigoroze, sepse ku ka dëgjueshmëri, ka rend dhe mirëqenje.


SEANCA E GJASHTËMBËDHJETË

Ligjet e shkurtër, të qartë dhe të pakontestueshëm

Kur të vijë ora e jonë për të qeverisur hapur, për të treguar mirësitë e udhëheqjes sonë, do t’i ndryshojmë të gjitha ligjet ekzistuese. Ligjet tona do të jenë të shkurtër, të qartë dhe të pakontestueshëm, pa nevojë për t’i debatuar, pasi që ato do të jenë të njohura gjer në imtësi nga secili. Karakteristikë kryesore e tyre do të jetë detyra e dëgjueshmërisë ndaj rendit hierarkik. Atëherë do të zhduket keqpërdorimi për shkak të përgjegjësisë së të gjithëve, pa përjashtim, nën pushtetin apsolut të Sovranit tonë.
Për keqpërdorim të pushtetit - dënimet më të rënda

Keqpërdorimi i pushtetit në drejtorinë e ulët do të dënohet me aq pamëshirë, sa do të humbasë çdo vullnet për t’u përsëritur diç e tillë. Ne do të mbikqyrim me rigorozitet çdo lëvizje edhe më të vogël (nga e cila varet i tërë drejtimi i mekanizmit drejtues, sepse korrupsioni në udhëheqje shkakton korrupsionin e përgjithshëm), ashtu që asnjë akt joligjor, asnjë keqpërdorim, nuk do të mbetet pa u ndëshkuar me denim shembullor.

Bashkfajësia e fshehjes së krimit dhe keqpërdorimi i shërbimit nga nëpunësit, të gjitha këto plagë, do të zhduken menjëherë pas dënimeve të para shembullore. Kushdo që lëndon prestigjin e ligjit tonë, do të dënohet sipas shembullit të krimit të tij, qofshin këto edhe dënime mizore. Nëse fajtorit i gjykohet dënim tepër i rëndë, do t’i përngjajë ushtarit i cili në fushën administrative të betejës bie fli e pushtetit të pacenueshëm, dmth. për të mirën e rendit të këtij pushteti.

Kështu do të veprohet për të ruajtur parimin e prestigjit dhe të ligjit i cili nuk lejon kurfarë lëshimi për interesa personale të atyre që drejtojnë karrocën udhëheqëse. Kështu, gjyqtarët tanë do ta dijnë se nëse dikush, nga ndjenjat narcisoide të tij, dëshiron të tregohet liberal, do të jetë fajtori i parë, sepse lëndon parimin e drejtësisë, të krijuar për të shërbyer si shembull edukativ, me ndihmëm e ndëshkimit të gabimeve, e jo që vet gjyqtari të tregojë euforinë e mirësisë së tij. Këto eufori janë të mreku-llueshme në jetë private, por jo në ate publike ku edukohen njerëzit.

Kufizimi i afatit të shërbimit të gjyqtarëve sipas moshës

Drejtuesit tanë do të mund të kryejnë funkcionet e tyre vetëm gjer në moshën 55 vjeçare, meqë të moshuarit i përmbahen me kokë-fortësi paragjykimeve dhe i nën-shtrohen me vështirësi ndryshimeve. Kjo masë do të na mundësojë transferimin e personelit i cili na pëlqen më pak. Ata që duan të ruajnë pozitën e tyre, duhet të dëgjojnë verbërisht për ta merituar.

Liberalizmi dhe nëpunësit

Gjyqtarët tanë do të zgjedhen nga njerëz me vullnet të fortë. Ata do të dijnë se detyra e tyre është të zbatojnë ligjet, dhe jo të tregojnë liberalizmin e tyre në dëm të planit edukativ të qeverisë, siç e imagji-nojnë Gojët tani, të cilët nuk e kuptojnë se çdo butësi shpie në shkapërderdhje, sepse i lejon fajtorit të shpresojë se nuk do të ndësh-kohet.
Sistemi ynë i transferimit të funksio-narëve na shërben për të thyer solidaritetin midis kolegëve, dhe të gjithë ata do t’i lidh për interesa të qeverisë e cila vendosë për fatin e tyre. Tek gjeneratat e reja të gjyqtarëve do t’i përmbahemi idesë së rendit të pandryshueshëm (të cilin do ta vendosim në marrëdhëniet e besimta-rëve tanë) dhe domosdoshmërisë për të ndëshkuar pa mëshirë çdo keq-përdorim të këtij rendi.

Gjyqtarët Gojimë sot, çdo krimi i gjejnë rrethana lehtësuese, dhe, nga liberalizmi dhe lëshimet, i arësyetojnë fajtorët, sepse nuk kanë ide të sakta mbi detyrat e tyre dhe as mbi rëndë-sinë e përgjegjësisë për shërbimin e tyre. Kjo është kështu për shkak se ata që drejtojnë, kur i vendosen në vende të larta, nuk kujdesen mjaft për t’ju futur në kokë kuptimin e detyrës dhe vetëdijen e veprës që duhet të kryejnë.

Sikur që kafsha i dërgon të vegjlit e vet për të kërkuar ushqim, ashtu edhe Gojimët ju besojnë të besuarve të tyre vende fitimprurëse, as duke mos ëndërruar për t’iu shpjeguar qëllimin e shërbimit të tyre dhe as pozitën që ai merr në mekanizmin social. Për këtë arësye Gojimët vet, me forcat e veta, rrënojnë ekzistencën e tyre, me ato forca që mbajnë fijet jetike të pushtetarëve të tyre, dmth. me efektin e drejtimit të tyre. Nga këto rezultate ne nxjerrim lekcione për qeverinë tonë.

Kur do të vijë çasti i qeverisjes sonë, ne do të çrrënjosim liberalizmin nga vendet e rëndësishme strategjike. Nga kjo varet edukimi i besimtarëve tanë mbi organizatën e regjimit social, e cila duhet të jetë e pandry-shueshme. Këto vende me rëndësi do t’ju besohen vetëm atyre të cilët ne i edukojmë për udhëheqje të drejtorisë.

Do t’i përgjigjem vërejtjes së D.A. i cili thotë se pensionimi i nëpunësve të vjetër mund t’i kushtojë shumë shtetit: 1. atyre do t’u jipen shërbime ose profesione të lira, për t’i zëvendësuar ato nga të cilat tërhiqen; 2. pastaj do të theksoj se ari dhe kapitali botëror gjendet në duart tona; këtë do ta dëshmoj kur të debatohet lidhur me çështjet financiare, dhe së fundi, atëherë do të ekzistojë paraja ndërkombëtare, paraja e vërtetë, një lloj marke, e cila do ta lehtësojë këmbimin, në vend se ta komplikojë, siç është bërë në sistemet e sotme, të cilët i kemi krijuar ne, për t’i nënshtruar Gojët përmes mjerimit. Për shkak kësaj nuk duhet të brengosemi për shkak të rritjes së shpenzimeve.

Autokracia

Apsolutizmi ynë do të jetë logjik në çdo aspekt, me këtë edhe i palëkundshëm me të gjitha rregullat e tij. Vullneti i ynë do të respektohet dhe zbatohet, sepse, të vetëdijshëm për fuqinë tonë, nuk do të llogarisim në masat e ndërmarra dhe shfaqjen e paknaqësive. Kur paknaqësitë të shfaqen në vepër, ne do t’i shtypim me sankcione shembullore.
Shfuqizimi i të drejtës së ankesës

Ne do të shfuqizojmë të drejtën e ankesës dhe kjo do të jetë ekskluzi-visht një privilegj i Sovranit. Këtë jemi të detyruar ta bëjmë për të pamun-dësuar edhe mendimin se si gjyqtarët të cilët ne i emërojmë sjellin vendime-dënime të gabuar.

Despotizmi i drejtësisë sonë

Kështu qeveria posedon të drejtën e të fortit ndaj të paditurve. Ajo duhet të shërbehet me këtë, që të barazojë njerëzimin në kahje të cilën e ka përcaktuar vet natyra, e kjo është dëgjueshmëria. Gjithçka në botë i nënshtrohet, nëse jo njerëzve, atë-herë rrethanave apo natyrës, ose ndonjë gjëje tjetër më të fortë se ai vetë. Ne pra do të jemi kjo qenje më e lartë; ne do të jemi kështu në kuptim apsolut, pa zvarritjen e të gjithë atyre që dëmtojnë planet tona apo lëndojnë urdhëresat tona, sepse detyra edukative mbështetet tek çrrënjosja e së keqes së çdo opozite, me ndëshkime shembullore.

Mbreti ynë, Patriarku i botës

Atë ditë kur mbreti hebrej, mbreti i Shtëpisë së Davidit, të vendos mbi kokë kurorën, të cilën do t’ia ofrojë Europa, ai do të bëhet patriark i botës. Numri i viktimave të shkak-tuara për të përshpejtuar ardhjen e tij, nuk do të arrijë kurrë numrin e viktimave goje, të cilin gjatë këtij shekulli ia kanë sakrifikuar udhë-heqësit Gojimë madhështisë së tyre të çmendur

Sa i përket politikës sonë të fshehtë, të gjithë popujt, si edhe qeveritë e tyre, janë fëmijë. Siç mund ta shihni dhe vetë, unë e bazoj despotizmin tonë në të drejtat dhe obligimet. E drejta e qeverisë për të kërkuar nga populli që të kryejë detyrën e tij, në vete është e detyrë e Sovranit, si babë i besimtarëve të tij
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:21 am

SEANCA E SHTATËMBËDHJETË

Skllavërimi nën pushtetin tonë

Me ardhjen e mbretërisë sonë, nuk do të lejojmë që të na ikë asnjë rast, pa bërë krahasime të mirëbërjes së qeverisë sonë me qeveritë e paqëndrueshme të kohërave të kaluara. Do t’i theksojmë mirë gabi-met e qeverive gojime. Ndaj tyre do të zgjojmë një gërditje të tillë, që popujt më shumë do të dëshirojnë paqe dhe qetësi në robëri, se sa të drejtat e lirisë së brohoritur, e cila i ka munduar aq shumë ndër shekuj, dhe e cila i ka shteruar vet burimet e ekzistencës njerëzore, burimet të cilat aq shumë aventuristë ia kanë rrëmbyer, pa ditur as vetë se ç’po bëjnë.

Atëherë popujve do t’iu vijnë për hundësh ndryshimet e paefektshme të regjimit në të cilat i kemi shtyer, duke iu groposur aparatin drejtues, kështuqë ata më me dëshirë do t’i pranonin të gjitha ato që ne iu imponojmë, se sa t’i ekspozohen rrezikut të rënjes në mundime dhe mjerim. Aq më parë që ne me kritikat tona publike do t’i theksojmë gabimet e qeverive Goje të cilat i kanë shkaktuar vuajtje shekullore të njerëzimit. Njerëzimi nuk e ka kuptuar lumturinë e vërtetë dhe ka shkuar vazhdimisht pas përmirësimeve fantastike sociale, duke mos vërejtur se këto përmirësime, pranë asaj që dikujt i sjellin mirëqenje, dëmtojnë ato kolektive dhe rendin si themel të ekzistencës njerëzore.

Parimeve dhe masave tona do t’i shkojë në favor fakti që ne këto i shtjellojmë dhe i paraqesim sikur janë në konflikt me regjimin e kalbur të kohës së kaluar.

Besimet e ardhëshme, të fshehta

Filozofët tanë do të polemizojnë duke i kritikuar të gjitha kotësitë e besimit gojim. Por Gojimët këtë nuk do të mund ta bëjnë për besimin tonë, sepse askush prej tyre nuk i njeh fshehtësitë e saj, përpos talmudistëve dhe rabinëve tanë. Këto fshehtësi ata nuk do t’i zbulojnë kurrë, sepse mbi to bazohet e tërë fuqia e ndikimit tonë mbi delet tona.

Pornografia dhe letërsia e ardhëshme

Në të ashtuquajturat shtete të zhvilluara, ne kemi krijuar shtypin idiotesk, të paturpshëm dhe të fëlliqur. Kur të vijmë në pushtet, nuk do ta ndalojmë, por do ta çrrënjosim pak nga pak me kritika të ashpra, që të mbesë akoma si mbeturinë e rrënojave Goje për të përshkruar kontrastin në mes të asaj që vjen nga lartësitë tona dhe asaj që del nga barishtat moqalike të mbretërive gojime.

SEANCA E TETËMBËDHJETË
Skllavërimi për shkak të bukës së gojës

Nevoja për bukë të përditshme do t’i hedhë Gojimët në vështirësi dhe do t’i bëjë skllevër të përulur. Nëse do t’i autorizonim të mendojnë për çkado kjo do të bëhej vetëm për të bërë zhurmë debatesh, për të kamufluar synimet tona, duke ju treguar ato si një akt tanimë të kryer. Askujt nuk do t’i kujtohet të shfuqizojë dekretin e maskuar në fuqi, pasi që ai do të paraqitet si përparim. Pos kësaj, agjentët tanë do t’ia kthejnë vëme-ndjen e opinionit në drejtim të të arriturave moderne (ne i kemi mësuar njerëzit të kërkojnë gjithmonë moder-nizmin).

Problemet politike – Supermacioni i shteteve

Këto janë çështje me të cilat do të preokupohet shpirti i drejtuesve, i atyre politikajve naivë të cilët nuk kuptojnë asgjë nga lënda për të cilën flasin; se gjithçka që i takon politikës nuk i përket dhe ofrohet askujt tjetër përpos atyre që e udhëheqin me shekuj, sipas një plani të përhershëm, atyre që e kanë krijuar dhe zbatuar në praktikë, ashtu siç bëhet me automjetet me të cilat voziten njerëzit, të cilët nuk dijnë se kah po shkojnë.
Politika nuk do t’i qartësohet opinionit publik, përpos për t’ia dhënë rastin të polemizojë, por jo edhe të ndikojë në aktet tona, dhe nuk do të lejojmë të na ikë asnjë rast, pa e thënë se si për ne nuk ka asnjë synim tjetër përpos synimit për t’i shërbyer të mirës së përgjithshme.

Problemet ekonomike të tregëtisë dhe industrisë

Për të larguar vëmendjen e Gojëve nga politika e vërtetë, çështjet e industrisë dhe të tregëtisë i kemi vënë në teren i cili duket politik. Gojët do të mirren me këtë problem të ri.

Lojërat dhe shtëpitë publike

Për t’i larguar sa më shumë nga punët mendore dhe përkushtimi në punë, ne iu kemi organizuar lloj-lloj zbavitje, të cilat ata i vizitojnë me kënaqësi, gjoja për të shijuar gjithçka. Së shpejti nëpërmes shtypit do t’i lansojmë garat artistike dhe sportive ose edhe garat për shpikjet. Kështu, më në fund, do t’i largojmë nga debatet mbi çështjet me të cilat duam të merremi ekskluzivisht vetë. Duke u përcaktuar gjithnjë e më shumë që ata të kenë mendime të pavarura sa i përket çështjeve sociale, njerëzit do të pajtohen me ne, sepse ne jemi të vetmit që i sjellim idetë e reja, dhe ate përmes atyre me të cilët duket se nuk kemi mendim të njejtë.

Teoritë e marra për Gojët – e Vërteta e Vetme për ne
Kur të pranohet pushteti ynë dhe të vendoset qeveria ndërkombëtare, roli i utopistëve do të përfundojë. Por, tani për tani na nevojiten, sepse i orientojnë shpirtërat kah fantastika, të ashtuquajturat teori përparimtare me të cilat këthehet vëmendja nga realiteti. Kemi arritur sukses t’i çmendim me idetë e zhvillimit. Nga mesi i Gojëve nuk është gjetur asnjë i aftë të kuptojë se ekziston vetëm një e vërtetë dhe si e vërtetë nuk mund të përparojë; se zhvillimi është gjith-monë i larguar nga e vërteta, kur nuk bëhet fjalë për zbulime materiale; se përparimi shërben për të fshehur të vërtetën, e për ta mos njohur askush pos nesh, ne të zgjedhurit e Zotit, mbrojtësit e të vërtetës mbi fshehtë-sinë e marrëdhënieve njerëzore dhe të mirat e tyre, të asaj të vërtete të cilën ne e mbajmë fshehur deri në çastin e fitores sonë përfundimtare dhe të pushtimit tonë paqëkrijues të botës.

Problemet e mëdha të cilat e kanë sjellur nënshtrimin e botës ndaj nesh

Kur ta marrim pushtetin, oratorët tanë do të debatojnë mbi problemet e qeverive të regjimeve, duke treguar gabimet e qeverive gojime me të cilat ne e kemi siguruar mirëqenjen nën zotërimin tonë. Kush mëpastaj do të do të dyshojë se këto gabime janë krijuar dhe kalitur sipas programit tonë edukativ, sipas planit politik, të cilin e kanë hartuar dijetarët tanë, me Sallamonin në ballë, për ta pushtuar botën në mënyrë paqësore, për kurorën tonë, për shtëpinë e mbretit David?

Rrënimi i besimit, përpos atij të Mojsiut

Nuk është e dëshirueshme që të ketë fe të tjera përpos fesë sonë, e cila i gjunjëzohet vetëm një Perëndie, me të cilin është lidhur fati ynë, dhe sipas nesh, edhe fati i tërë botës, sepse, sipas fesë sonë, ne jemi ushtri e zgjedhur e Zotit. Për këtë arysye, e kemi për obligim të përpiqemi që para asaj dite t’i fshijmë të gjitha fetë tjera nga faqja e dheut. Nëse angazhimet tona në këto çaste ngjallin mosbesim, ato do të na shërbejnë si element kalimtar për besimin tonë dhe nuk mund të na dëmtojnë, por përkundrazi, do të jenë një shembull për gjeneratat e ardhëshme, të cilave do t’ia propagandojmë besimin e Mojsiut. Ne do të qëndrojmë në anën e të vërtetës së saj mistike, e cila ka qenë aq e fuqishme, sa ka ditur që me shekuj t’i sjellë të gjithë popujt nën zotërimin tonë.

SEANCA E NËNTËMBËDHJETË

Reformat në universitete

Për t’i rrënuar të gjitha forcat kolektive, gjatë mbretërimit tonë ne do t’i bëjmë të padëmshme universitetet, të cilat paraqesin shkallën e parë të kolektivizmit. Personelin e tyre do ta edukojmë në frymë të re. Drejtuesit dhe profesorët e tyre do të edukohen sipas programit të fshehtë dhe të përsosur akcional, nga i cili nuk do të mund të largohen pa u dënuar.
Ata do të zgjidhen me kujdes të veçantë dhe do të varen plotësisht nga qeveria. Nga programi do të fshihen mësimet e të drejtës civile dhe gjithçka që ka të bëjë me çështjet politike. Këto gjëra do t’i mësojnë në shkolla speciale vetëm disa dhjetra individë, të cilët i përfundojnë shkencat universitare dhe që dallohen me aftësi të larta. Vetëm këta do të jenë në mesin e të udhëzuarve. Nga universitetet nuk do të dalin ata që krijojnë kushtetuta si komeditë dhe tragjeditë e vërteta, e që përzihen në çështjet politike, nga të cilat as baballarët e tyre nuk kanë kuptuar gjë.

Studimet e drejtuara keq të çështjeve politike, në shumicën e rasteve, i shërbejnë krijimit të utopistëve dhe qytetarëve mesatarë, gjykuar sipas rezultateve të marra nga universitetet e lëndëve të përgjithshme të cilat u jipen Gojëve. Na është dashtë që në sistemin e tyre edukativ t’i fusim të gjitha parimet me të cilat rrënohet i tërë rendi social i tyre. E ashtuquajtura politikë, me të cilën disponon masa, ka mundësuar që para së gjithash të turbullohet ky rend.

Kur të arrijmë në pushtet, nga ligjërimet do t’i largojmë të gjitha gjërat, të cilat i zgjojnë shpirtërat, ndërsa rininë do ta bëjmë fëminore (e cila i dëgjon udhëheqësit e vet dhe Sovranin), një mbështetëse e cila siguron paqe dhe rend. Mësimet klasikëve dhe të historisë së vjetër - të cilat përmbajnë më shumë shembuj të këqinj se të mirë, do t’i zëvendësojmë me studimin e problemeve bashkohore dhe të ardhëshme.

Nga mendja njerëzore do t’i fshijmë të gjitha ngjarjet e shekujve të kaluar të cilat nuk na pëlqejnë; do t’i lejmë vetëm ato, ku shihen gabimet e qeverive gojime. Në ballë të programit tonë edukativ do të vendosim studimin e jetës praktike, lidhur me rendin social, domosdonë e evitimit të shembujve të këqinj të egoizmit, të cilët kanë mundësi të nxisin të keqen; dhe së fundi, çështje të ndryshme pedagogjike. Ky program do të përpunohet sipas një plani të veçantë për çdo profesion, dhe nuk guxon të kalojë në përbërje të studimeve të përgjithshme. Kjo është çështje e një rëndësie më të madhe.

Shkollat sipas shtresave të ndryshme shoqërore

Çdo klasë shoqërore duhet të edukohet sipas programit rigorozisht të kufizuar edukativ, në raport me pozicionin dhe karakterin e punës së vet. Gjenitë e rastësishëm kanë ditur të depërtojnë gjithmonë në klasa të larta; por, për shkak të këtyre rasteve të rralla, nuk guxon t’ju krijohet mundësia e depërtimit në qarqe të larta individëve të paaftë, duke i vedosur në shtresa që sipas edukatës nuk i përkasin pozitës së tyre, e cila iu është përcaktuar që nga lindja. Kjo do të thoshte, të themi ashtu, kthim i lokomotivës në rrugë të shtrembëruar, që do të pshtjellonte rrjedhën e tërë mekanizmit social. Tashmë e dini si ka përfunduar përvoja me Gojët të cilët kanë dashtë të rrënojnë rendin e vendosur nga Zoti, për t’ju dhënë të gjithëve të drejta të barabarta për t’i ndarë të gjitha të drejtat sipas qejfit: kjo nuk mund të kalojë pa u dënuar.

Shkolla në shërbim të sovranit tonë botëror
Për ta vulosur sa më fuqishëm prestigjin e sovranit në zemrat e besimtarëve, gjatë mbretërisë së tij duhet të udhëzohet ushtria me veprat e tij, duke ia tërhequr vërejtjen në rëndësinë e sovranit dhe dome-thënien mirëbërëse të anga-zhimeve të tij, në të mirë të popullit dhe të njerëzimit.

Heqja e lirisë së mësimit shkollor

Do të heqim çdo lloj të lirisë së mësimit shkollor. Të gjitha burimet e mësimit shkollor do të koncentrohen në duart e pushtetit. Do të ketë konferenca formalisht të lira, të lejuara në ditët e festave nëpër shkolla, ku nxënësit së bashku me prindërit e tyre do të gjenden në shoqëri, ku do të shkëmbejnë mendime nga ana filozofike e marrë-dhënieve ndërnjerëzore, mbi nevojën e ruajtjes së vendit të tyre të përhershëm në jetën shoqërore, mbi ligjet dhe rregullat me të cilat duhen rregulluar raportet shoqërore midis njerëzve.

Teoritë e reja mbi dogmat e besimit fetar

Më në fund, këto ligjërime do të shërbejnë: për t’i spjeguar teoritë e reja të cilat akoma nuk kanë dalë në botë, e të cilat do t’i shpallim dogma fetare. Do të bëjmë që të na shërbejnë t’i sjellim njerëzit në besimin tonë. Themelet e këtyre teorive do t’ju ekspozoj, kur t’ju njohtoj me programin tonë të ardhmërisë.

Heqja e lirisë së mendimit

Shkurtimisht, nga përvoja e dijmë se me njerëzit drejtohet përmes teorive, dhe se ato imponohen me ushtrime. Do të ushtrojmë çdo moshë me sukses të njejtë, me kusht që të shërbehemi me sisteme të ndryshme, me të cilat do të vijmë tek sugjestionet e tilla. Ne do të dijmë t’i thithim dhe shfytëzojmë edhe gjurmat e fundit të pavarësisë së mendimit njerëzor, të cilin me shekuj e drejtoj-më në rrugën e cila na shkon për shtati.

Lekcionet mbi gjërat - Edukimi sipërfaqësor

Së fundi, me metodën e edukimit të hapur ne iu kemi robëruar çdo mendim. Kjo metodë do t’i bëjë Gojët të paaftë që të mendojnë, duke i bërë kafshë të nënshtrueshme. Ata do të kërkojnë vërtetimin e ndonjë mendimi para se të përpiqen për ta kuptuar. Një nga agjentët tanë më të mirë në Francë, Bourgeois, tashmë ka paralajmëruar sistemin e ri të edu-kimit intuitiv.
Tani, kur jemi në fuqi, nuk na nevoiten më mendimtarët gojimë, por punëtorë, këta materia-listë të pangopshëm, shpenzuesit e etshëm të të gjitha të mirave të tokës.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:22 am

SEANCA E NJËZETË

Nxitja e paknaqësisë formale

Nëse gjatë mbretërimit tonë do të na duhet t’i forcojmë mjetet për të mbrojtur pushtetin tonë, në radhët e grupimeve të caktuara, do t’i nxisim paknaqësitë formale. Këto paknaqësi do t’i shprehin oratorët tanë mendje-mprehtë, të cilët do t’i ndjekin kopetë e deleve njerëzore. Kështu do t’i arësyetojmë hetimet tona dhe do të kemi shkas për të ashtuquajturën mbikqyrje të policisë Gojime, ndërsa ne në të vërtetë, me ndihmën e saj, pasi që ajo është në pushtetin tonë, do të lirohemi nga kundërshtarët tanë, duke hedhur arësyetimin se ata janë të futur si agjentë e provokatorë.

Mbikqyrja e agjitatorëve

Shumica e agjitatorëve janë agjitatorë vetëm nga dashuria ndaj fshehtësive dhe llomotitjeve. Ata nuk do t’i prekim derisa të mos fillojnë të punojnë kundër nesh. Deri atëherë do të kufizohemi në atë që t’ju vendosim mbikqyrës. Nuk duhet harruar se autoriteti i qeverisë bie, nëse dilet para opinionit lidhur me atentatet që mund planifikohen kundër saj. Zbulimi i agjitatorëve të shpeshtë tek njerëzit mund të sjellë besimin se qeveria e ka gabim, apo se është e dobët. Kjo mund t’i revoltojë të paknaqurit.

Siç e keni të njohur, ne e kemi ulur autoritetin e udhëheqësve Gojimë me atentate të shpeshta, të cilat i kanë organizuar agjentët tanë kundër tyre, deleve të verbëra, të cilët ka qenë lehtë për t’i shtyer, me fraza të mëdha liberale, për të filluar me krime politike. Udhëheqësit e tyre ne i kemi detyruar, përmes intrigave dhe forcës, ta pranojnë dobësinë e tyre, duke i rrethuar publikisht me polici të fshehtë për t’i mbrojtur.

Kontrollimi i sovranit

Në rast se sovrani ynë nuk është plotësisht i sigurtë, ne do ta rrethojmë me njerëz dhe gra cilët si nga kureshtja do t’i marrin vendet në rendet e para pranë tij, duke mbajtur rendin e vendeve tjera dhe duke bërë me dije se aty janë vetëm sa për të mbajtur disciplinë, të cilën e kërkojnë nga rrethina e tyre. Nëse dikush paraqitet se dëshiron të dorëzojë ndonjë lutje, ata do t’i ndihmojnë në këtë, dhe, sikur gjoja nuk duan të mërzisin publikun, ata në prezencën e tij do ta dorëzojnë lutjen për atje ku është e caktuar.

Kjo është patjetër e nevojshme, në mënyrë që besimtarët të jenë të bindur se ekziston kontrolla edhe mbi vet sovranin. Autoriteti i pushtetit kërkon që secili mund të thojë: “Sikur ta dinte këtë mbreti!...” ose “Mbreti do ta marrë vesh këtë”. Kuptohet që ne Gojëve ua kemi propaganduar të kundërtën, dhe sot po e shohim se ku i kanë sjellur këshillat tona.

Kapja dhe burgosja e fajtorëve politikë në dyshim të parë
Nuk do të kemi kurfarë mëshire ndaj kriminelëve politikë, meqenëse, edhe-pse lejojmë rrethana lehtësuese mbi krimet e së drejtës së përgjithshme, nuk do të pranojmë kurfarë arysyetimi për ata të cilët mirren me çështjet, prej të cilave askush nuk kupton asgjë përpos qeverisë. Këtu nënkuptoj qeverinë tonë, sepse qeveritë gojime nuk kuptojnë asgjë mbi motivet që lëvizin gjithçka.

E drejta e paraqitjes së lutjeve dhe propozimeve

Duke mos lejuar që individët të mirren me politikë, ne bëjmë avancimin e planeve dhe të bazave tona mbi çështjet e jetës sociale dhe përmirësimin e tyre. Në këtë mënyrë do të udhëzohemi në zbrazëtitë e regjimit dhe synimin e besimtarëve tanë. Gjithëçka i nënshtrohet testimit tonë dhe kërkesave do t’i përgjigjemi me pohimin ose mohimin tonë të qartë, për t’ia treguar lutësit shkurt-pamësinë e tij.

Shuarja e revoltave dhe e protestave

Kur njëherë e mirë të organizohet qeveria e jonë, jo policore por sociale, çdo protestë kundër saj do t’i ngjajë si të lehurit e qenit ndaj elefantit. Masat policore keqësojnë dhe rrisin pretestat, ndërsa represionet sociale i përfundojnë. Qeni leh ndaj elefantit deri sa të mos e kuptojë fuqinë dhe rëndësinë e tij, por mjafton njëherë t’i tërhiqet vërejtja për ta ulur bishtin dhe për t’u fshehur sapo të vërejë elefantin.

Kriminelët e turpëruar politikë

Kriminelëve politikë do t’ju ngrisim çdo aureolë të guximit. Për këtë, ata që bëjnë krime do t’i vendosim në karrigën akuzuese si edhe hajdutët, banditët dhe kriminelët e tjerë të urryer. Atëherë opinioni publik nuk do të dallojë më kriminelin politik nga atentatori vulgar e i paturpshëm. Do t’i shikojë me përçmim të njejtë.

Ne jemi përpjekur që t’i pengojmë Gojët të mos shërbehen me këtë lloj lufte kundër kryengritjeve. Pandaj, jemi përpjekur që me ndihmën e shtypit të përhapim kuptimin e domosdosë që kryengritësit të dëno-hen me dënime të veçanta edukative, duke i reklamuar në të njejtën kohë mundimet që po bëhen për mirë-qenjen publike. Një reklamë e tillë ka rritur numrin e të vuajtsve liberalë për të drejtën e të ashtuquajturës të vërtetë, duke tërhequr mijëra dele gojime në radhët e robërve tanë të dëgjueshëm.

SEANCA E NJËZETË E NJË

Misteri kohë
Nga të gjitha që kam thënë, jam munduar që të përshkruaj sa më mire e saktë misterin e ngjarjeve të kaluara dhe të sotme. Të gjitha rrjedhin nga majat tona për të krijuar eksplozionet e njëpasnjëshme të ngjarjeve të ardhshme. Ju kam treguar gjithashtu misterin e ligjeve financiare, raportet dhe operacionalizimin e tyre. Kësaj nuk kam për t’i shtuar diç më të rëndësishme.

Ari mijëravjeçar – themel i mirëqenjes në të ardhmen

Ju e dini se ne e kemi në dorë fuqinë më të madhe - arin. Për 48 orë ne mund të nxjerrim nga arkat tona aq sa na nevoitet. A ka nevojë të dëshmojmë akoma se qeveria e jonë është e përcaktuar nga vet Zoti për të udhëhequr me botën? A është e mundur që me këtë pasuri të mos arrijmë të dëshmojmë se e keqja kalimtare, të cilën kemi qenë të detyruar ta shkaktojmë, ka dhënë këtë efekt dobiprurës?

Që të gjitha do të vijnë në rend, por jo përmes dhunës së përhershme. Ne do të dëshmojmë menjëherë se ne jemi mirëbërësit të cilët ia kanë kthyer botës mirëqenjen e vërtetë dhe lirinë individuale. Kjo liri do të mbrohet nga çdo sulm me kusht që që të respektohen ligjet të cilët ne i vendosim. Të gjithë do ta kenë paqen në punë, qetësinë dhe dinjitetin në marrëdhëniet reciproke.

Ne do të dëshmojmë qartë se liria nuk përbëhet prej shkapërderdhjes dhe as në të drejtën e shkapërderdhjes, ashtu siç edhe dinjiteti e fuqia e njeriut nuk përbëhet në të drejtën që secili të shpallë parime, kuptimin e të cilave nuk e njeh; se liria kurrsesi nuk e jep të drejtën për ta hutuar veten dhe të tjerët, duke shkaktuar çrregullime me fjalime të tepërta nëpër mbledhje të zhurmshme - por se ajo bazohet në moslëndimin e individit të ndërgjegjshëm për t’i respektuar ligjet sociale; se dinjiteti i njeriut gjendet në të kuptuarit e të drejtave të tij dhe të kufijve të tyre, dhe se ky dinjitet kërkon respektimin e të tjerëve dhe ndalon imagjinatën fantastike të individualizmit egoist.

Autoriteti i pushtetit

Pushteti i ynë do të jetë i famshëm sepse do të jetë i fuqishëm. Ai do të qeverisë pa përfillur oratorët dhe llafazanët që paraqesin utopitë e tyre, me të cilat ata vezullojnë në emër të parimeve. Pushteti i ynë do të jetë studimi i rendit në të cilin gjendet fshehtësia e mirëqenjes popullore. Autoriteti i këtij pushteti do t’i frymojë popujve respektin mistik para të të cilit do të përkulen. Fuqia e vërtetë ruan gjithmonë të drejtën e vet. Askush nuk do të guxojë t’i afrohet asaj me synim për t’ia marrë qoftë edhe atomin më të vogël të autoritetit.

SEANCA E NJËZET E DYTË

Kufizimi i prodhimit të gjërave luksoze
Në mënyrë që njerëzit t’i përshtaten dëgjueshmërisë, ata duhet edukuar mbi thjeshtësinë e cila lind vitalitetin. Për këtë arësye ligjet tona do të kufizojnë prodhimin e sendeve lukso-ze të cilat e dobësojnë njeriun dhe nxisin lakminë. Kështu do të përmirë-sojmë sistemin e prishur të konkure-ncës me të cilin nxitet luksi.

Themelimi i industrisë shtëpiake

Ne do të rivendosim industrinë e vogël, që do të rrisë rëndësinë e tyre ndaj ndërmarrësve të mëdhenj, të cilët janë krekosur për së tepërmi, si pasojë e fitimeve të mëdha, dhe të cilët shpesh zgjojnë frymën e masave kundër nesh.

Eliminimi i varfërisë

Përparësia kryesore e kësaj mase është se populli i cili posedon industrinë e vogël nuk di për varfëri. Ai i përmbahet rendit dhe qeverisë së fortë, detyra e së cilës është ta mbrojë besimtarin e vet nga vështirë-sitë të cilat mund t’ia shkaktojnë të tjerët. Është vërtetuar se nuk ka më vdekjeprurëse për shtetin se varfëria. Kemi dhënë prova se me kalimin e pushtetit në duart tona ajo do të zhduket.

Ndalimi i alkoholizmit

Dehja alkoholike do të ndalohet dhe dënohet sipas ligjit, si krim kundër dinjitetit njerëzor të cilin e përul alkoholi gjer në marrëzi.

Përsëris se njerëzit i nënshtrohen verbërisht vetëm pushtetit të fortë, të organizuar dhe të pavarur nga ata, në të cilin i ndiejnë prangat, por edhe mbrojtësin e mbështetësin kundër vuajtjeve të tyre sociale.

Njerëzit fare pak preokupohen që sovrani i tyre ka shpirt engjullor. Ata e dijnë se cilësitë e tij mbështeten në forcë dhe pushtet.

Vdekja dhe ringjallja e shoqërisë

Gjatë ndërrimit të pushtetit Sovrani i ynë, para së gjithash, do të shuajë flakën përbindëshe të anarkisë në qeveri, të krijuar nga shoqëritë e demoralizuara nga ne, të cilat fillimisht patën fituar krihë të pushtetit perandorak. Prandaj shoqëritë e tilla duhen shkatërruar për të ringjallur të renë, ushtrinë e përgatitur e cila do të dijë përse lufton: kundër helmit të vet, anarkisë.
Mbreti ynë - i zgjedhuri i Zotit

Ky i zgjedhur i Zotit, i dërguari i Zotit, do t’i zbrapsë të gjitha forcat e marra të cilat udhëhiqen nga epshet e jo arësyja, nga egërsia e jo njerëzish-mëria; ato forca të cilat janë të prirura për plaçkitje dhe uzurpime në emër të parimeve të drejtës dhe drejtësisë (lirisë).

Këto forca e kanë rrënuar gjithandej rendin social por roli i tyre do të përfundojë, falë rënjes së tyre, posa të vendoset froni i mbretit hebrej. Në çastin kur të arrihet ky qëllim, do të duhet të pastrojmë rrugën e ushtrimit të pushtetit tonë nga çdo pengesë.

Atëherë do t’i themi popullit: “Falenderoni Zotin dhe përuluni para atij që mban në ballë vulën e parapërcaktimit, për të cilin, vet Zoti e ka udhëhequr yllin e tij ndër shekuj”.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:23 am

SEANCA E NJËZET E TRETË

Si të forcohet pushteti i dinastisë së Davidit

Sot do të kaloj në çështjen e mjeteve të cilat do të përdoren për të përforcuar muskujt dinastike të mbretit David në brendësitë më të thella të tokës. Ne do t’i përmbahemi parimeve të njejta të cilat dijetarëve tanë i kanë siguruar drejtimin mbi punët botërore, gjegjësisht drejtimin e edukimit të mendimit njerëzor dhe orientimin e tërë politikës botërore.
Shumë anëtarë të familjes së Davidit do të përgatiten për të mbretëruar dhe qeverisur me popujt.

Popujve do t’ju përgatisim mbretërit, ndërsa pasardhësit e tyre do të zgjidhen jo sipas trashëgimisë heredite, por sipas aftësive të tyre. Ata do të udhëzohen në fshehtësitë më të mëdha politike, dmth. në planet tona të qeverisjes, duke pasur kujdes që askush të mos njihet me to, përpos atyre vetë.

Detyra e qeverisjes nuk mund t’i besohet atyre që nuk janë të udhëzuar në fshehtësitë dhe mënyrën e zbatimit praktik, pa e kuptuar qëllimin. Vetëm këtyre do t’ju tregohet se si duhet bërë zbatimi praktik i planeve të hartuar, duke e krahasuar përvojën e arritur gjatë shekullit, duke i shqyrtuar lëvizjet politiko-ekonomike të shkencave sociale dhe konkluzionet e bëra nga këto shqyrtime. Vetëm ata do ta njohin shpirtin e vërtetë të ligjit të cilin e ka themeluar vet natyra për të rregulluar marrëdhëniet ndërnjerë-zore.

Mbreti ynë dhe këshilltarët e tij

Planet e sotme të aksionit, sidomos ato të ardhshëm, do të jenë të panjohur edhe për ata njerëz që quhen këshilltarë të afërt të mbretit. Vetëm mbreti me mësuesit dhe inspiruesit e tij do të dijë se çfarë është përgatitur për të ardhmën.

Mbreti ynë - personifikim i fatit

Do ta shohin të gjithë se Sovrani është zot i vetvetes, me vullnetin e tij të papërkulshëm. Ai do të jetë personifikim i fatit në rrugë të panjohura. Duke mos ditur qëllimin e urdhëresave të mbretit, askush nuk do të guxojë që t’i vendosë pengesa atij, të cilit gjithçka i është përgatitur në fshehtësi.

Është e qartë se truri i Sovranit duhet medeomos t’i përgjigjet nivelit të madhështisë së planit shtetëror. Prandaj ai do të ngritet në fron vetëm pasiqë të ketë kaluar provimin intelektual nga dijetarët tanë.
Që populli ta njohë dhe dojë mbretin e vet, mbreti duhet t’i flasë atij në vende publike, sepse vetëm ky është mjeti i cili do ta përforcojë unitetin midis këtyre dy pushteteve botërorë, të cilat ne i kemi ndarë nëpërmes frikësimit, sepse kjo na është dashtë për të vendosur veten tonë në mes tyre, për të ndikuar duke e orientuar secilin prej tyre veç e veç.

SEANCA E NJËZET E KATËRT

Programi financiar

Sot do të flas mbi programin financiar, të cilin e kam lënë për fund të raportit tim, sepse kjo është pika kryesore dhe më e vështirë, vendimtare për planet tona. Duke filluar këtë çështje thërras kujtesën tuaj, për atë që tanimë kam thënë; se numrat do të vendosin mbi rezultatin e punës sonë.

Kur të vijmë në pushtet dhe për ta mbajtur pushtetin tonë autokratik, ai duhet të ruhet për të mos e ngarkuar popullin me tatime të reja. Nuk duhet harruar për asnjë çast, se mbreti duhet luajtur rolin e babait, të shtëpiakut, Patriarkut tonë hebrej.

Por, meqë organizata e jonë udhëheqëse kushton shumë, duhet gjetur mjete financiare, të domosdoshme për ekzistencën e saj. Prandaj, duhet studjuar me shumë mend çështjen e barazpeshës. Meqenëse Sovrani në shtetin tonë është pronar i ligjshëm i të gjitha të mirave të shtetit të tij, ngritja e mjeteve nga kapitali do të mund të shërbejë për të rregulluar qarkullimin e parave në shtet.

Për të mos pasur ankesa nga detyruesit e pasur të tatimit ndaj taksave të cilat i godasin, do t’ju tregohen llogaritë detale mbi dedi-kimin e hargjimeve të bëra, përpos llogarisë së fondit të fshehtë, të cilat përdoren en bloc për nevojat e fronit dhe të administratës. Sovrani nuk do të ketë pronë personale, pasiqë atij i përkasin të gjitha të mirat shtetërore; përndryshe, këto dy kuptime do të ishin në kundërthënie me njëra-tjerën. Fakti se ka pronë personale, do t’ia përjashtonte të drejtën e posedimit me të gjitha.

Arka shtetërore

Banka shtetërore është e detyruar të ruajë fondin rezervë me sasi konstante të mjeteve, dhe në rast se nga tatimi mblidhet më shumë se nga kjo sasi, teprica duhet të kthehet në qarkullim për t’u përdorur për punët publike. Fakti se nisma për këto punë i përket qeverisë, punëtorit do t’ia lidhë duart për interesa të shtetit dhe të personelit të sovranit, i cili i personifikon ato në vetvete.
Një pjesë nga kjo shumë do të përcaktohet për shpërblimet të cilat do t’i ndahen zbuluesve dhe prodhuesve, sepse përpos sasisë së caktuar (e cila do të llogaritet në të gjërë), asgjë nuk do të ngelë në arkë, as fondi më i vogël. Paraja është për të qarkulluar, dhe çdo stagnim e dëmton funkcionimin e mirë të mekanizmit shtetëror, të cilit paraja i shërben si kallauz. Nëse kallauzi mungon, makina mund të ketë pasoja.

Duke vendosur qarkullimin e obligacioneve në vend të një pjese të parave të imta, zbatohet ndalesa, pasojat e së cilës vërehen që tani.

Trezori shtetëror

Do të themelojmë trezorin shtetëror, tek i cili sovrani çdo moment do të mund t’i gjejë llogaritë e gatshme të të ardhurave shtetërore, përpos për muajin paraprak, të cilat akoma nuk do të tregohen. Personi i vetëm i cili nuk do të ketë interes të vjedhë arkën e shtetit është pronari i tij, e ky është sovrani. Për këtë vetëm kontrolla e tij mund të pengojë humbjen dhe përdorimin pa kriter të tij.

Ndalimi i shpenzimeve të reprezentacionit

Do t’i ndalojmë të dalat dhe letrat-etiketat e tjera me shkrim të cilat sovranit i marrin kohën e çmuar për t’u marrë me çështje serioze. Vetvetiu nënkuptohet se sovrani ynë për asnjë moment nuk mund të jetë i preokupuar me detyra në drejtorinë e tij. Po të përkujdesej me etiketat dhe të hyrat, të cilat sovranin e shndërrojnë në kukëll, puna e tij do të pamundësohej. Sovrani i ynë nuk do të shkapërderdhë fuqinë e tij në llogari të të vardisurve, të cilët nuk mendojnë për interes të shtetit, por për profitin e tyre personal.

Frenimi i jetës ekonomike

Për të shkaktuar kriza ekonomike tek Gojimët, mjafton të tërheqim paranë nga qarkullimi. Kapitali i madh është grumbulluar pasi që i është marrë shteteve, të cilat pastaj kanë qenë të detyruar të kërkojnë kredi. Pagesa e kamatave në këto kredi i ka ngarkuar financat shtetërore, duke shkaktuar robërimin e shteteve ndaj kapitalit tonë. Koncentrimi i industrisë në duar të kapitalistëve, të cilët e kanë mbytur industrinë e vogël, i ka thithur të gjitha fuqitë, së pari të popullit, pastaj edhe të shteteve.
Qarkullimi i parasë

Emitimi i tanishëm i parave të imta nuk i përgjigjet sasisë së shpen-zimeve për kokë dhe nuk mund t’i kënaqë nevojat e punëtorëve. Ky emitim tek ne do të jetë në proporcion me shtimin e popullsisë sonë. Fëmiu i posalindur do të konsiderohet si një njësi më shumë, të cilin duhet kënaqur si të rriturin. Përkundrazi, çdo vdekje do të tërheqë me vete zvogëlimin nga shuma e tërë ndaj shpenzimit personal, të cilën e ka pasur i ndjeri sipas rrjedhës së kohës dhe nevojave individuale. Ky revizion i dhënjes së parave është një çështje kapitale për tërë njerëzimin.

Paraja e bazuar sipas vlerësimit të punës

Ju e dini se njësia e arit ka qenë fatale për shtetet të cilët e kanë përvetësuar, sidomos për shkak se ka zvogëluar paranë në qarkullim. Prodhimi i parasë së artë na ka dhënë mundësinë për ta mbledhur për vete, duke e zvogëluar edhe më shumë qarkullimin e parave.

Paraja e imtë në të ardhmen

Ne do të kemi një sistem plotësisht tjetër: do të vendosim paranë e bazuar mbi vlerën e punës. Asgjë nuk pengon se a është ajo prej letre a druri, sepse paraja, si shenjë e ndryshimit, nuk guxon të ketë vlerë të brendshme, por vetëm shërben për të shënuar çmimin e gjësendeve të cilët përdoren për nevoja normale njerëzore, e jo për vathët e njerëzve. Njerëzit shpenzojnë fuqinë e tyre për të arritur këtë vlerë, të cilën e kanë përvetësuar një grup kapitalistësh, për t’i sunduar dhe robëruar njerëzit tjerë.

Drejtoria financiare tek Gojët

Por, kur ne të vijmë hapur në pushtet, do t’i ndryshojmë themelet financiare të Gojëve. Ato ne i mendojmë në formën e cila nuk do të zgjojë dyshimin e askujt. Do të vërtetojmë domosdonë e këtyre ndryshimeve duke e lansuar në opinion gjendjen e parregulluar financiare të Gojëve. Do të tregojmë se si çrregullimi financiar i tyre i ka sjellur deri aty, sa që më nuk kanë buxhet të përhershëm.
Ata përcaktojnë llogarinë e rregullt e cila rritet çdo vit, nga këto arësye: kjo llogari, siç e shihni, mjafton vetëm për gjysëm viti; votohet për llogarinë plotësuese e cila shpenzohet për tre muaj, dhe gjithçka kokludohet me llogarinë plotësuese, dhe atë me likuidim. Pasiqë llogaritja e një viti vlerësohet sipas llogarisë së vitit të paraprak, aprovohet rritja shtesë deri 30% në vit, me çka për çdo 10 vjet buxheti trefishohet. Me këtë metodë, e cila shteteve i lejon mosbrengosjen, arkat e tyre mbesin të zbrazëta. Pason periudha e kredive të cilat e hanë mbetjen, pason bankroti i shteteve. Ky sistem i drejtimit financiar me të cilin i kemi mësuar Gojët, për ne nuk vlen.

Kreditë shtetërore

Çdo kredi dëshmon dobësinë e shtetit dhe paaftësinë e sovranëve për t’i kuptuar të drejtat e tyre. Ata nuk dijnë t’i plotësojnë nevojat financiare nëse nuk shtrijnë dorën dhe luten për mëshirë nga bankierët tanë. Kreditë e jashtme janë ushujza të cilat nuk do ta lëshojnë organizmin shtetëror derisa vet shteti të mos i heqë qafe.

Mirëpo, shtetet nuk i heqin ato, përkundrazi, ato i tërheqin gjithmonë, për të shumëzuar kontributin të cilin ia paguajnë bankierëve tanë. Për këtë ato detyrimisht do të vdesin nga humbja e gjakut, të cilin ia pinë vetvetes.

Le të shqyrtojmë pra, çka është krediti, e në veçanti, krediti i jashtëm.

Krediti është dhënja e letrave me vlerë obligative shtetërore, sipas të cilave shteti do të paguajë kamatat e caktuara të kapitalit të dhënë. Nëse krediti është me 5% kamatë, shteti, brenda 20 vjetëve, nga kamatat do të humb aq sa është krediti; brenda 40 viteve, sasia e humbur do të dyfishohet; brenda 60 viteve trefishohet, ndërsa borxhi mbetet siç ka qenë në fillim.

Sipas kësaj llogarie, është e qartë se shteti, me sistemin e tatimit të përgjithshëm, obliguesve të pafat të tatimit ua merr edhe metelikun e fundit, për të mbuluar kamatat e kapitalistëve të huaj, tek të cilët ka huazuar paratë, në vend se t’i marrë në vendin e tij, e të mos paguajë kamata të cilat janë njësoj si edhe borxhet e përjetshme.

Derisa kreditë kanë qenë popullore, Gojët vetëm sa i kanë bartur ato nga xhepi i të varfërit në xhep të të pasurit. Prej kohës kur ne i kemi blerë njerëzit, nëpërmes të cilëve kanë arritur kreditë e jashtme, e gjithë paraja ka ardhur në arkat tona dhe të gjithë gojimët na kanë paguar borxhet, duke mos dyshuar fare në këtë.
E vërteta është se, mendjelehtësia e pushtetarëve gojimë, korrupcioni i ministrave të tyre, apo mosnjohja e çështjeve financiare, sa i përket punëve shtetërore, ka shkaktuar nënshtrimin e popujve ndaj nesh, duke i detyruar të krijojnë borxhe tek ne, nga të cilat nuk do të mund të lirohen kurrë. Kjo ka shkaktuar vendosjen e të gjitha çështjeve financiare nën drejtimin tonë. Por duhet ditur se kjo punë na ka kushtuar me shumë mundime, kohë dhe para.

Kreditë e ardhshme shtetërore

Kur të vijë koha e jonë, nuk do të durojmë pengesa të qarkullimit të parasë. Rrjedhimisht, nuk do të ketë obligacione shtetërore me kamata, pagesa e të cilave do t’i thithte të gjitha të ardhurat, në llogari të ushujzave parazite. Të drejtën e dhënjes së obligacioneve do ta kenë vetëm shoqëritë industriale, të cilat do të mund t’i paguanin kamatat nga të ardhurat e tyre, ndërsa shteti i cili huazon para vetëm për shpenzimet e veta, dhe jo për të prodhuar ope-racione, nuk do të benificohet.

Vlerat industriale

Shteti i ynë do t’i blejë vlerat industriale dhe tek borxhliu do të bëhet kujdestar i cili do të marrë kamatën nga paratë e veta, në vend se të paguajë për to. Kjo masë do të pengojë çdo ngecje në qarkullim të parasë dhe nuk do të nxisë më moskujdesin dhe përtacinë, të cilat kanë qenë të dobishme gjatë regjimit gojim, por të cilat nuk guxojnë të ekzistojnë më, kur ne të qeverisim.

Paaftësia e Paganëve në lëminë e taksimit financiar

Tanimë jeni në dijeni për korruptimin, ultësinë dhe marrinë e trurit shtazarak të Gojëve, kur të mendohet se ata as që mendojnë në atë se si një ditë do t’i akuzojë bota, për kreditë me obligim për t’i paguar kamatat dhe borxhin të cilat i kanë marrë tek ne, dhe se as që kanë dyshuar se, për të na kthyer ato para me kamata, duhet të nxjerrin paratë e xhepit!

Do të ishte më e thjeshtë për ta, sikur t’i tërhiqnin këto para nga obliguesit e tyre kreditorë, në vend se të na paguajnë borxhin në shumat të cilat për shkak të kamatave rriten çdo vit. Por ne kemi ditur t’i paraqesim kreditë në formën që ata i kanë konsideruar të përshtatshme. Kjo përsëri dëshmon për përparësinë gjeniale të shpirtit tonë.

Metodat tona financiare, të paraqitura në çastin e duhur, në dritën e ndritshme të përvojës shekullore, për të cilën shtetet gojime na kanë dhënë material të bollshëm, do të theksohen me qartësinë dhe precizitetin e tyre, duke treguar efektin e sistemit tonë të ri.

Ky sistem do të eliminojë të gjitha keqpërdo-rimet të cilat na kanë shërbyer për të shkatërruar Gojët, por të cilat nuk do t’i durojë qeveria e jonë. Kështu do të përcaktojmë që as Sovrani as nëpu-nësi më i vogël, nuk do të mund të abuzojë as me shumën më të vogël, dhe as ta përdorë për qëllime tjera nga ato të parapara me planin tonë.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:24 am

SEANCA E NJËZETË E PESTË

Kreditë popullore

Për t’i plotësuar raportet e mia nga seancat paraprake, do t’i shtoj edhe disa shpjegime të cilat i përkasin kredive popullore. Nuk do të flas më asgjë mbi kreditë e jashtme, sepse ato nuk do të ekzistojnë në shtetin tonë. Kreditë për Gojët nuk do t’i ushqejnë më arkat tona nga paratë e popujve të tyre.

Për të mbledhur mjete financiare dyfish e trefish më të mëdha se sa ato që ju kemi huazuar Gojëve, për të cilat as që kanë pasur nevojë, jemi shërbyer mjaft me indolencën dhe korrupsionin e qeveritarëve të tyre. Kush do të mund të bënte më shumë për ne?

Tani do ta paraqes më detalisht çështjen e kredive të brendshme. Duke paralajmëruar emisionin e kredive, qeveria mbledh parapagesën për blerjen e titullarëve në profit, të cilët nuk janë asgjë tjetër përpos çeqe. Për të qenë të disponueshme për të gjithë, atyre ju caktohet vlera prej 100 gjer 1000. Aq më shumë që, nënshkruesit e parë gëzojnë levër-dinë e uljes së çmimit nga sasia e shënuar.

Menjëherë të nesërmen bëhet rritja artificiale e valutave të shpërndara, me arësyetim se po grabiten nga të gjithë. Për disa ditë dhe të gjitha arkat shtetërore do të mbushen, dhe nuk do të dijnë çka të bëjnë me të gjitha ato nëshkrime. (Po pse i kanë pranuar aq shumë?). Pra, sasia e nënshkrimeve do të tejkalojë shumë kredinë e kërkuar. Efekti i kërkuar është arritur me vet këtë fakt. Kjo është njësoj sikur të thuhej: “shikoni se çfarë besimi gëzojnë letrat me vlerë të qeverisë!”

Borxhet shtetërore dhe taksimi

Por kur loja të luhet, mbetet para pasivës së rëndë.
Për të paguar kamatat, duhet filluar me kredira të reja, të cilat, në vend që ta zvogëlojnë, e ngrisin borxhin kryesor. Kur krediti shpenzohet, duhet mbledhur tatimet e reja, jo për likuidim të kreditit, por për pagesën e fitimit. Këto tatime pra, janë pasiva e cila mbulon pasivën tjetër.

Zvogëlimi i kamatimit në kredi

Më në fund vie çasti i zbritjes. Por, kjo vetëm zvogëlon kamatën, por nuk fshin edhe borxhin. Aq më parë që nuk mund të bëhet ulja e tepruar e kamatës pa lejen e kredidhënësit. Duke paralajmëruar uljen, kthimi i depozicionit i ofrohet atyre që nuk pranojnë uljen e propozuar. Nëse të gjithë do të kërkonin pagesën, qeveria do të binte në kurthin e vet, duke u gjetur në pozitë të borxhliut të pazgjidhshëm.

Për fat, Gojët, duke mos i kuptuar financat, gjithmonë kanë preferuar më parë humbjen në ndërrim të uljes së kamatës, se sa t’i kërkojnë paratë e veta. Kështu i kanë dhënë mundësi qeverive të veta që t’i mbujonë deficitet e tyre të cilat janë numëruar në miliona. Por sot, me kreditë e jashtme, nuk mund të luajnë lojëra të tilla, sepse Gojët e dijnë se, nëse paralajmërojnë zvogëlimin e kamatave, ne do të kërkonim pagesën e kreditit kryesor.
Pamundësia e shtetit për të paguar borxhet

Bankroti që do të pasonte, do t’i tregonte më së miri popujve se nuk ekziston kurfarë interesi i përbashkët midis tyre dhe qeveritarëve të tyre. Tani po ju tërheqim vëmendjen posaqërisht në atë që vijon:

Përforcimi i kredive popullore – Kamatat e përhershme

Tani të gjitha kreditë popullore janë përforcuar me të ashtuquajturin borxh pa interes, dmth. me borxh i cili paguhet pas një afati të shkurtër apo të gjatë. Ky borxh përbëhet nga shuma e paguar për bankën e kursimit ose arkave tjera për ruajtje. Meqë këto fonde i mbesin qeverive në disponim, ato shpenzohen për pagesën e kamatave të kredive të jashtme dhe kompenzohen me vlerën e njejtë të shumës së obligacioneve shtetërore. Këto obligacione i mbulo-jnë të gjitha deficitet e arkave shtetë-rore të Gojëve.

Ndalesa e bursave valutore

Kur ne të arrijmë në fronin gjithpërfshirës, të gjitha këto barna mjekues do të zhduken, sepse do të jenë në kundërshtim me interesat tona. Ne do t’i ndalojmë gjithashtu edhe të gjitha burzat valutore, sepse nuk do të lejojmë që të lëkundet prestigji i pushtetit tonë me ndërrimin e çmimeve të valutave tona. Ato do të jenë të stabilizuara me ligjet tona dhe nuk do të mund të ndryshohen. Ngritja tërheq me vete uljen. Ne do të fillojmë t’i ngrisim valutat e Gojëve, por nuk do të luhatemi të kalojmë edhe në ulje.

Shënimi i çmimit të valutave tregëtare

Bursat do t’i zëvendësojmë me ente të mëdha zyrtare fetare, të cilët do të do të kenë rol që, sipas udhëzimeve të qeverisë, të vejnë tatimin mbi vlerat industriale. Këto ente do të munden, që brenda një dite, t’i hedhin në treg vlerat industriale në lartësinë gjer 500 milion ose aq edhe t’i blejnë. Në këtë mënyrë këto ndërmarrje industriale do të varen nga qeveria e jonë. Mund të paramendoni se çfarë pushteti do të arrijmë me këtë mënyrë.


SEANCA E NJËZET E GJASHTË
Monopoli i ynë shkatërron begatinë e Gojëve

Së shpejti do t’i organizojmë monopo-let e rëndësishme, rezervoaret e pasurisë së fuqishme, nga të cilat do të varen edhe begatitë më të mëdha Goje, ashtu që ato do të zhduken në të njejtën kohë me zhdukjen e kreditit shtetëror, ditën e nesërme, pas fundosjes së tyre politike. Të gjithë ju, zotërinj të pranishëm, ekonomistë, urdhëroni dhe peshoni rëndësinë e një kombinimi të këtillë... Përparësia e Mbiqeverisjes sonë do të rritet shkallë-shkallë; ajo do të konsiderohet mburojë, zbatuese dhe dhuruese e liberalizmit.

Zbatimi i taksave - zhdukje e begatisë tokësore të aristokracisë Goje

Nëse aristokracia është fuqi legale, do të jetë e vdekur; nuk do të mirremi më me të. Nëse ajo është pronare e të mirave të patundshme, na dëmton, sepse mjetet financiare të saj ia sigurojnë pavarësinë dhe mundësinë për të mbajtur në duar të veta pronën e patundshme.

Ne duhet të bëjmë gjithçka që kjo pasuri e patundshme të kalojnë në duar të popullit, të cilin ne kemi filluar ta mësojmë me punë bujqësore, e për të cilat nuk ka aftësi të mjaftueshme, meqenëse është orientuar në tregëti dhe komisione, gjegjësisht në spekullacione.

Të gjitha punët tona kanë për qëllim t’i shkatërrojnë Gojët për të qenë robërit tanë, në kohën kur duke zbatuar kreditin në patundshmëri, të gjitha pronat e pasanikëve dhe të fshatarëve, do të kalojnë në duart tona. Atëherë, për t’u ushqyer, Gojët do të jenë të detyruar të punojnë për ne, sepse askush nuk do t’ju shesë më prodhimet bujqësore, siç ka qenë në kohë të Sallamonit. Ne do t’i ushqejmë dhe ruajmë për punë, si kafshë dhe si limona për shtrydhje.

Kur ne të qeverisim, e drejta normale e njeriut për të shitblerje do të ndalohet. Për të arritur tek kjo, mjeti më i mirë është leçitja e aristokracisë nga prona e tij; kjo pastaj mund të bëhet edhe me fshatarët. Metoda më e suksesshme për zbatimin e këtij plani është ngritja e taksës dhe e tatimit mbi patundshmërinë; me fjalë të tjera, futja e tokës në borxh. Kjo varësi do t’i mbajë Gojët, pronarët e pasurisë së patundshme, në gjendje robërimi të parezistueshëm.

Aristokratët e tyre, duke mos ditur t’i ndihmojnë vegjëlisë, së shpejti do të shkatërrohen dhe lëshojnë tokat e tyre, të cilat do t’i blejmë ne si dhurata, nëse jo personalisht - së paku për një çast - atëherë nëpërmes njerëzve të thyeshëm.

Spekullimet

Në të njejtën kohë duhet aktivisht të mbrojmë tregëtinë dhe industrinë, para së gjithash spekullacionin, i cili do të shërbejë si kundërpeshë e industrisë. Pa spekullacione industria do të mblidhte kapital privat, dhe kjo do të mund të përmirësojë gjendjen e bujqëve, duke liruar tokat në të cilat janë evidentuar borxhet e kreditit të entit mbi tokën.
Përkundrazi, do të na nevoitet që industria ta shuajë pasurinë bujqësore dhe përmes shpekullimeve të bëjë që e tërë pasuria e botës të kalojë në duart tona, duke i hudhur Gojët në rradhët e proletariatit. Atëherë ata do të përulen para nesh, vetëm për të fituar të drejtën e ekzistencës.

Jeta luksoze

Për të shkatërruar industrinë e Gojëve, me ndihmën e punëve spekullative, do të fusim në jetën e tyre luksin e shfrenuar, me të cilin gjithçka shkatërrohet.

Rritja e rrogave dhe shtrenjtimi i jetës

Rrogat do t’i rrisim, por kjo nuk do t’ju ndihmojë aspak punëtorëve, sepse në të njejtën kohë do t’i ngrisim çmimet e artikujve jetësorë, me arësyetim se ka rënë bujqësia dhe kujdesi për punët bujqësore.

Futja e shprehisë së alkoholit tek punëtorët

Aq më shumë, ne do t’i mbyllim me kujdes të gjitha burimet e prodhim-tarisë, duke i nxitur punëtorët të përdorin alkoholin. Sa i përket Gojëve intelegjentë, ata do t’i zhdukim nga faqja e dheut.

Mashtrimi i punëtorëve me shkencat tona ekonomike

Me qëllim që Gojët të mos i shohin nga lartë letrat tona të lojës, do t’i fshehim ato, gjoja me dëshirën se i shërbejmë klasës punëtore dhe parimeve të larta ekonomike, të shprehura me teoritë tona ekono-mike.
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:25 am

SEANCA E NJËZET E SHTATË

Simboli i Gjarpërit dhe domethënia e tij

Sot mund t’ju dëshmoj se jemi vetëm disa hapa të larguar nga qëllimi. Ja plani i gjithë rrugës të cilën e kemi kaluar dhe distanca e vogël të cilën duhet kaluar akoma, në mënyrë që të plotësohet rrethi Simbolik i Gjarpërit, simbolit të popullit tonë. Kur ky rreth të mbyllet përfundimisht, të gjitha shtetet e Europës do të gjenden në kthetrat tona të forta.

Paqëndrueshmëria e kushtetutave kryengritëse - frika nga terrori para kështjellave Goje

Së shpejti do të trazohet peshorja e kushtetutave moderne, sepse meka-nizmin e saj e kemi shkatërruar që në kohën e themelimit të tyre, kështuqë enët e saj, duke anuar herë në njërën e herë në anën tjetër, më në fund do ta shkatërrojnë llozin në të cilin mbahet peshorja. Gojët e kanë imagjinuar se e kanë ndërtuar në mënyrë solide, gjtihmonë duke shpresuar se ajo më në fund do ta gjejë drejtpeshimin.

Por, sovranët, para syve të popullit janë të ngjeshur me përfaqësues të popullit, të cilët bëjnë marrëzira, sepse janë të papërgjegjshëm dhe pa kontroll. Ata janë të vetëdijshëm se pushtetin e tyre ia kanë borxh vetëm terrorit i cili sundon në kështjellë. Sovranët e tyre, duke iu frikuar popullit, nuk mund të shkojnë në mesin e tij, për t’u marrë vesh, si dikur, dhe për t’u mbështetur tek ai kundër uzurpatorëve të pushtetit.

Pushteti transparent i sovranit dhe pushteti i verbër i popullit, njëherë të ndarë nga ne, e kanë humbur tërë rëndësinë e tyre, dhe kështu të vetmuar, janë bërë të pafuqishëm si edhe i verbëri pa shkop.

Luftrat partiake - Ambicjet e tyre

Për t’i shtyer karrieristët e etshëm të tyre për keqpërdorim të pushtetit, i kemi ngritur këta dy faktorë kundër njëri tjetrit, duke ju zhvilluar tendencat e tyre liberale për pavarësi. Në këtë kuptim ne i kemi nxitur të gjitha iniciativat e mundshme, duke ju lënë edhe armë në duar partiake, ndërsa pushtetin e kemi bërë shenjë të ambicjeve të tyre. Me anë të alarmeve shtetet e tyre i kemi shndërruar në arena.

Fjalimet parlamentare dhe gazetarët arrogantë

Ka mbetur edhe pak, kur turbullirat dhe bankrotet do të trondisin institucionet ekzistuese.
Llomotitësit e pashterrshëm, mbledhjet parlamentare dhe kuvendet e tjera drejtuese, i kanë shndërruar në vatra fjalamanie konfrontimi.
Gazetarët arrogantë e të pafytyrë dhe përpiluesit e pavëmendshëm të pamfleteve, sulmojnë për çdo ditë personelin e tyre udhëheqës. Keqpërdorimi i pushtetit do të sjellë përfundimisht shkatërrimin e institucioneve dhe gjithçka do të shkojë në ajër nga goditjet e masës së çoroditur nga liberalizmi.

Fiksioni i të drejtës për kryengritje

Ne i kemi robëruar aq shumë popujt nëpërmes mjerimit, në të cilën nuk kanë qenë as në kohën kur më në fund i kemi liruar nga armiqt e tyre; por ata tani nuk do t’i lirohen mjerimit. Të drejtat të cilat i kemi vendosur në kushtetuta për masat, janë vetëm fiktive por kurrsesi reale. Këto të drejta janë shprehje e idesë së parealizueshme.

Opozita e pushtetit dhe e popullit

Çka i ka mbetur më punëtorit të kërrusur nga pesha e rëndë e punës, apo proleterit të shtypur nga fati i tij, kur llafazanët e kanë fituar të drejtën që për çështje serioze vetëm të flasin, ndërsa gazetarët vetëm të shkruajnë mbi lloj - lloj marrëzish. Popullit nuk i ka mbetur gjë tjetër, përpos t’i blejë trohat e bukës nga tryeza jonë, të cilat ua hudhim ne, për t’i votuar ligjet tona e për t’i zgjedhur agjentët tanë.

Të drejtat republikane për punëtorët janë vetëm një ironi e hidhur, sepse, për të nxjerrë ndonjë interes nga këto të drejta, i pengon nevoja e punës së përditshme, derisa të mos ju shkëputen edhe garancionet mbi sigurinë dhe marrjen e përhershme të rrogës, duke i obliguar që ne (varësisht nga grevat të cilat i organizojnë patronët e tyre - të cilat i nxisim kur na duhet për të kthyer vëmendjen nga punët tona), t’ju imponojmë ndojnë masë e cila na shkon për shtati.

Të pasurit dhe të sapoardhurit

Popujt dhe qeveritë, nën dirigjimin tonë, e kanë çrrënjosur aristokracinë e tyre, e cila ka qenë mbështetëse e tyre, një mbrojtje (për interesa të saja) duke i plotësuar edhe nevojat e tyre. Kështu, ata sot kanë rënë nën pamëshirën e uzurpatorëve të pasuruar rishtas, të cilët i kanë zënë pozitat e larta, dhe si një barrë e padurueshme ushtrojnë presione mbi punëtorët.

Kriza ekonomike botërore

Kjo armiqësi do të theksohet gjithnjë e më shumë kur do të shfaqet kriza ekonomike, e cila do të bllokojë marrëveshjet financiare dhe tërë jetën industriale. Këto ngjarje do të hedhin një numër të pafund të punëtorëve në rrugët e të gjitha shteteve të Europës. Kujtohuni se me sa vullnet do të sulen të derdhin gjakun e atyre, të cilët i kanë urryer që nga fëmirija.

Tanët do të jenë të mbrojtur
Ata nuk do të drejtohen kundër tanëve, sepse ne, duke e ditur çastin e sulmit të tyre, do t’i marrim të gjitha masat për t’u mbrojtur, ashtu siç kemi vepruar në kohë të komunës së Parisit.

Pushteti ynë do të mbysë liberalizmin

Gojëve ju kemi dëshmuar se përparimi do t’i sjellë gjer në vetëdijen mbretërore. Despotizmi i ynë do të jetë i atillë, që ai do t’i qetësojë të gjitha kryengritjet me masa të mençura dhe rigoroze. Ai do ta eliminojë liberalizmin nga të gjitha institucionet tona.

Rënja e pushtetit dhe revolucioni i madh

Prandaj, duke ju imponuar Gojëve idetë e liberalizmit, popujt e kanë ndjerë se, në emër të lirisë, pushteti vetëm ka bërë koncesione dhe lëshime. Nga kjo kanë konkluduar (kanë jetuar me iluzione!) se paraqesin një forcë me të cilën duhet të llogaritet, dhe duke menduar se të drejtat e tyre janë të njejta me të drejtat e qeverisë, janë ngritur në kryengritje. Por, të ngjashëm me të verbërit e tjerë, kanë hasur në pengesa të panumërta. Vrapuan të gjenin një udhëheqës: por ranë në duart tona duke e lëshuar mandatin e tyre para këmbëve të agjentëve tanë!

Fuqia ndërkombëtare e masonerisë

Sot, si fuqi ndërkombëtare që jemi, jemi të palëndueshëm. Nëse ndonjë shtet gojim na sulmon, tjetra na ndihmon. Përultësia e popujve gojimë është aq e pafundshme, sa që ata vetëm zvarriten para fuqisë sonë.

Gojët janë të pamëshirshëm vetëm para dobësive dhe gabimeve edhe më të vogla, ndërsa tolerues ndaj krimeve; nuk i nënshtrohen pushtetit të drejtë, por janë të durueshëm deri në torturë, para ashpërsisë së despotizmit të vendosur.
Kjo është ajo që siguron të jemi të palëndueshëm.

Gojët nga kryeministri i tyre, -diktatorët tanishëm të cilët i kemi dresuar- durojnë keqpërdorimet për të cilat ua kishin prerë kokat njëzet mbretërve...

Edukimi i gabuar i popujve
Kjo ndodh sepse agjentët tanë i bindin ata, pushtetarët gojimë, se dëmet që ata i sjellin shtetit, sjellin lumturinë ndërkombëtare, vëllazërinë e popujve, solidaritetin (kuptohet se nuk ju flitet se këtë bashkësi të popujve do ta realizojë vetëm pushteti ynë, nën pushtetin tonë ndër-komëtar).

Dhe ja, populli i akuzon të pafajshmit, dhe i liron fajtorët, vetëm për të dëshmuar se është zot i situatës. Duke garuar kështu me përfaqësuesit e tyre në pushtet, populli rrënon çdo baraz-peshë dhe gjithkund krijon trazira.

Liria

Fjala “liri” e ven në konfllikt njerëzimin me të gjitha forcat, pra edhe me forcat e Zotit dhe të natyrës. Prandaj jemi të detyruar që, kur të vijmë në pushtet, të fshijmë nga fjalori edhe vet emrin “liri”, si simbol të fuqisë shtazarake, e cila masat i shndërron në egërsira të etshme për gjak. Mirëpo, gjithashtu është e vërtetë se, egërsirat e ngopura me gjak i zë lehtë gjumi, të cilat është lehtë t’i lidhësh.
Përndryshe, nëse ju mungon gjaku, nuk flejnë por rrihen njëri me tjetrin.

Përktheu: Fatos Aliu
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:26 am

Vështrim mbi librin "Sekreti i sundimit te Botës"

Duke shfletuar kalimthi këtë libër, të cilin mund ta quajmë Manual për sundimin e botës, fillimisht kisha dyshimin se mos mund të ishte një nga qindra librat e zhanrit mistik të fantazisë, edhe pse nuk isha i panjohtuar me lëndën apo plagjiaturën e tij të konvertuar të programit nazist të veprës “Mein Kampf” të Adolf Hitlerit, të dorës së zgjatur apo të mashës së komplotit antinjerëzor, të Luftës së Dytë Botërore, me pasojat katastrofale për njerëzimin dhe vet popullin gjerman, i cili në “bisedimet” me Rauschningun shprehej:

“Në kohën time kam qenë sinqerisht i tronditur duke lexuar “Procesverbalet e dijetarëve sionistë”...E kam kuptuar menjëherë se duhet ta zbatojmë, natyrisht, në mënyrën tonë (7, fq. 92). Kam mësuar shumë nga këto “Procesverbale”. Në përgjithësi, unë kam mësuar shumë nga armiqtë e mij.

Teknikën revolucionare e kam mësuar nga Lenini dhe Trocki dhe marksistët tjerë... I çmendur është ai i cili nuk mëson nga armiqtë e tij. Vetëm i ligu frikohet se tek ato i humb idetë e veta personale...Më së shumti kam mësuar nga jezuitët. Këtë e ka bërë edhe Lenini. Deri sot asgjë në botë nuk ka më madhështore se sa rendi kierarkik i kishës.

Shumë nga ky rend kam marrë për partinë time ”. Përkthyesi i këtij libri në kroatisht, Dr. Franjo Letiq, duke arësyetuar botimin e tij, thekson:

“A duhet të heqim dorë nga Nobeli, sepse botës ia ka zbuluar dinamitin me të cilin kjo botë mund të shkatërrohet (a nuk i bëhet nderimi më i madh çdo shkencëtari apo shkrimtari marrja e shpërblimit Nobel?), ose nga zbuluesi i energjisë atomike, sepse ajo mund të keqpërdoret?”

Ky libër, i botuar në fillim të shekullit XX, ka bërë jehonë të madhe, duke revoltuar e nxitur qarqet hebrenje për ta ndaluar apo larguar nga publiku, që ka ngritur çmimin e tij të shitjes në kuota milionëshe.

Përmbajtja e këtij manuali në formë të procesverbaleve të seancave, nga 1 gjer 27, dëshmon për fillet e hershme të programit monstruz por praktik të dominimit të botës, i cili i ka paraprirë dhe nxitur ngjarjet e mëpastajme që kanë ndodhur, si edhe të atyre që parashihen në të ardhmen, rezultat i skenareve të planifikuar me domethënie dhe zbatim në botë, siç e thonë edhe autorët e këtij programi:
“Në vend të sunduesve mbretëror, do të vendosim vet Demonin, të cilin të gjithë do ta konsiderojnë Qeveri Mbishtetërore. Duart e tij do të shtrihen në të gjitha anët si kthetra, ndërsa organizata e saj do të jetë aq fuqiplote sa të sundojë me tërë botën.” (Seanca e dhjetë: “Mbiqeverisja e jonë”).

Po ta trajtojmë këtë libër thjesht si pjellë të një fantazie utopiste, mund biem në grackën e verbësive tona dhe të qëllimeve të tij, ngado që ta ketë burimin. Motoja e misionit të procesverbaleve të këtij programi apo manueli është kuptimplotë: sundimi i botës me të gjitha format dhe mjetet në dispozicion, pa marrë parasysh viktimat dhe pasojat, ose, shkatërrimi i saj.

Një program i këtillë mund të jetë produkt i mendjeve të destruksionit gjenial, i cili ka gjetur aplikim në skenën politike botërore, sa herë që janë shfaqur krizat, si nxitës apo shkaktar i tyre, duke provokuar reaksionet e njerëzimit në vetëmbrojtje nga forcat e errësirës, të personifikuara me liderë-maniakë të botës, siç është Demoni i kësaj vepre.

Ngjarjet e kohës sonë dëshmojnë se shkaqet e trazirave dhe të zhvillimeve në botë nuk janë rastësi, apo vetëm luftë interesash kombesh e shtetesh, luftë fesh apo ideologjish, por luftë e imperatorive për të sunduar botën, me misione për interesa të programuara, kryesisht shfrytëzuese të vendeve në zhvillim, që kanë sjellë më shumë luftra se paqe, më shumë shkatërrim të natyrës se kultivim të saj.

Sa është ky program ugurzi i realizueshëm? Kush qëndron prapa tij? Sa qëndrojnë pohimet e përmbajtjes së tij si program sionist, me të cilin instrumentalizohen hebrenjtë? Cili është synimi i mbjelljes së urrejtjes kundër tyre?

Lexuesi mund të konkludojë edhe vetë për qëllimet e krijimit të këtij programi. Hebrenjtë kanë përjetuar vuajtje si edhe populli shqiptar, i cili i ka strehuar e mbrojtur, në kohërat më të vështira të nazizmit: “Një qind për qind të hebrenjëve në Shqipëri kanë shpëtuar nga Holokausti” (Harvey Sarner, “Rescue in Albania”).

“Kisha ortodokse serbe, nëpërmes bishopit Velimiroviq, “profetit” serb me influencë më të madhe pas Sveti Savës, ka zbatuar antisemitizmin e vet në shërbim të nazizmit, duke persekutuar dhe zhdukur hebrenjtë në Serbi. Idetë dhe planet për Serbi të Madhe etnikisht homogjene, i kanë rrënjët thellë në politikën e Serbisë, të kodifikuara me memorandumin intern “Naçertanije”, të ish ministrit serb Ilija Garashanit, më 1844” (“Serbia’s Secret War”, Philip J. Cohen).

Këto ide tanimë njihen botërisht. Fillet e “Naçertanjes” janë pjesë e programeve sllavomëdha të Rusisë, të cilat kanë marrë rrugë e gjetur zbatim në periudhat e mëpastajme të regjimeve serbe, gjer në ditët e sotme, me një synim kryesor: dalja në detra të ngrohta nëpërmes zhdukjes dhe shpërnguljes së shqiptarëve.
Nuk duhet edhe aq shumë për të zbuluar lojën apo trukun e këtij programi, në grackat e të cilit tanimë kanë rënë liderë të disa shteteve, duke nxjerrë plagjiaturat e tyre, për misionet dhe interesat e tyre megalomane, të cilat kanë përfunduar me pasoja katastrofale për njerëzimin.

Liderët e errësirës e tregojnë vetë synimin konspirativ të tyre (të dalë sheshit!), duke e bërë sa sinonim të së keqes, po aq edhe mjet të popujve për t’u mbrojtur nga e keqja, e cila qëndron si hije permanente, si ushtri kobsjellëse e gatshme për të vepruar sa herë që degradon mendja dhe fuqia njerëzore.

Ndonëse autorët e këtij manuali - apo të kësaj kryevepre demonike, e kanë projektuar mjaft bindshëm misionin e tyre djallëzor, duke i shfrytëzuar me mjeshtri dobësitë njerëzore e marrëdhëniet e degraduara të jetës shoqërore në botë, ai mund të shërbejë për të kuptuar më mirë prejardhjen e ngjarjeve tragjike të përjetuara gjatë historisë, të cilat mund të përsëriten, nëse njerëzimi nuk nxjerr mësim nga e kaluara.

Në fakt, misioni për sundimin e botës sipas këtij programi, me planet despotike të cilat i përmban, për të vendosur rendin e proklamuar botëror, synon shkatërrimin e saj dhe të njerëzimit.

Të gjitha seancat ligjëruese të këtij programi i përshkon ekspozeu gjakftohtë i referuesit, i liderit enigmatik të planeve dhe metodave të komplotit botëror, të cilat duhet zbatuar nëpërmes mashtrimeve dhe marrjes sistematike të kontrollit dhe të pushtetit, duke i futur qetë dhe hap pas hapi kthetrat e padukshme në çdo pjesë të organizmit të shteteve dhe popujve të botës.

Programi zbulon fshehtësitë dhe artin e uzurpimit të pushtetit politik, psikologjinë e depërtimit në masa, metodologjinë praktike të sistemit të rivendosjes së kontrollit ekonomik dhe të rrënimit të qeverive në botë.

Këtu do t’i theksoj vetëm disa nga “margaritarët” e këtij programi, të përmbledhur dendësisht dhe gjërësisht në formë koncentrati në këtë manual: “Do të frikoheshim sikur forcat e dukshme të qeverive Goje të lidheshin me forcën e verbër të popullit.

Por ne i kemi marrë të gjitha masat kundër një mundësie të këtillë: midis këtyre dy forcave kemi ngritur një MUR të fortë mosbesimi. Kështu, forca e verbër e popullit do të mbetet një mbështetëse e jona, ne do të jemi udhëheqësit e saj, duke e drejtuar në kahje të qëllimit tonë. Për këtë do të kujdesen agjentët tanë, të futur në brendinë e popullit” (Seanca e tretë).

Për të mbjellur farën e përqarjes dhe të konflikteve të brendshme, këta strategë të magjisë moderne i kanë paraparë dhe zbatuar me kohë planet e tyre: “...sistemet rigoroze gojime i kemi zëvendësuar me rregullime idioteske liberale dhe anarkike, duke ndikuar në ligjet zgjedhore, në shtyp, në lirinë individuale, dhe, që është më me rëndësi, në arësim dhe edukim... (Seanca e katërt). Në të gjitha shtetet jasht nesh, duhet të ekzistojnë vetëm masat proletare, disa milionerë të besueshëm, policia, ushtria dhe qeverisja e jonë”.
Këta magjistarë misionin e tyre e qartësojnë edhe më shumë kur thonë: “Sot më asnjë ministër nuk mund të mbahet në pushtet pa mbështetjen tonë, apo pa përkrahjen tonë formale, të cilën ne e përgatisim prapa perdes.”(Seanca e pestë).

“Tanimë në gazetari ekziston solidariteti masonerik, që ka parollën e vet...Mjerimi, zbrazëtia, kryelartësia dhe të metat e tjera janë garancë e dëgjueshmërisë së gazetarit, i cili nxiton pas suksesit duke shkaktuar nënshtrimin e tij ndaj solidaritetit masonerik. Kjo hapësirë mbetet e mbyllur për shumë shpirtëra të mëdhenj, të cilët, si të papërkulshëm ndaj urdhëresave tona, nuk mund të hyjnë në të” (Seanca e trembëdhjetë, “Shtypi dhe masoneria”).

“Kur ne të vijmë në pushtet, do ta ndryshojmë në themel sistemin financiar të Gojëve...Mendjelehtësia e pushtetarëve gojimë, korrupsioni i ministrave të tyre, apo mosnjohja e çështjeve financiare, sa i përket punëve shtetërore, ka shkaktuar nënshtrimin e popujve ndaj nesh, duke i detyruar të krijojnë borxhe tek ne, nga të cilat nuk do të mund të lirohen kurrë...” (Seanca e dhjetë).

Fuqitë përparimtare pozitive në botë duhet ta kenë alternativën e këtij programi, gjatë ndërtimit të sistemeve të reja demokratike, në të cilat thirren. Sepse, siç paralajmëron edhe autori amerikan i bestsellerit Ballkan Ghosts, Robert D. Kaplan, në librin e tij The coming Anarchy: “demokracinë të cilën po e inkurajojmë aktualisht në shumë vende të varfëra të botës, është pjesë integrale e transformimeve në kahje të formave të reja të autoritarizmit...”

Ky manual mbi artin e sundimit të botës, para se të paragjykohet mbi qëllimet që përmban, duhet marrë e trajtuar si sfidë për njerëzimin, për vetëdijësimin e tij mbi të këqijat të cilat i kanosen natyrës dhe ekzistencës së tij, për domosdonë e krijimit të botkuptimit të ri njerëzor mbi botën, të përmirësimit të virtyteve dhe të raporteve ndërnjerëzore.

Ofendimet që i bëhen, skenaret dhe komplotet të cilat ia përgatisin këta dijetarë-maniakë të errësirës popujve dhe shteteve të botës, para se të mirren si shprehje e ligësisë së tyre shpirtërore, parashtrojnë sfida të reja për dijetarët e botës së shëndoshë, për ta mbrojtur dhe realizuar begatinë e mrekullisë së natyrës e të shpirtit të vërtetë njerëzor.

Në kuptim filozofik të vështrimit të tij, nuk është primare se kush qëndron prapa këtij programi, për të instrumentalizuar këtë apo atë popull, shtet apo qeveri. Sfida gjendet brenda çdo individi, kombi, shteti apo qeverie për të zgjedhur destinacionin e tij. Atje ku EGO-ja pushton UNIN, atje individi apo shoqëria merr fund, arrin kulmin e vetërobërimit, të vetëpushtimit dhe të kapitullimit. Pushtimeve të tjera i hapet dera lirshëm, dhe djalli bëhet zot shtëpie.

Duke kujtuar filozofinë niçeane mbi njeriun do të shtonim: “njerëzit tek të cilët mbizotëron shpirti, duke qenë më të fortët, lumturinë e gjejnë atje ku të tjerët do ta gjenin shkatërrimin e tyre, tek labirintet e të panjohurës, tek përpjekja e pandalur për të gjurmuar të vërtetën.

Kënaqësia e tyre është zotërimi i vetvetës, asketizmi i tyre bëhet natyrë, nevojë, instikt. Detyra e vështirë për ta është privilegj, loja me barrën e cila të tjerët i shtyp, për ta është një çlodhje. Ata janë lloji më i nderuar i njerëzve, më të qetët, më të dashurit. Ata dominojnë jo pse e duan këtë, por sepse nuk
janë të zotë të jenë të dytët. Ata janë rojtarët e së drejtës, tutorët e rendit dhe të sigurisë, lufëtarët fisnikë, ruajtësit e ligjit. Për mediokrin është lumturi të jetë mediokër, të shkëlqejë vetëm në një gjë.

Për ata dituria është vetëm një drejtim, një instikt.” Mëtej do të shtonim se; njeriu i lig apo përfaqësuesi i errësirës është mistreci xheloz; gjuetar, krijues dhe tregtar i intrigave e i gënjeshtrave, i mësuar të qëllojë ultas pastaj të tërhiqet si hijena, i cili njeh dhe respekton vetëm sistemin e frikës dhe të dhunës, të cilit i nënshtrohet me servilizëm.

Ky lloj njeriu i përshtatet misionit djallëzor të dekadencës (të paraparë me këtë manuel) dhe nuk i duron shpirtërat që nuk i gjasojnë, dhe lufton njeriun i cili synon përtërirjen qytetare të origjinës së natyrshme dhe jo degjenerimin e kundërnatyrshëm: qytetërimin e rrejshëm, qytetarin e pashpirt, jetën moçalike të bretkocave të fryera e boshe.

Shpirtërat e shitur apo të vdekur gogolianë, i shërbejnë me përkushtim të sëmurë të konformistit jokurrizor misionit të autorëve të këtij manueli, për të degraduar e defaktorizuar intelektin dhe shpirtin autokton të vendësit. Njeriu i vërtetë, duke luftuar të keqen, lufton së pari me njeriun e keq brenda llojit të vet.

Betejat e humbura nuk e dekurajojnë - përkundrazi; e sfidojnë dhe forcojnë. Ai synon të fitojë luftën dhe nuk dëshprohet nga dështimet në beteja, nga të cilat nxjerr mësim, për të njohur veten dhe të tjerët, për t’i dalluar miqt e vërtetë dhe të rrejshëm. Nga dështimi merr lekcione të merituara për të vazhduar luftën, sepse e di se ndalja sjell dështimin e vërtetë.

vazhdon ...
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Katilja

avatar

Numri i postimeve : 52
Pikët : 83
Reputation : 23
Join date : 17/07/2013
Mosha : 21
Vendodhja : Ne Zemren e tij

MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    Sat Dec 20, 2014 2:26 am

Duke u shprehur me fjalorin herë pas herë (anti)biblik të këtij programi, do të gjykonim: mos vallë duke u thirrur në Perëndinë, si “i dërguar” i tij, Djalli spekulon për të sfiduar Njeriun, të krijuar nga Perëndia?

Pasiqë Djalli e ka tradhëtuar Perëndinë, si mund të jetë i deleguari i tij?! Apo, shikuar nga këndi tjetër: që të dy, Njeriu dhe Djalli, të krijuar nga Perëndia, kanë misionet e tyre, plotësisht të kundërt njëri me tjetrin. Pse? Për të garuar, sikur Dr. Fausti dhe Mefistofeli?!

Bota është krijuar për të sfiduar njeriun e papërsosur për të synuar përsosjen duke jetuar natyrshëm, pasiqë, sipas librave të shenjtë, njeriu në vete i përmban këto mundësi. Për këtë ekziston djalli, përgjuesi dhe gjuetari i gabimeve të njeriut!

Gabimi erdhi që në kohën e krijimit të njeriut, Adamit dhe Evës, të cilët, duke i harruar këshillat e Perëndisë, e hëngrën mollën e ndaluar në parajsë, nga epshet e botës materiale, në të cilat i ka shtyer djalli. Fitorja dhe përsosja e njeriut arrihet në punën dhe kujdesin e tij për të mos rënë në grackat e djallit, i cili qëndron pranë njeriut si edhe vet Perëndia.

Rruga të cilën e zgjedh njeriu përcakton fatin e tij, të dritës apo errësirës, të fitores apo humbjes, të robërisë apo lirisë. Në këtë kuptim, libri është i qartë dhe këshilldhënës. Nëse është djallëzor, nuk mund të mohohet gjenialiteti destruktiv i programit. Ndoshta është program i ndërtimit të Rendit të Ri botëror të djallit, apo sfidë për të ndërtuar Rendin e Ri botëror të Perëndisë?

Në kuptim të ngjashëm mund t’i vështrojmë edhe ngjarjet e kohës, e në këtë kontekst, edhe fatin e kombit shqiptar. Se ekziston misioni i errësirës dëshmi për këtë është historia e tij, krimet shekullore të zhvilluar ndaj popullit shqiptar.

Se kombi ynë akoma gjendet në kthetrat e këtij misioni - “të njëqind duarve të zgjatura të Zotit Vishnu”- apo të “protektorit” tonë të harlisur shumë-kokësh që sillet si rojtar i pakontestueshëm me të drejta absolute pushtetore mbi popullin shqiptar dhe pasurinë e tij, dëshmon edhe pozita e tij aktuale kombëtare e territoriale; i nëpërkëmbur, i copëtuar dhe i kolonizuar. A është kjo rastësi, apo është një mision djallëzor i misionarëve dje dhe sot, për të maskuar të vërtetën, çelsin e së cilës e kanë vjedhur mijëra vjet përpara, për ta mbajtur peng tërë njerëzimin?

Çka duhet bërë për t’u liruar nga kjo ndrydhje shpirtërore të vendosur nga këto ushujza misionarësh modernë? Cili është ilaçi për t’u shëruar nga kjo sëmundje virusale moderne? Kujt i shërbejnë, nëse jo një misioni të ngjashëm sipas këtij manueli?

Këtë mund ta dijnë dhe bëjnë vetëm shpirtërat rebelë dhe jokonformistë, me një Rilindje të Re: “si në mes të detit të tallëzitur, që ngre lart dhe lëshon pastaj me vërtik poshtë dallgët si male, qëndron i palëkundur njeriu, që i është besuar barkës së dobët, ashtu në mes të botës me mundime mbijeton, njeriu i vetmuar, i kapur plot besim pas principum individuationus” (Shopenhauer).

Mos janë edhe shqiptarët shkaku dhe qëllimi i krijimit të këtij plan-programi, meqenëse mbijetesa dhe prejardhja e tyre pellazgo-iliro-etruske, hedh në dritë të vërtetën që nuk guxon të zbulohet, sepse e demaskon misionin djallëzor të sundimit të botës?
Përpiluesi i hieroglifeve egjiptase - çelësave deshifrues të Biblës e Kuranit - profeti Thot, fliste shqip, thotë Giuseppe Catapano në veprën e tij “Thot - parlava albanese”. Mbishkrimet më të vjetra në tokë flasin shqip - gjuhë nga e cila lindën gjuhët tjera të popujve të botës. Pse nuk lejohet, apo pse u ndalua botimi i këtij libri?

Si dhe pse u zbuluan atëherë vetëm programet kriminale e monstruze të sundimit; sionist, nazist, sllavo-ortodoks, serbomadh e grekomadh etj., që të gjitha duke u thirrur në hyjnoren?!

Në cilën hyjnore?

Nga filozofët e kohës së vjetër mësojmë për popujt e Hënës, të cilët erdhën në fuqi, pas agresioneve të njëpasnjëshme të fiseve të egra primitive, duke lakmuar dhe uzurpuar begatinë e popujve të Diellit, për të filluar me jetën e shfrenuar apo të imitacionit të jetës apolloniano-dionisiane, që nga Vitet e Arta të Athinës, të cilat në fakt, siç thoshte filozofi antik Thukidi, ishin edhe vitet e përfundimit të Epokës së Artë, vitet kur Herakliti paralajmëronte: “mos ju mbaroftë pasuria o burra të Efesit, që t’ju turpërojnë poshtërsitë tuaja”.

Burrështetasi athinas Soloni, me rastin e udhëtimit të tij në Egjiptin e lashtë dhe pas konsulltimeve me dijetarë egjiptas mbi artin e udhëheqjes së shtetit, merr këtë përgjigje:

“Solon, Solon, ju grekët e sotëm, nuk jeni ata të vjetrit, ju nuk e dini se para jush në këto pellgje ka jetuar një popull i ndritshëm hyjnor, me dijeni e kulturë të lartësisë hyjnore, ndërsa ju jeni vetëm imitim apo mbeturina të përziera të tyre...” (Mbi Legjendën e Atlantidës - nga Sokrati).

Edhe kjo dëshmon për Lindjen e Tragjedisë përshkruar nga Niçe, duke krahasuar Satirin, njeriun e pyllit, mishërimin e natyrës, me shtysa dhe prirje të larta njerëzore, plot ëndërrime për të mirë, zëdhënësin e urtësisë së perëndive, me spitullaqin e stolisur e të krekosur që neverit, i cili krijon iluzionin e kulturës, realitetin e rremë të njeriut të kulturuar...

Sot, krahas kërcënimeve që i bëhen njerëzimit, ndërtimi i epokës së re njerëzore po shfaqet si detyrë universale e forcave përparimtare të botës, përballë terrorizmit, të paralajmëruar edhe me programin e këtij manueli, i cili në esencë lindi dhe po zhvillohet si pasojë e shtimit kritik të diferencës së dy botërave: të pakicës së pasur dhe të shumicës së varfër.

Njeriu i vërtetë beson dhe punon që e vërteta të dalë në shesh. Sa dhe si do të shfaqet, në bazë të ngjarjeve në zhvillim e sipër, me gjasë do të dëshmojë e ardhmja jo shumë e largët.
Forcat e dritës në botë, pasardhësit e popujve të kulturës hyjnore të kohës së vjetër, të stepura nga forcat e errësirës ndër shekuj, nga kahjet e egra dhe anarkike të zhvillimit të botës dhe të civilizimit njerëzor, sipas një ligji të natyrshëm, pritet të zgjohen sërish nga gjumi mijëravjeçar, për të demaskuar e mundur botkuptimin e trashëguar mesjetar duke rindërtuar Epokën e Artë, në shembullin e ndritur të rilindasve etruskë si: Leonardo Da Vinçi, Dante Aligeri, Marin Barleti, Galile Galileu e mijëra pellazgo-etrusko-ilirë të kohës së re.

Ne shqiptarët, sa merremi me vizëllimet marramendëse artificiale të kohës, më mirë do të ishte që të mos i harrojnë veprat e rilindasve tanë të mëdhenj si Naimi: “Punë, punë, natë e ditë, që të shohim pakëz dritë...”.

Bota dhe kultura e vjetër arabe kishte arritur kulmin e saj nga i cili u përplas në greminën e varfërisë dhe të shkatërrimit si edhe Kulla e Babilonit; pasojë e harresës, e dhënjes pas epsheve... Rilindja nga obskurantizmi mesjetar dhe rilindasit e mëvonshëm shqiptarë rezistuan gjatë, duke ndriçuar me veprat e tyre madhështore, në mbrojtje të natyrës, të virtyteve njerëzore e kombëtare, të cilat u lanë në harresë nga destruksioni anticivilizues i automatizimit modern të njeriut.

Koha e Re duhet të sjellë Rilindjen e Re, të tretë - të vërtetë, të feniksit të ndritur njerëzor nga gjiu i shpërndarë pellazg anembanë botës, nga burimet e rebelizmit human sokratian dhe mrrekullia hyjnore apolloniano-dionisiane.

Ish ambasadori amerikan në Greqi dhe Mal të ZI më 1914, Xhorxh F. Wiliams, gjatë kohës kur ishte vëzhgues i Komisionit Ndërkombëtar në Durrës të qeverisë së Princ Vidit, shkroi librin Shqiptarët, ku pos tjerash thekson: “Është larg mendjes që Europa të mund të ushtrojë paqen duke humbur të drejtat e këtij kombi, ose duke e ndarë tokën e tij.

Pa u siguruar liria e plotë e shqiptarëve është i pamundur ndalimi i luftës, dhe parimi për të ndarë tokën shqiptare, do të hapi një plagë të re e të helmatisur në politikën e Ballkanit...” duke apeluar në Amerikën dhe forcat liridashëse të botës, për të shpëtuar popullin shqiptar nga fqinjët grabitçarë, të ndihmuar nga diplomatët e Europës, të cilët, përmes konferencave antishqiptare të pambarim, ia kanë pamundësuar për të qenë i lirë dhe i bashkuar.

Ky paradoks merr fuqinë edhe sot, duke e zënë sërish peng të drejtën e shqiptarëve për vetvendosje, ndërkaq “harrohet” kontributi i tyre në të kaluarën, drita e emancipimit dhënë Europës, borxhi i saj ndaj kombit shqiptar, i cili nuk lahet me “ndihma humanitare” por me zgjidhjen e drejtë të çështjes shqiptare.

Metodat dhe teknikat e lansuara politike të këtij manuali - si edhe ato makiaveliane, janë aktuale e të pranishme edhe sot, në jetën e përditshme politike.

Si ta cilësojmë gjendjen e shqiptarëve sot: para rikthimit të Kalit të Trojës apo pranë “shpëtimit” nga kriza me kartmonedhat e Mefistofelit? “Askujt nuk do t’i kujtohet të shfuqizojë dekretin e maskuar në fuqi, pasi që ai do të paraqitet si përparim. Agjentët tanë do ta kthejnë vëmendjen në drejtim të arriturave moderne – ne i kemi mësuar njerëzit të kërkojnë gjithmonë modernizmin” .
(Seanca e tetëmbëdhjetë - “Skllavërimi për shkak të bukës së gojës”). “Agjentëve tanë ju ka shkuar për dore t’i kënaqin shpirtërat e kufizuar, duke ju premtuar mbështetje dhe të mira në të ardhmen. Mund të kishin pyetur: çfarë mbështetje?

Por ata këso pyetje nuk kanë bërë...Shikoni deri ku i ka sjellur kjo mospërfillje, deri në çfarë dezorganizimi financiar kanë arritur, përkundër veprimtarisë çudibërëse të popujve të tyre”. (“Paaftësia e paganëve në lëminë e taksimit financiar” – Seanca e njëzet e katërt). Ose “margaritari” tjetër: “Kur ne të qeverisim, e drejta normale e njeriut për shitblerje do të ndalohet...

Metoda më e suksesshme për zbatimin e këtij plani është ngritja e taksës dhe e tatimit mbi patundshmërinë; me fjalë të tjera, futja e tokës në borxh. Kjo varësi do t’i mbajë Gojët, pronarë të pasurisë së patundshme, në gjendje robërimi të parezistueshëm.

Aristokratët (pasanikët) e tyre, duke mos ditur t’i ndihmojnë vegjëlisë, së shpejti do të shkatërrohen dhe lëshojnë tokat e tyre, të cilat do t’i blejmë ne si dhurata, nëse jo personalisht – së paku për një çast - atëherë nëpërmes njerëzve të thyeshëm”. (“Zbatimi i taksave – zhdukja e begatisë tokësore të aristokracisë goje” – Seanca e njëzet e gjashtë).

“Shtetet nuk janë formuar kurrë nëpërmes zgjedhjeve...Krijo së pari ekonominë pastaj kujdesu për zgjedhjet...Institucionet burokratike nuk kanë funkcionuar kurrë... Demokracitë nuk i bëjnë gjithmonë shoqëritë më civile.

Hitleri dhe Musolini, që të dy, kanë ardhur në pushtet përmes demokracisë - por ata e kanë ekspozuar në mënyrë të pamëshirshme shëndetin e shoqërisë me të cilën kanë operuar...

Nuk mund t’i vesh revolen një populli në kokë dhe t’i urdhërosh: sillu sikur të kesh përvojën e shteteve të zhvilluara perendimore...Sillu sikur të mos kesh probleme etnike dhe regjionale” (R. Kaplan, “The Coming Anarchy”).

Ky manuel tregon qartë se si dhe nga vien e keqja, se për të parandaluar të keqen që vjen nga jasht së pari duhet mundur të keqen brenda vetes.
Nga Fatlum Rufati
Mbrapsht në krye Shko poshtë
Sponsored content




MesazhTitulli: Re: Zanafilla e Masonerise    

Mbrapsht në krye Shko poshtë
 
Zanafilla e Masonerise
Shiko temën e mëparshme Shiko temën pasuese Mbrapsht në krye 
Faqja 1 e 1
 Similar topics
-
» Sabile Keçmezi- Basha: Zanafilla e shtypit shqiptar

Drejtat e ktij Forumit:Ju nuk mund ti përgjigjeni temave të këtij forumi
 :: MISTERE ::  K O N S P I R A C I O N-
Kërce tek: